Ο ισορροπημένος τρόπος διατροφής αποτελεί κατά κοινή παραδοχή θέμα καίριας σημασίας και προτεραιότητας για τη δημόσια υγεία στον δυτικό κόσμο τόσο για τους ενηλίκους όσο και για τα παιδιά και τους εφήβους. Μια διάσταση, όμως, του περισσότερο υγιεινού τρόπου διατροφής, που συχνά αμελείται για χάρη του τι και πόσο συνιστάται να τρώμε, είναι το πού και πώς τρώμε. Το περιβάλλον των γευμάτων, δηλαδή ο χώρος όπου καταναλώνεται το γεύμα, με ποιους και τι γίνεται κατά τη διάρκειά του έχουν αποδειχθεί σημαντική παράμετρος για την ποιότητα της δίαιτας.
Η κατανάλωση γευμάτων εκτός σπιτιού, που έχει αυξηθεί σε σημαντικό βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, έχει συσχετιστεί με χαμηλότερη ποιότητα δίαιτας και με την παράλειψη όλων των κυρίως γευμάτων. Όσο δηλαδή αυξάνεται η κατανάλωση γευμάτων εκτός σπιτιού, τα άτομα λαμβάνουν χειρότερης ποιότητας τρόφιμα και υιοθετούν μάλλον ακατάστατα γεύματα. Στον αντίποδα αυτού του φαινομένου τοποθετείται το οικογενειακό γεύμα. Πολλές μελέτες δείχνουν πως η ύπαρξη έστω και ενός οικογενειακού γεύματος βελτιώνει την ποιότητα της διατροφής όχι μόνο των ενηλίκων αλλά και των νεαρών μελών της οικογένειας. Η μεγάλη συχνότητα ενός γεύματος με την οικογένεια αυξάνει την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και δημητριακών ολικής άλεσης και μειώνει εκείνη των γλυκισμάτων και των σνακ χαμηλής ποιότητας. Μάλιστα η επίδραση αυτή μπορεί να διατηρηθεί ακόμα και στην ενήλικη ζωή.
Πολλές μελέτες δείχνουν πως η ύπαρξη έστω και ενός οικογενειακού γεύματος βελτιώνει την ποιότητα της διατροφής όχι μόνο των ενηλίκων αλλά και των νεαρών μελών της οικογένειας.
Οι προϋποθέσεις
Η θετική επίδραση, όμως, του οικογενειακού γεύματος συμβαίνει υπό προϋποθέσεις. Είναι εντυπωσιακό ότι η παρακολούθηση της τηλεόρασης κατά τη διάρκεια του γεύματος αναιρεί τα πλεονεκτήματα που αυτή η συνήθεια προσφέρει. Η εξήγηση είναι ότι, όταν η οικογένεια βλέπει τηλεόραση παράλληλα με το γεύμα, αποσπάται από τη διαδικασία του φαγητού και παραλείπει τα περιφερειακά τρόφιμα, ιδιαίτερα τις σαλάτες. Άλλο σενάριο είναι ότι τα άτομα που τρώνε με την τηλεόραση ανοιχτή μπορεί να οδηγηθούν στην κατανάλωση πολύ περισσότερου φαγητού, αφού δεν καταλαβαίνουν πότε χόρτασαν, ή ακόμα και λιγότερου και αργότερα να καταφύγουν σε τσιμπολογήματα για να καλύψουν την πείνα τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στους εφήβους η παρακολούθηση τηλεόρασης και η ενασχόληση με τον υπολογιστή έχουν συσχετιστεί με την παράλειψη κάποιου κυρίως γεύματος.
Από την άλλη μεριά, η συζήτηση σε ήρεμο περιβάλλον κατά τη διάρκεια του οικογενειακού γεύματος λειτουργεί ευεργετικά. Αυτό εύκολα γίνεται αντιληπτό, εάν αναλογιστεί κανείς ότι η συζήτηση και η ήρεμη ατμόσφαιρα επιτρέπουν στο άτομο να επικεντρωθεί στο φαγητό του, να καταναλώσει ποικιλία τροφίμων και να σταματήσει όταν χορτάσει. Εξάλλου, στη σημερινή εποχή, όπου οι γονείς συνήθως εργάζονται πολλές ώρες και τα παιδιά έχουν πολλές ευκαιρίες να φάνε μόνα τους, το οικογενειακό γεύμα μάλλον αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία, καθώς ίσως είναι από τις λίγες ευκαιρίες για την οικογενειακή συνεύρεση
Πηγή: art of life & health
Πηγές: Μελίνα Σ. Καριπίδου, MSc, Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, Συνεργάτιδα Μαιευτηρίου ΜΗΤΕΡΑ.
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
Η ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΑΟ (Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου)
Σας παρακαλώ λοιπόν και σας ικετεύω, ας προτιμάμε από οποιαδήποτε άλλη ασχολία και φροντίδα τον εκκλησιασμό. Ας τρέχουμε πρόθυμα, όπου κι αν βρισκόμαστε, στην εκκλησία.
Προσέξτε όμως, κανείς να μην μπει στον ιερό αυτό χώρο, έχοντας βιοτικές φροντίδες ή περισπασμούς ή φόβους.Αφού τ' αφήσουμε όλα τούτα έξω, στις πύλες του ναού, τότε ας περάσουμε μέσα. Γιατί ερχόμαστε στα ανάκτορα των ουρανών, πατάμε σε τόπους που αστράφτουν.
Ας διώξουμε από την ψυχή μας πρώτα- πρώτα τη μνησικακία, για να μην κατακριθούμε, όταν παρουσιαστούμε μπροστά στο Θεό και προσευχηθούμε λέγοντας: «Πάτερ ημών..., άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Διαφορετικά, πως θέλεις να φανεί ο Δεσπότης Χριστός γλυκός και πράος απέναντί σου, αφού εσύ γίνεσαι στο συνάνθρωπό σου σκληρός και δεν τον συγχωρείς; Πώς θα μπορέσεις να υψώσεις τα χέρια σου στον ουρανό; Πώς θα κινήσεις τη γλώσσα σου σε λόγια προσευχής; Πώς θα ζητήσεις συγγνώμη; Ακόμα κι αν θέλει ο Θεός να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου, δεν Τον αφήνεις εσύ, επειδή δεν συγχωρείς τον πλησίον σου.
Προσοχή και προσευχή
Αλλά και η διαγωγή μας, όσο βρισκόμαστε μέσα στο ναό, ας είναι η πρέπουσα, όπως αρμόζει σε άνθρωπο που βρίσκεσαι μπροστά στο Θεό. Να μην ασχολούμαστε με άσκοπες συζητήσεις, μα να στεκόμαστε με φόβο και τρόμο, με προσοχή και προθυμία, με το βλέμμα στραμμένο στη γη και την ψυχή υψωμένη στον ουρανό.
Γιατί έρχονται πολλοί στην εκκλησία, επαναλαμβάνουν μηχανικά ψαλμούς και ευχές, και φεύγουν, δίχως να ξέρουν τι είπαν. Τα χείλη κινούνται, αλλά τ' αυτιά δεν ακούνε. Εσύ δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την εισακούσει ο Θεός; Γονάτισα, λες, αλλά ο νους σου πετούσε μακριά. Το σώμα σου ήταν μέσα στην εκκλησία και η ψυχή σου έξω. Το στόμα έλεγε την προσευχή και ο νους μετρούσε τόκους, συμβόλαια, συναλλαγές, χωράφια, κτήματα, συναναστροφές με φίλους. Κι όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί ο διάβολος είναι πονηρός, ξέρει πως την ώρα της προσευχής κερδίζουμε πολλά, γι' αυτό τότε επιτίθεται με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Άλλες φορές είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, και τίποτα δεν σκεφτόμαστε, ήρθαμε όμως στην εκκλησία να προσευχηθούμε και ο διάβολος μας έβαλε ένα σωρό λογισμούς, ώστε καθόλου να μην ωφεληθούμε.
Αν, αλήθεια, ο Θεός σου ζητήσει λόγο για την αδιαφορία ή και την ασέβεια που δείχνεις στις λατρευτικές συνάξεις, τι θα κάνεις; Να, την ώρα που Αυτός σου μιλάει, εσύ, αντί να προσεύχεσαι, έχεις πιάσει κουβέντα με τον διπλανό σου για πράγματα ανώφελα. Και όλα τ' άλλα αμαρτήματά μας αν παραβλέψει ο Θεός, τούτο φτάνει για να στερηθούμε τη σωτηρία. Μην το θεωρείς μικρό παράπτωμα. Για να καταλάβεις τη βαρύτητά του, σκέψου τι γίνεται στην ανάλογη περίπτωση των ανθρώπων. Ας υποθέσουμε ότι συζητάς μ' ένα επίσημο πρόσωπο ή μ' έναν εγκάρδιο φίλο σου. Και ενώ εκείνος σου μιλάει, εσύ γυρίζεις αδιάφορα το κεφάλι σου και αρχίζεις να κουβεντιάζεις με κάποιον άλλο. Δεν θα προσβληθεί ο συνομιλητής σου απ' αυτή την απρέπειά σου; Δεν θα θυμώσει; Δεν θα σου ζητήσει το λόγο;
Αλίμονο! Βρίσκεσαι στη θεία Λειτουργία, κι ενώ το βασιλικό τραπέζι είναι ετοιμασμένο, ενώ ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται για χάρη σου, ενώ ο ιερέας αγωνίζεται για τη σωτηρία σου, εσύ αδιαφορείς. Την ώρα που τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ σκεπάζουν τα πρόσωπά τους από δέος και όλες οι ουράνιες δυνάμεις μαζί με τον ιερέα παρακαλούν το Θεό για σένα, τη στιγμή που κατεβαίνει από τον ουρανό η φωτιά του Αγίου Πνεύματος και το αίμα του Χριστού χύνεται από την άχραντη πλευρά Του μέσα στο άγιο Ποτήριο, τη στιγμή αυτή η συνείδησή σου, άραγε, δεν σε ελέγχει για την απροσεξία σου; Σκέψου, άνθρωπέ μου, μπροστά σε Ποιον στέκεσαι την ώρα της φρικτής μυσταγωγίας και μαζί με ποιους- με τα Χερουβείμ, με τα Σεραφείμ, με όλες τις ουράνιες δυνάμεις. Αναλογίσου μαζί με ποιους ψάλλεις και προσεύχεσαι. Είναι αρκετό για να συνέλθεις, όταν θυμηθείς ότι, ενώ έχεις υλικό σώμα αξιώνεσαι να υμνείς τον Κύριο της κτίσεως μαζί με τους ασώματους αγγέλους. Μη συμμετέχεις λοιπόν στην ιερή εκείνη υμνωδία με αδιαφορία. Μην έχεις στο νου σου βιοτικές σκέψεις. Διώξε κάθε γήινο λογισμό και ανέβα νοερά στον ουρανό, κοντά στο θρόνο του Θεού. Πέταξε εκεί μαζί με τα Σεραφείμ, φτερούγισε μαζί τους, ψάλε τον τρισάγιο ύμνο στην Παναγία Τριάδα.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Προσέξτε όμως, κανείς να μην μπει στον ιερό αυτό χώρο, έχοντας βιοτικές φροντίδες ή περισπασμούς ή φόβους.Αφού τ' αφήσουμε όλα τούτα έξω, στις πύλες του ναού, τότε ας περάσουμε μέσα. Γιατί ερχόμαστε στα ανάκτορα των ουρανών, πατάμε σε τόπους που αστράφτουν.
Ας διώξουμε από την ψυχή μας πρώτα- πρώτα τη μνησικακία, για να μην κατακριθούμε, όταν παρουσιαστούμε μπροστά στο Θεό και προσευχηθούμε λέγοντας: «Πάτερ ημών..., άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Διαφορετικά, πως θέλεις να φανεί ο Δεσπότης Χριστός γλυκός και πράος απέναντί σου, αφού εσύ γίνεσαι στο συνάνθρωπό σου σκληρός και δεν τον συγχωρείς; Πώς θα μπορέσεις να υψώσεις τα χέρια σου στον ουρανό; Πώς θα κινήσεις τη γλώσσα σου σε λόγια προσευχής; Πώς θα ζητήσεις συγγνώμη; Ακόμα κι αν θέλει ο Θεός να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου, δεν Τον αφήνεις εσύ, επειδή δεν συγχωρείς τον πλησίον σου.
Προσοχή και προσευχή
Αλλά και η διαγωγή μας, όσο βρισκόμαστε μέσα στο ναό, ας είναι η πρέπουσα, όπως αρμόζει σε άνθρωπο που βρίσκεσαι μπροστά στο Θεό. Να μην ασχολούμαστε με άσκοπες συζητήσεις, μα να στεκόμαστε με φόβο και τρόμο, με προσοχή και προθυμία, με το βλέμμα στραμμένο στη γη και την ψυχή υψωμένη στον ουρανό.
Γιατί έρχονται πολλοί στην εκκλησία, επαναλαμβάνουν μηχανικά ψαλμούς και ευχές, και φεύγουν, δίχως να ξέρουν τι είπαν. Τα χείλη κινούνται, αλλά τ' αυτιά δεν ακούνε. Εσύ δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την εισακούσει ο Θεός; Γονάτισα, λες, αλλά ο νους σου πετούσε μακριά. Το σώμα σου ήταν μέσα στην εκκλησία και η ψυχή σου έξω. Το στόμα έλεγε την προσευχή και ο νους μετρούσε τόκους, συμβόλαια, συναλλαγές, χωράφια, κτήματα, συναναστροφές με φίλους. Κι όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί ο διάβολος είναι πονηρός, ξέρει πως την ώρα της προσευχής κερδίζουμε πολλά, γι' αυτό τότε επιτίθεται με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Άλλες φορές είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, και τίποτα δεν σκεφτόμαστε, ήρθαμε όμως στην εκκλησία να προσευχηθούμε και ο διάβολος μας έβαλε ένα σωρό λογισμούς, ώστε καθόλου να μην ωφεληθούμε.
Αν, αλήθεια, ο Θεός σου ζητήσει λόγο για την αδιαφορία ή και την ασέβεια που δείχνεις στις λατρευτικές συνάξεις, τι θα κάνεις; Να, την ώρα που Αυτός σου μιλάει, εσύ, αντί να προσεύχεσαι, έχεις πιάσει κουβέντα με τον διπλανό σου για πράγματα ανώφελα. Και όλα τ' άλλα αμαρτήματά μας αν παραβλέψει ο Θεός, τούτο φτάνει για να στερηθούμε τη σωτηρία. Μην το θεωρείς μικρό παράπτωμα. Για να καταλάβεις τη βαρύτητά του, σκέψου τι γίνεται στην ανάλογη περίπτωση των ανθρώπων. Ας υποθέσουμε ότι συζητάς μ' ένα επίσημο πρόσωπο ή μ' έναν εγκάρδιο φίλο σου. Και ενώ εκείνος σου μιλάει, εσύ γυρίζεις αδιάφορα το κεφάλι σου και αρχίζεις να κουβεντιάζεις με κάποιον άλλο. Δεν θα προσβληθεί ο συνομιλητής σου απ' αυτή την απρέπειά σου; Δεν θα θυμώσει; Δεν θα σου ζητήσει το λόγο;
Αλίμονο! Βρίσκεσαι στη θεία Λειτουργία, κι ενώ το βασιλικό τραπέζι είναι ετοιμασμένο, ενώ ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται για χάρη σου, ενώ ο ιερέας αγωνίζεται για τη σωτηρία σου, εσύ αδιαφορείς. Την ώρα που τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ σκεπάζουν τα πρόσωπά τους από δέος και όλες οι ουράνιες δυνάμεις μαζί με τον ιερέα παρακαλούν το Θεό για σένα, τη στιγμή που κατεβαίνει από τον ουρανό η φωτιά του Αγίου Πνεύματος και το αίμα του Χριστού χύνεται από την άχραντη πλευρά Του μέσα στο άγιο Ποτήριο, τη στιγμή αυτή η συνείδησή σου, άραγε, δεν σε ελέγχει για την απροσεξία σου; Σκέψου, άνθρωπέ μου, μπροστά σε Ποιον στέκεσαι την ώρα της φρικτής μυσταγωγίας και μαζί με ποιους- με τα Χερουβείμ, με τα Σεραφείμ, με όλες τις ουράνιες δυνάμεις. Αναλογίσου μαζί με ποιους ψάλλεις και προσεύχεσαι. Είναι αρκετό για να συνέλθεις, όταν θυμηθείς ότι, ενώ έχεις υλικό σώμα αξιώνεσαι να υμνείς τον Κύριο της κτίσεως μαζί με τους ασώματους αγγέλους. Μη συμμετέχεις λοιπόν στην ιερή εκείνη υμνωδία με αδιαφορία. Μην έχεις στο νου σου βιοτικές σκέψεις. Διώξε κάθε γήινο λογισμό και ανέβα νοερά στον ουρανό, κοντά στο θρόνο του Θεού. Πέταξε εκεί μαζί με τα Σεραφείμ, φτερούγισε μαζί τους, ψάλε τον τρισάγιο ύμνο στην Παναγία Τριάδα.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας το 347μ.Χ. Ο πατέρας του ονομαζόταν Σεκούνδος και η μητέρα του Ανθούσα. Οι γονείς του βαπτίσθηκαν Χριστιανοί, όταν γεννήθηκε ο Άγιος Ιωάννης. Ο Άγιος έμεινε ορφανός από πατέρα λίγο καιρό μετά την γέννηση του. Η μητέρα του δεν ξαναπαντρεύτηκε, θέλοντας να αφιερώσει όλες τις φροντίδες της στην ανατροφή του γιου της.
Το γεγονός ότι η οικογένεια του Αγίου ήταν πολύ πλούσια, επέτρεψε στον Άγιο να διδαχθεί από τους καλύτερους δασκάλους της Αντιόχειας. Από μικρός έδειξε την αγάπη του τόσο για τα γράμματα όσο και για την Χριστιανική πίστη. Το 363μ.Χ., βαπτίσθηκε Χριστιανός. Σε ηλικία 20 ετών, το 367μ.Χ., ξεκίνησε να εργάζεται ως δικανικός ρήτορας (δικηγόρος δηλαδή) στην Αντιόχεια, με μεγάλη επιτυχία. Δεν εξάσκησε πολύ καιρό το επάγγελμα αυτό αφού όνειρο του ήταν να μονάσει και να αφιερωθεί στον Χριστό.
Στην αρχή, και για χάρη της μητέρας του, μόνασε στο ίδιο του το σπίτι, αφιερώνοντας τον χρόνο του στην προσευχή και στην μελέτη χριστιανικών συγγραμμάτων. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, και αφού μοίρασε όλη του την περιουσία στους φτωχούς της πόλης, εγκατέλειψε την Αντιόχεια και εισήλθε ως μοναχός σε ένα μικρό μοναστήρι.
Στο μοναστήρι αυτό ασκεί το πνεύμα του μελετώντας και συγγράφοντας αλλά δεν παραλείπει να ασχολείται και με τις καθημερινές εργασίες της μονής. Με την χάρη του Ιησού Χριστού, ξεκινά να κάνει θαύματα θεραπεύοντας ανίατες ασθένειες. Από το μοναστήρι θα λείψει για ένα μακρύ χρονικό διάστημα όπου το πέρασε ασκητεύοντας σε μία σπηλιά. Η υγεία του είναι αυτή που θα επιβάλει την επιστροφή του στην μονή.
Εκεί θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο του έως το 380μ.Χ., όπου μετά από Θεϊκή Παρέμβαση θα επιστρέψει στην γενέτειρα του, Αντιόχεια, και θα χειροτονηθεί διάκονος. Τα επόμενα έξη χρόνια εκτός από τα καθήκοντα του αξιώματος του, θα ασχοληθεί με την μελέτη και συγγραφή χριστιανικών κειμένων. Το 386μ.Χ. μετά από παράκληση του Πατριάρχη Αντιοχείας Φλαβιανού, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χειροτονείται Πρεσβύτερος.
Από αυτήν την στιγμή ξεκινά να ιερουργεί και ταυτόχρονα να αναπτύσσει μεγάλη κοινωνική και θρησκευτική δράση. Στέκεται στο πλευρό του ποιμνίου του όποτε υπάρχει ανάγκη και θερμαίνει τις καρδιές των πιστών με τους λόγους που εκφωνεί από τον Άμβωνα της εκκλησίας. Τότε του δόθηκε ο χαρακτηρισμός Χρυσόστομος, αφού τα λόγια του είναι χρυσάφι για τις καρδιές και τις ψυχές των χριστιανών. Την πολύπλευρη αυτή του δράση, συμπληρώνουν οι αγώνες που διεξήγαγε εναντίων τόσο των ειδωλολατρών όσο και των αιρετικών. Για δεκατρία συνεχή έτη, ο Άγιος Ιωάννης ο Χυσόστομος, αγωνίζεται καθημερινά για την υλική και κυρίως για την πνευματική ευημερία του ποιμνίου του.
Η δράση του Αγίου είναι η αιτία που η φήμη του έφτασε ως την Κωνσταντινούπολη. Έτσι όταν χήρεψε ο Πατριαρχικός Θρόνος της Βασιλεύουσας, κλήθηκε ο Άγιος Ιωάννης να αναλάβει αυτή την θέση. Ο λαός της Αντιόχειας αντιδρά σε αυτό, μη θέλοντας να αποχωριστεί τον ποιμένα του. Τελικά ο Άγιος θα απαχθεί από στρατιώτες του Βυζαντίου, κρυφά από τον λαό της Αντιόχειας, και θα οδηγηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Στις 15 Δεκεμβρίου του 398μ.Χ. ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, θα καθίσει στον Πατριαρχικό Θρόνο της Πόλης.
Την δράση που είχε ως Ιερέας στην Αντιόχεια, θα συνεχίσει, σε μεγαλύτερη κλίμακα, ως Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι κάτι που θα στρέψει πολλούς εναντίων του, μεταξύ των οποίων η Βασίλισσα Ευδοξία και ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος. Αυτοί οι δύο με δόλια μέσα, πετυχαίνουν να εκδοθεί διαταγή από τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο, σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Ιωάννης εξορίζεται από την Πόλη και του αφαιρείται το Πατριαρχικό αξίωμα. Ο Άγιος μην θέλοντας να δημιουργηθούν φασαρίες, αποχωρεί ήσυχα από την Βασιλεύουσα και επιστρέφει στο ποίμνιο του στην Μικρά Ασία.
Γρήγορα όμως βγήκαν στο φως οι ραδιουργίες κατά του Αγίου και ο Αυτοκράτορας τον καλεί να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Άγιος επιστρέφει, αλλά λίγο καιρό μετά ξανασυκοφαντείται από την Ευδοξία. Για δεύτερη φορά θα πάρει τον δρόμο της εξορίας που θα τον οδηγήσει στην Χαλκηδόνα. Εκεί θα συλληφθούν όσοι τον συνοδεύουν και έτσι μοναχός θα συνεχίσει τον δρόμο ως την πόλη Κουκουσό.
Στην Κουκουσό, δίδαξε τον χριστιανισμό, βάπτισε πολλούς Χριστιανούς και οργάνωσε την Εκκλησία χειροτονώντας Επισκόπους και Ιερείς. Ταυτόχρονα στέλνει πολλές επιστολές στην Κωνσταντινούπολη με τις οποίες καλεί τους πιστούς να συνεχίσουν τους αγώνες τους κατά των αιρετικών και υπέρ της εξάπλωσης του Χριστιανισμού.
Οι διωγμοί του Αγίου όμως δεν θα λάβουν τέλος. Μετά από εντολή του Αρκαδίου, ο Άγιος οδηγείτε, συνοδεία στρατιωτών, προς την πόλη Πιτυούντα στον Καύκασο. Επέλεξαν την απομακρυσμένη αυτή πόλη ώστε να εμποδίσουν την επικοινωνία του Αγίου με τους πιστούς της Κωνσταντινούπολης. Η υγεία του Αγίου δεν είναι σε καλή κατάσταση. Αυτήν την κατάσταση επιβαρύνει δραματικά η βάναυση συμπεριφορά των στρατιωτών που τον συνοδεύουν. Πριν καταφέρουν να φτάσουν στην Πιτυούντα, και σε ένα μοναστήρι του Αγίου Βασιλίσκου, που ήταν στον δρόμο τους, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του πνοή στις 14 Σεπτεμβρίου του 407μ.Χ., σε ηλικία 60 ετών. Το λείψανο του τάφηκε στο μοναστήρι αυτό και παρέμεινε εκεί έως το 434μ.Χ. όπου μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας κληρονόμησε πλήθος ομιλιών, επιστολών και πραγματειών. Τα διδακτικά του αυτά κείμενα αποτελούν πνευματικό χρυσάφι για όλους τους Χριστιανούς.
Την μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εορτάζουμε στις 13 Νοεμβρίου.
Απολυτίκιο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:
Η του στόματος σου καθάπερ πυρσός εκλάμψα χάρις, την Οικουμένην εφώτισεν, αφιλαργυρίας τω κόσμω θησαυρούς εναπέθετο, το ύψος ημίν της ταπεινοφροσύνης υπέδειξεν. Αλλά σοι λόγοις παιδεύων, Πάτερ Ιωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τω Λόγω Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Το γεγονός ότι η οικογένεια του Αγίου ήταν πολύ πλούσια, επέτρεψε στον Άγιο να διδαχθεί από τους καλύτερους δασκάλους της Αντιόχειας. Από μικρός έδειξε την αγάπη του τόσο για τα γράμματα όσο και για την Χριστιανική πίστη. Το 363μ.Χ., βαπτίσθηκε Χριστιανός. Σε ηλικία 20 ετών, το 367μ.Χ., ξεκίνησε να εργάζεται ως δικανικός ρήτορας (δικηγόρος δηλαδή) στην Αντιόχεια, με μεγάλη επιτυχία. Δεν εξάσκησε πολύ καιρό το επάγγελμα αυτό αφού όνειρο του ήταν να μονάσει και να αφιερωθεί στον Χριστό.
Στην αρχή, και για χάρη της μητέρας του, μόνασε στο ίδιο του το σπίτι, αφιερώνοντας τον χρόνο του στην προσευχή και στην μελέτη χριστιανικών συγγραμμάτων. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, και αφού μοίρασε όλη του την περιουσία στους φτωχούς της πόλης, εγκατέλειψε την Αντιόχεια και εισήλθε ως μοναχός σε ένα μικρό μοναστήρι.
Στο μοναστήρι αυτό ασκεί το πνεύμα του μελετώντας και συγγράφοντας αλλά δεν παραλείπει να ασχολείται και με τις καθημερινές εργασίες της μονής. Με την χάρη του Ιησού Χριστού, ξεκινά να κάνει θαύματα θεραπεύοντας ανίατες ασθένειες. Από το μοναστήρι θα λείψει για ένα μακρύ χρονικό διάστημα όπου το πέρασε ασκητεύοντας σε μία σπηλιά. Η υγεία του είναι αυτή που θα επιβάλει την επιστροφή του στην μονή.
Εκεί θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο του έως το 380μ.Χ., όπου μετά από Θεϊκή Παρέμβαση θα επιστρέψει στην γενέτειρα του, Αντιόχεια, και θα χειροτονηθεί διάκονος. Τα επόμενα έξη χρόνια εκτός από τα καθήκοντα του αξιώματος του, θα ασχοληθεί με την μελέτη και συγγραφή χριστιανικών κειμένων. Το 386μ.Χ. μετά από παράκληση του Πατριάρχη Αντιοχείας Φλαβιανού, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χειροτονείται Πρεσβύτερος.
Από αυτήν την στιγμή ξεκινά να ιερουργεί και ταυτόχρονα να αναπτύσσει μεγάλη κοινωνική και θρησκευτική δράση. Στέκεται στο πλευρό του ποιμνίου του όποτε υπάρχει ανάγκη και θερμαίνει τις καρδιές των πιστών με τους λόγους που εκφωνεί από τον Άμβωνα της εκκλησίας. Τότε του δόθηκε ο χαρακτηρισμός Χρυσόστομος, αφού τα λόγια του είναι χρυσάφι για τις καρδιές και τις ψυχές των χριστιανών. Την πολύπλευρη αυτή του δράση, συμπληρώνουν οι αγώνες που διεξήγαγε εναντίων τόσο των ειδωλολατρών όσο και των αιρετικών. Για δεκατρία συνεχή έτη, ο Άγιος Ιωάννης ο Χυσόστομος, αγωνίζεται καθημερινά για την υλική και κυρίως για την πνευματική ευημερία του ποιμνίου του.
Η δράση του Αγίου είναι η αιτία που η φήμη του έφτασε ως την Κωνσταντινούπολη. Έτσι όταν χήρεψε ο Πατριαρχικός Θρόνος της Βασιλεύουσας, κλήθηκε ο Άγιος Ιωάννης να αναλάβει αυτή την θέση. Ο λαός της Αντιόχειας αντιδρά σε αυτό, μη θέλοντας να αποχωριστεί τον ποιμένα του. Τελικά ο Άγιος θα απαχθεί από στρατιώτες του Βυζαντίου, κρυφά από τον λαό της Αντιόχειας, και θα οδηγηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Στις 15 Δεκεμβρίου του 398μ.Χ. ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, θα καθίσει στον Πατριαρχικό Θρόνο της Πόλης.
Την δράση που είχε ως Ιερέας στην Αντιόχεια, θα συνεχίσει, σε μεγαλύτερη κλίμακα, ως Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι κάτι που θα στρέψει πολλούς εναντίων του, μεταξύ των οποίων η Βασίλισσα Ευδοξία και ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος. Αυτοί οι δύο με δόλια μέσα, πετυχαίνουν να εκδοθεί διαταγή από τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο, σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Ιωάννης εξορίζεται από την Πόλη και του αφαιρείται το Πατριαρχικό αξίωμα. Ο Άγιος μην θέλοντας να δημιουργηθούν φασαρίες, αποχωρεί ήσυχα από την Βασιλεύουσα και επιστρέφει στο ποίμνιο του στην Μικρά Ασία.
Γρήγορα όμως βγήκαν στο φως οι ραδιουργίες κατά του Αγίου και ο Αυτοκράτορας τον καλεί να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Άγιος επιστρέφει, αλλά λίγο καιρό μετά ξανασυκοφαντείται από την Ευδοξία. Για δεύτερη φορά θα πάρει τον δρόμο της εξορίας που θα τον οδηγήσει στην Χαλκηδόνα. Εκεί θα συλληφθούν όσοι τον συνοδεύουν και έτσι μοναχός θα συνεχίσει τον δρόμο ως την πόλη Κουκουσό.
Στην Κουκουσό, δίδαξε τον χριστιανισμό, βάπτισε πολλούς Χριστιανούς και οργάνωσε την Εκκλησία χειροτονώντας Επισκόπους και Ιερείς. Ταυτόχρονα στέλνει πολλές επιστολές στην Κωνσταντινούπολη με τις οποίες καλεί τους πιστούς να συνεχίσουν τους αγώνες τους κατά των αιρετικών και υπέρ της εξάπλωσης του Χριστιανισμού.
Οι διωγμοί του Αγίου όμως δεν θα λάβουν τέλος. Μετά από εντολή του Αρκαδίου, ο Άγιος οδηγείτε, συνοδεία στρατιωτών, προς την πόλη Πιτυούντα στον Καύκασο. Επέλεξαν την απομακρυσμένη αυτή πόλη ώστε να εμποδίσουν την επικοινωνία του Αγίου με τους πιστούς της Κωνσταντινούπολης. Η υγεία του Αγίου δεν είναι σε καλή κατάσταση. Αυτήν την κατάσταση επιβαρύνει δραματικά η βάναυση συμπεριφορά των στρατιωτών που τον συνοδεύουν. Πριν καταφέρουν να φτάσουν στην Πιτυούντα, και σε ένα μοναστήρι του Αγίου Βασιλίσκου, που ήταν στον δρόμο τους, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του πνοή στις 14 Σεπτεμβρίου του 407μ.Χ., σε ηλικία 60 ετών. Το λείψανο του τάφηκε στο μοναστήρι αυτό και παρέμεινε εκεί έως το 434μ.Χ. όπου μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας κληρονόμησε πλήθος ομιλιών, επιστολών και πραγματειών. Τα διδακτικά του αυτά κείμενα αποτελούν πνευματικό χρυσάφι για όλους τους Χριστιανούς.
Την μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εορτάζουμε στις 13 Νοεμβρίου.
Απολυτίκιο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:
Η του στόματος σου καθάπερ πυρσός εκλάμψα χάρις, την Οικουμένην εφώτισεν, αφιλαργυρίας τω κόσμω θησαυρούς εναπέθετο, το ύψος ημίν της ταπεινοφροσύνης υπέδειξεν. Αλλά σοι λόγοις παιδεύων, Πάτερ Ιωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τω Λόγω Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Κυριακή Η’ Λουκά – Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη
Ευαγγέλιο Κυριακής: Λουκ. ι’ 25-37
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, νομικός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἱεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ᾿ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾿ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Ο καλός Σαμαρείτης
Οι «άνθρωποι του Θεού»
—Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; ρώτησε κάποτε ένας νομοδιδάσκαλος τον Κύριο θέλοντας να Τον παγιδεύσει. Κι Εκείνος τον παρέπεμψε στις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Τότε ο νομοδιδάσκαλος ανέφερε τις δύο βασικότερες εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, την αγάπη προς το Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον. Θέλοντας όμως να δικαιολογηθεί, επειδή έθεσε ένα ερώτημα στο οποίο του ήταν γνωστή η απάντηση, έθεσε κι ένα δεύτερο: Ποιον πρέπει να θεωρώ πλησίον μου; Αυτό το ερώτημα στάθηκε η αφορμή να διηγηθεί ο Κύριος μία υπέροχη παραβολή, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη.
Κάποιος άνθρωπος, είπε, κατέβαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ και έπεσε σε ενέδρα ληστών, οι οποίοι τον λήστεψαν, τον έγδυσαν, τον καταπλήγωσαν και τον εγκατέλειψαν μισοπεθαμένο. Κάποια στιγμή ένας ιερεύς που κατέβαινε στο δρόμο εκείνο, ενώ τον είδε από μακριά, πέρασε από το απέναντι μέρος χωρίς να του δώσει καμία βοήθεια. Παρόμοια και κάποιος Λευίτης, υπηρέτης του ναού, έφθασε στο μέρος εκείνο. Αυτός φάνηκε ακόμη πιο άσπλαχνος. Ήλθε πολύ κοντά, είδε την άθλια κατάσταση του πληγωμένου ανθρώπου κι έφυγε. Ο ιερεύς έφυγε από ενστικτώδη φιλαυτία, ενώ ο Λευίτης έπειτα από υπολογισμό.
Και τα δύο όμως πρόσωπα, ο ιερέας και ο Λευίτης είχαν κάτι κοινό: Ήταν δύο πρόσωπα που είχαν αξίωμα και έργο ιερό. Αυτοί εξαιτίας της ιδιότητάς τους θα έπρεπε περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο της εποχής εκείνης να είναι συμπονετικοί και σπλαχνικοί, να δείξουν αγάπη στον ετοιμοθάνατο διαβάτη. Αυτοί λόγω της θέσεώς τους δίδασκαν και τους άλλους το καθήκον της αγάπης προς τον πλησίον. Κι όμως αθέτησαν το καθήκον τους αυτό. Είναι θλιβερό, εκείνοι που θα έπρεπε να δίνουν το παράδειγμα της αγάπης, να γίνονται παραδείγματα σκληρότητος. Οι άνθρωποι του Θεού να δυσφημούν τόσο πολύ το Θεό.
Κάτι τέτοιο δυστυχώς επαναλαμβάνεται πολλές φορές μέσα στην ιστορία σε «ανθρώπους του Θεού». Και είναι φοβερό να συμβαίνει κάποτε και σε μας. Σε μας που θέλουμε να είμαστε άνθρωποι της Εκκλησίας, να αποδεικνυόμαστε στην πράξη άσπλαχνοι, σκληροί, αδιάφοροι στον ανθρώπινο πόνο. Είναι τραγικό να ισχύει κάτι τέτοιο και για μας. Εάν δεν δείξουμε εμείς οι πιστοί χριστιανοί αγάπη, ποιος άλλος θα δείξει; Ο Κύριός μας το ξεκαθάρισε ότι χωρίς την αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας, Βασιλεία ουρανών δεν πρόκειται να κληρονομήσουμε. Η αγάπη προς τον πλησίον είναι η σφραγίδα της γνησιότητός μας, η βασική προϋπόθεση της σωτηρίας μας.
Ο Χριστός, καλός Σαμαρείτης
Η συνέχεια της παραβολής είναι γνωστή. Κάποια στιγμή ένας Σαμαρείτης που διάβαινε από το δρόμο εκείνο είδε τον καταπληγωμένο άνθρωπο, πλησίασε κοντά του και τον σπλαχνίστηκε. Δεν φοβήθηκε μην πάθει τα ίδια, έμεινε κοντά του, έπλυνε τα τραύματά του, τα άλειψε με λάδι και κρασί, τα έδεσε με επιδέσμους. Και αφού με πολύ κόπο ανέβασε τον άνθρωπο αυτόν στο ζώο του, τον μετέφερε σε κάποιο πανδοχείο και τον περιποιήθηκε όλη τη νύχτα. Και την άλλη μέρα το πρωί έδωσε δύο δηνάρια στον ξενοδόχο και του είπε: Περιποιήσου τον για να γίνει καλά. Και ό,τι άλλο ξοδέψεις, καθώς θα επιστρέφω στην πατρίδα μου και θα περάσω πάλι από εδώ, θα σου το εξοφλήσω.
Λοιπόν, ρώτησε ο Κύριος το νομοδιδάσκαλο, ποιος από τους τρεις αυτούς επιτέλεσε το καθήκον του προς τον πλησίον; Κι εκείνος απάντησε: Αυτός που τον συμπόνεσε και τον ελέησε. Ο Κύριος τότε του είπε: Πήγαινε και κάνε κι εσύ το ίδιο.
Αυτή την προσταγή δίνει και σε μας ο Κύριος. Μας ζητά δηλαδή να δείχνουμε αγάπη σε κάθε άνθρωπο που πάσχει, χωρίς να εξετάζουμε αν αυτός είναι δικός μας, ξένος ή εχθρός μας, και χωρίς να υπολογίζουμε θυσίες και κόπους και δαπάνες. Αυτό μας το δίδαξε ο Κύριος όχι μόνο μέσα από την παραβολή αυτή αλλά πολύ περισσότερο μέσα από τη ζωή του. Διότι ο ίδιος έγινε ο καλός Σαμαρείτης για μας. Αγάπησε τους ανθρώπους μέχρι θανάτου. Η αγάπη του κορυφώθηκε και έλαμψε σε όλο το μεγαλείο επάνω στο Σταυρό. Και μας ζητά να μάθουμε κι εμείς να αγαπάμε, να γινόμαστε καλοί Σαμαρείτες στους γύρω μας.
Δυστυχώς όμως στην εποχή μας, ενώ όλοι μιλούμε για αγάπη, πραγματική αγάπη δεν έχουμε. Κι αυτό φαίνεται περισσότερο στις σχέσεις μας με τα δικά μας πρόσωπα. Πώς τους μιλάμε, πώς τους φερόμαστε; Αλλά αν δυσκολευόμαστε να αγαπήσουμε τους δικούς μας, πόσο μάλλον τους ξένους; Γι΄ αυτό υποφέρουμε. Διότι αγάπη σημαίνει θυσία, σημαίνει να δίνουμε κι όχι να απαιτούμε να γίνουν οι άλλοι καλοί για να τους αγαπήσουμε. Αγάπη σημαίνει να γίνει πλατιά η καρδιά μας όπως των αγίων για να χωράει όλους, ακόμη κι αυτούς που μας δυσκολεύουν. Να τους προσφέρουμε την αγάπη μας με απαλό τρόπο, χωρίς να έχουν την αίσθηση ότι κάνουμε προσπάθεια για να τους αγαπήσουμε. Να ακούμε με πόνο τον πόνο τους, να τους ανακουφίζουμε στο πρόβλημά τους. Κατανοώντας το χαρακτήρα τους, να διαισθανόμαστε την κούρασή τους, τις δυσκολίες τους, τις επιθυμίες τους. Και να τους προσφέρουμε την αγάπη μας άλλοτε μ’ ένα στοργικό λόγο κι άλλοτε με τη σιωπή μας· άλλοτε με τη διακονία μας κι άλλοτε με θυσίες που κοστίζουν ίσως πολύ. Έτσι θα γίνουμε καλοί Σαμαρείτες. Έτσι θα δούμε πρόσωπο Θεού.
Περιοδικό «Ο Σωτήρ», τ. 1988
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, νομικός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἱεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ᾿ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾿ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Ο καλός Σαμαρείτης
Οι «άνθρωποι του Θεού»
—Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; ρώτησε κάποτε ένας νομοδιδάσκαλος τον Κύριο θέλοντας να Τον παγιδεύσει. Κι Εκείνος τον παρέπεμψε στις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Τότε ο νομοδιδάσκαλος ανέφερε τις δύο βασικότερες εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, την αγάπη προς το Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον. Θέλοντας όμως να δικαιολογηθεί, επειδή έθεσε ένα ερώτημα στο οποίο του ήταν γνωστή η απάντηση, έθεσε κι ένα δεύτερο: Ποιον πρέπει να θεωρώ πλησίον μου; Αυτό το ερώτημα στάθηκε η αφορμή να διηγηθεί ο Κύριος μία υπέροχη παραβολή, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη.
Κάποιος άνθρωπος, είπε, κατέβαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ και έπεσε σε ενέδρα ληστών, οι οποίοι τον λήστεψαν, τον έγδυσαν, τον καταπλήγωσαν και τον εγκατέλειψαν μισοπεθαμένο. Κάποια στιγμή ένας ιερεύς που κατέβαινε στο δρόμο εκείνο, ενώ τον είδε από μακριά, πέρασε από το απέναντι μέρος χωρίς να του δώσει καμία βοήθεια. Παρόμοια και κάποιος Λευίτης, υπηρέτης του ναού, έφθασε στο μέρος εκείνο. Αυτός φάνηκε ακόμη πιο άσπλαχνος. Ήλθε πολύ κοντά, είδε την άθλια κατάσταση του πληγωμένου ανθρώπου κι έφυγε. Ο ιερεύς έφυγε από ενστικτώδη φιλαυτία, ενώ ο Λευίτης έπειτα από υπολογισμό.
Και τα δύο όμως πρόσωπα, ο ιερέας και ο Λευίτης είχαν κάτι κοινό: Ήταν δύο πρόσωπα που είχαν αξίωμα και έργο ιερό. Αυτοί εξαιτίας της ιδιότητάς τους θα έπρεπε περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο της εποχής εκείνης να είναι συμπονετικοί και σπλαχνικοί, να δείξουν αγάπη στον ετοιμοθάνατο διαβάτη. Αυτοί λόγω της θέσεώς τους δίδασκαν και τους άλλους το καθήκον της αγάπης προς τον πλησίον. Κι όμως αθέτησαν το καθήκον τους αυτό. Είναι θλιβερό, εκείνοι που θα έπρεπε να δίνουν το παράδειγμα της αγάπης, να γίνονται παραδείγματα σκληρότητος. Οι άνθρωποι του Θεού να δυσφημούν τόσο πολύ το Θεό.
Κάτι τέτοιο δυστυχώς επαναλαμβάνεται πολλές φορές μέσα στην ιστορία σε «ανθρώπους του Θεού». Και είναι φοβερό να συμβαίνει κάποτε και σε μας. Σε μας που θέλουμε να είμαστε άνθρωποι της Εκκλησίας, να αποδεικνυόμαστε στην πράξη άσπλαχνοι, σκληροί, αδιάφοροι στον ανθρώπινο πόνο. Είναι τραγικό να ισχύει κάτι τέτοιο και για μας. Εάν δεν δείξουμε εμείς οι πιστοί χριστιανοί αγάπη, ποιος άλλος θα δείξει; Ο Κύριός μας το ξεκαθάρισε ότι χωρίς την αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας, Βασιλεία ουρανών δεν πρόκειται να κληρονομήσουμε. Η αγάπη προς τον πλησίον είναι η σφραγίδα της γνησιότητός μας, η βασική προϋπόθεση της σωτηρίας μας.
Ο Χριστός, καλός Σαμαρείτης
Η συνέχεια της παραβολής είναι γνωστή. Κάποια στιγμή ένας Σαμαρείτης που διάβαινε από το δρόμο εκείνο είδε τον καταπληγωμένο άνθρωπο, πλησίασε κοντά του και τον σπλαχνίστηκε. Δεν φοβήθηκε μην πάθει τα ίδια, έμεινε κοντά του, έπλυνε τα τραύματά του, τα άλειψε με λάδι και κρασί, τα έδεσε με επιδέσμους. Και αφού με πολύ κόπο ανέβασε τον άνθρωπο αυτόν στο ζώο του, τον μετέφερε σε κάποιο πανδοχείο και τον περιποιήθηκε όλη τη νύχτα. Και την άλλη μέρα το πρωί έδωσε δύο δηνάρια στον ξενοδόχο και του είπε: Περιποιήσου τον για να γίνει καλά. Και ό,τι άλλο ξοδέψεις, καθώς θα επιστρέφω στην πατρίδα μου και θα περάσω πάλι από εδώ, θα σου το εξοφλήσω.
Λοιπόν, ρώτησε ο Κύριος το νομοδιδάσκαλο, ποιος από τους τρεις αυτούς επιτέλεσε το καθήκον του προς τον πλησίον; Κι εκείνος απάντησε: Αυτός που τον συμπόνεσε και τον ελέησε. Ο Κύριος τότε του είπε: Πήγαινε και κάνε κι εσύ το ίδιο.
Αυτή την προσταγή δίνει και σε μας ο Κύριος. Μας ζητά δηλαδή να δείχνουμε αγάπη σε κάθε άνθρωπο που πάσχει, χωρίς να εξετάζουμε αν αυτός είναι δικός μας, ξένος ή εχθρός μας, και χωρίς να υπολογίζουμε θυσίες και κόπους και δαπάνες. Αυτό μας το δίδαξε ο Κύριος όχι μόνο μέσα από την παραβολή αυτή αλλά πολύ περισσότερο μέσα από τη ζωή του. Διότι ο ίδιος έγινε ο καλός Σαμαρείτης για μας. Αγάπησε τους ανθρώπους μέχρι θανάτου. Η αγάπη του κορυφώθηκε και έλαμψε σε όλο το μεγαλείο επάνω στο Σταυρό. Και μας ζητά να μάθουμε κι εμείς να αγαπάμε, να γινόμαστε καλοί Σαμαρείτες στους γύρω μας.
Δυστυχώς όμως στην εποχή μας, ενώ όλοι μιλούμε για αγάπη, πραγματική αγάπη δεν έχουμε. Κι αυτό φαίνεται περισσότερο στις σχέσεις μας με τα δικά μας πρόσωπα. Πώς τους μιλάμε, πώς τους φερόμαστε; Αλλά αν δυσκολευόμαστε να αγαπήσουμε τους δικούς μας, πόσο μάλλον τους ξένους; Γι΄ αυτό υποφέρουμε. Διότι αγάπη σημαίνει θυσία, σημαίνει να δίνουμε κι όχι να απαιτούμε να γίνουν οι άλλοι καλοί για να τους αγαπήσουμε. Αγάπη σημαίνει να γίνει πλατιά η καρδιά μας όπως των αγίων για να χωράει όλους, ακόμη κι αυτούς που μας δυσκολεύουν. Να τους προσφέρουμε την αγάπη μας με απαλό τρόπο, χωρίς να έχουν την αίσθηση ότι κάνουμε προσπάθεια για να τους αγαπήσουμε. Να ακούμε με πόνο τον πόνο τους, να τους ανακουφίζουμε στο πρόβλημά τους. Κατανοώντας το χαρακτήρα τους, να διαισθανόμαστε την κούρασή τους, τις δυσκολίες τους, τις επιθυμίες τους. Και να τους προσφέρουμε την αγάπη μας άλλοτε μ’ ένα στοργικό λόγο κι άλλοτε με τη σιωπή μας· άλλοτε με τη διακονία μας κι άλλοτε με θυσίες που κοστίζουν ίσως πολύ. Έτσι θα γίνουμε καλοί Σαμαρείτες. Έτσι θα δούμε πρόσωπο Θεού.
Περιοδικό «Ο Σωτήρ», τ. 1988
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑΣ
Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων “Romfea.gr”, παραθέτει παρακάτω αποκλειστικά το κατάλογο των πρώτων αιτήσεων για Τουρκική υπηκοότητα που ενεκρίθησαν.Επίσης να σημειωθεί, ότι αναμένεται η απάντηση των Τουρκικών αρχών για την δεύτερη δέσμη αιτήσεων των Αρχιερέων.
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας
Ο Μητροπολίτης Δαρδανελλίων κ. Νικήτας
Ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος
Ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιος
Ο Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ. Αμβρόσιος
Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ
Ο Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος
Ο Μητροπολίτης Μπουένος Άϊρες κ. Ταράσιος
Ο Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριος
Ο Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Σωτήριος
Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ
Ο Μητροπολίτης Σύμης κ. Χρυσόστομος
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας
Ο Μητροπολίτης Δαρδανελλίων κ. Νικήτας
Ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος
Ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιος
Ο Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ. Αμβρόσιος
Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ
Ο Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος
Ο Μητροπολίτης Μπουένος Άϊρες κ. Ταράσιος
Ο Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριος
Ο Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Σωτήριος
Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ
Ο Μητροπολίτης Σύμης κ. Χρυσόστομος
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Οι άγιες εικόνες
† π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ
ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
Ο Θεός είναι αόρατος και απρόσιτος, άγνωστος κατά την ουσία (Εξοδ. λγ' 20. Α' Τιμ. α' 17. στ' 16. Α' Ιω. δ' 12), δεν είναι δυνατό να εικονισθεί (Δευτερ. δ' 12). Όμως ο Υιός του Θεού σαρκώθηκε (Ιω α' 14. Κολ. β' 9)• φανέρωσε την εικόνα του Θεού (Ματθ. ια' 27. Λουκ \ 22. Ιω. α' 18. ιδ' 9. Β' Κορ. δ' 4. Κολ. α' 15). Άρα μπορούμε να τον εικονίσουμε και να διακηρύξουμε την πίστη μας στη Θεανθρωπότητα του Κυρίου.
Από το άλλο μέρος η ενανθρώπηση του Χριστού αποκαλύπτει την αληθινή φύση του άνθρωπου, που είναι σύμμορφος προς την εικόνα του Θεού (Α' Κορ. ιε' 49. Β' Κορ. γ' 18). Έτσι οι εικόνες των αγίων αναφέρονται στην «καινή κτίση», στον «καινό άνθρωπο» και αποτελούν μαρτυρία της χριστιανικής ελπίδας για τη νέα εν Χριστώ πραγματικότητα (Ησ. ξε' 14-17. ξστ' 22. Β' Κορ. ε' 17. Γαλ. στ' 15. Εφεσ. β' 15. δ' 24. Β' Πέτρ. γ' 13. Αποκ. κα' 5).
Αλλά η «καινή κτίσις» την οποία προσμένουμε, δεν αναφέρεται μόνο στον άνθρωπο- περιλαμβάνει ολόκληρη τη δημιουργία (Ρωμ. η' 21). Έτσι η κατασκευή και η τιμή των εικόνων στην Εκκλησία δεν γίνεται μόνο «προς πίστωσιν της αληθινής και ου κατά φαντασίαν του Θεού Λόγου ενανθρωπήσεως...» (όρος Ζ' Οικ. Συνόδου), δεν αποτελεί μόνο προεικόνιση και μαρτυρία του «καινού ανθρώπου», αλλά διακήρυξη και μαρτυρία της πίστης μας στην καθολική μεταμόρφωση και δόξα της κτίσης.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία κηρύσσει «Χριστόν τον αληθινόν Θεόν ημών και τους Αυτού αγίους... τον μεν ως Θεόν και Δεσπότην, προσκυνούντες και σέβοντες, τους δε (αγίους), διά τον κοινόν Δεσπότην, ως Αυτού γνησίους θεράποντος τιμώντες και την κατά σχέσιν προσκύνησιν απονέμοντες» (Συνοδικόν της Όρθοδοξίας). Αυτή η τιμή πραγματοποιείται «εν λόγοις, εν συγγραφαίς,... εν ναοίς, εν εικονίσμασι» (Συνοδικόν της Όρθοδοξίας).
Η διαφορά λοιπόν μεταξύ της τιμής του Δεσπότου Χριστού και των αγίων είναι φανερή, τον ένα τιμούμε «ως Θεόν και Δεσπότην», του απονέμουμε δηλαδή λατρεία, τους άλλους τους τιμούμε σαν πιστούς υπηρέτες του Κυρίου. «Όσω γαρ συνεχώς δι' εικονικής ανατυπώσεως ορώνται, τοσούτον και οι ταύτας θεώμενοι διανίστανται εις την των πρωτοτύπων μνήμην τε και επιπόθησιν, και ταύταις ασπασμόν και τιμητικήν προσκύνησιν απονέμειν, ου μην την κατά πίστιν ημών αληθινήν λατρείαν, η πρέπει μόνη τη θεία φύσει.... Η γαρ της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει και ο προσκυνών την εικόνα, προσκυνεί εν αύτη του εγγραφόμενου την υπόστασιν» (Όρος Ζ' Οικ. Συνόδου).
Η Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδει λατρεία μόνο στον Ένα και Τριαδικό Θεό, απορρίπτει τη λατρεία ψευδών θεών, ειδώλων και κτισμάτων. Δεν υπάρχουν άλλοι θεοί, οποιαδήποτε λατρεία σε «άλλους θεούς» αποδίδεται στον Διάβολο. Τέτοιες εικόνες είναι είδωλα, απαγορεύεται η κατασκευή τους και η οποιαδήποτε τιμή (Έξοδ. κ' 4-5. κγ' 24-25. Λευιτ. ιθ' 4. κστ' 1. Δευτερ. δ' 15-28. λ' 17-18. λβ' 16-21. Ησ. μδ' 9-20. Ιερεμ. κε' 6. Δαν. ε' 23-25. Ψαλμ. 96/97,7. ριγ' 12-16/ριε' 4-8. ρλδ'/ρλε' 15-18. Ρωμ. α' 23-24. Αποκ. ιθ' 20).
Η προσκύνηση ψεύτικων θεών και των εικόνων τους (ειδώλων) τιμωρείται αυστηρά (Εξοδ. κβ' 20. Δευτερ. ιγ' 6-11. ιζ' 2-10. Γ/Α' Βασιλ. θ' 6-9. ιδ' 9-10. Ιερεμ. α' 16). Όμως αυτό δεν σημαίνει πώς οι χριστιανοί απαγορεύεται να αγαπούν και να τιμούν κάθε τι που έχει σχέση με τη λατρεία του αληθινού Θεού η και με τους ανθρώπους που αγάπησε και ετίμησε ο ίδιος ο Θεός.
Η προσκύνηση ψεύτικων θεών και των εικόνων τους (ειδώλων) τιμωρείται αυστηρά (Εξοδ. κβ' 20. Δευτερ. ιγ' 6-11. ιζ' 2-10. Γ/Α' Βασιλ. θ' 6-9. ιδ' 9-10. Ιερεμ. α' 16). Όμως αυτό δεν σημαίνει πώς οι χριστιανοί απαγορεύεται να αγαπούν και να τιμούν κάθε τι που έχει σχέση με τη λατρεία του αληθινού Θεού η και με τους ανθρώπους που αγάπησε και ετίμησε ο ίδιος ο Θεός.
Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, παράλληλα με την απαγόρευση των ειδώλων, κατασκευάζονται με εντολή του Θεού διάφορα αντικείμενα για τη θεία λατρεία, η σκηνή, η κιβωτός, η τράπεζα, το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων, το θυσιαστήριο του θυμιάματος, χερουβείμ, λέοντες, βόες και πολλά άλλα (Εξοδ. κε'-λα'. Γ/Α' Βασιλ. στ'-ζ'. Έβρ. θ' 1-5). Κανείς δεν διανοήθηκε να αποδώσει σε αυτά τα αντικείμενα λατρευτική προσκύνηση, γιατί αυτόματα θα μεταβάλλονταν σε είδωλα και η λατρεία του αληθινού Θεού σε ειδωλολατρία. Αυτό φαίνεται καθαρά στο «χωνευτό μόσχο» που κατασκεύασε ο Ααρών σε στιγμή αποστασίας του λαού, η οποία ολοκληρώθηκε με τη φράση: «Ούτοι οι θεοί σου, Ισραήλ»!
(Έξοδ. λβ' 4), αυτό είναι το χαρακτηριστικό της ειδωλολατρίας- το να λατρεύεις για θεό κάποιο κτίσμα, η κάποιο ανθρώπινο κατασκεύασμα!
(Έξοδ. λβ' 4), αυτό είναι το χαρακτηριστικό της ειδωλολατρίας- το να λατρεύεις για θεό κάποιο κτίσμα, η κάποιο ανθρώπινο κατασκεύασμα!
Κανείς ποτέ Ορθόδοξος χριστιανός δεν στάθηκε μπροστά σε εικόνα με τη σκέψη: «ούτοι οι θεοί μου»! Κανείς ποτέ δεν απέδωσε τιμή σε εικόνα με τη σκέψη πώς η εικόνα είναι θεός! Όσοι κατηγορούν τους Ορθόδοξους πως λατρεύουν τους αγίους ή τις εικόνες, δεν κατανόησαν ποτέ, ούτε τι είναι Ορθοδοξία, ούτε και τι στην πραγματικότητα σημαίνει λατρεία.
Η ευλάβεια και η τιμή που αποδίδουμε στα ιερά ανπκείμενα, τα οποία υπάρχουν στο λατρευπκό χώρο, στηρίζεται στην αγία Γραφή. Ο ίδιος ο Θεός τιμά τα ανπκείμενα αυτά, θυμιάζονται και ραντίζονται με αίμα (Εξοδ. λ' 6-7. μ' 5. Λευιτ. ιστ' 12-13. Α' Παραλ. στ' 34/A' Χρον. στ' 49. Β' Παραλ./Χρον. ιγ' 11. Έβρ. θ' 21) και ο Θεός επιδοκιμάζει τα γενόμενα (πρβλ. Γ/Α' Βασιλ. θ' 3).
Όλα τα «εγγύς» του Θεού είναι άγια, άξια σεβασμού και τιμής, ο τόπος πλησίον της βάτου (Εξοδ. γ' 5), η κιβωτός (Α' Βασιλ./Α' Σαμ. στ' 3), ο ναός (Ψαλμ. ε' 8/7), το όρος του Θεού (Ψαλμ. 98/99,5.9. Πρβλ. ρλα/ρλβ' 7), η ράβδος του Ιωσήφ (Γέν. μζ' 31. Έβρ. ια' 21), ακόμη και η «γη» στην όποια εμφανίσθηκαν άγγελοι του Θεού (Ιησ. Ναυή ε' 15). Όλα είναι άγια και άξια τιμητικής προσκύνησης!
Ο ίδιος ο Θεός τιμά τα ιερά αντικείμενα και τους χαρίζει τη θαυματουργική Του ενέργεια. Τούτο βλέπουμε στη ράβδο του Μωϋσή (Εξοδ. δ' 2-3. ζ' 19-21. θ' 23-26. ιδ' 16.21. ιε' 25. ιζ' 5-7), στο χάλκινο φίδι, που προεικόνιζε τον τίμιο σταυρό (Αριθ. κα' 8-9. Ιω. γ' 14), στην κιβωτό (Ιησ. Ναυή γ' 15-17), στη μηλωτή του Ηλία (Δ' Βασιλ. β' 8-14) η ακόμη και στά ρούχα του Χρίστου (Ματθ. θ' 20-22), στο λάδι (Μάρκ. στ' 13. Ιακ. ε' 14), στο νερό (Ίω. ε' 2-4), στα μανδήλια και περιζώματα (Πράξ. ιθ' 11-12). Η σκιά του αποστόλου Πέτρου γίνεται με τη χάρη του Θεού θαυματουργική εικόνα (Πράξ. ε' 12-16). Κάθε βεβήλωση των ιερών αντικειμένων τιμωρείται αυστηρά από τον Θεό (Αριθ. δ' 15.20. Α' Βασιλ./Α' Σαμ. ε' 2-4. στ' 2-5. Β' Βασιλ./Β' Σαμ. στ' 6-7. Α' Παραλ./Α' Χρον. ιγ' 9-10).
Κλείνοντες το μέρος αυτό, προτρέπουμε τον αναγνώστη να επανέρχεται σ' αυτό, κάθε φορά που η ανππαράθεση με τις διάφορες προτεσταντικές ομάδες κρίνεται απαραίτητη. Όλα τα σημεία που θίξαμε είναι αναγκαία για την ποιμαντική αντιμετώπιση των αιρέσεων που παρουσιάζουν αποκλίσεις από την Ορθοδοξία στη θεία αποκάλυψη, στη διδαχή για την πτώση και την ανόρθωση του ανθρώπου, στην έννοια του βαπτίσματος, στη θεία ευχαριστία, στην ιερωσύνη, στο άγιο χρίσμα, στην εξομολόγηση, στο ευχέλαιο, στο μυστήριο του γάμου και στις εκκλησιολογικές τους απόψεις.
Προτιμήσαμε να εκθέσουμε την όλη διδαχή της Εκκλησίας μας για το κάθε θιγόμενο θέμα, επειδή πολλές ομάδες χρησιμοποιούν στην προπαγάνδα τους ανέντιμη μέθοδο, ιδιαίτερα όταν μιλούν για την τιμή των αγίων εικόνων, για το πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας, για τα μνημόσυνα και για τα τίμια λείψανα. Έτσι ο αναγνώστης, μπορεί να ελέγξει ευκολώτερα το ζήτημα και να μη πέσει θύμα ανακριβειών και φθηνής προπαγάνδας από μέρους διαφόρων προτεστανπκών αιρέσεων.
Π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ
Γ' ΕΚΔΟΣΗ ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ
ΑΘΗΝΑ 1994
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ
Γ' ΕΚΔΟΣΗ ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ
ΑΘΗΝΑ 1994
ΜΗΤΕΡΑ μου μην ξεχνάς....
Ρούντολφ Ντράικορς
1. Μη με παραχαϊδεύεις. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνει πάντα ό,τι σου ζητώ. Σε δοκιμάζω μονάχα για να δω.2. Μη διστάζεις να είσαι σταθερή μαζί μου. Το προτιμώ. Με κάνεις να νιώθω περισσότερη σιγουριά.
3. Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος απ' ό,τι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά τον σπουδαίο.
4. Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο αν μπορείς. Θα προσέξω περισσότερο αυτά που θα μου πεις, αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας
5. Μη μου δημιουργείς το αίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει ν' αναγνωρίζω.
6. Μην αναστατώνεσαι τόσο όταν σου λέω «δε σε χωνεύω». Δεν απευθύνομαι σε σένα αλλά στη δύναμη που έχεις να μου εναντιώνεσαι.
7. Μη με προστατεύεις πάντα από τις συνέπειες. Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.
8. Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικρο αδιαθεσίες μου. Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα - ίσα για να κερδίσω την προσοχή που ζητούσα.
9. Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις. Γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου κάνοντας τον κουφό.
10. Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.
11. Μην υπερτιμάς την τιμιότητά μου. Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.
12. Μην πέφτεις σε αντιφάσεις. Με μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σ' εσένα.
13. Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις. Αν κάνεις κάτι τέτοιο, θα ανακαλύψεις πως θ' αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
14. Μην προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη. Είναι σοκ για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
15. Μη διανοηθείς ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σου αν μου ζητήσεις συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σου.
16. Μην ξεχνάς πως μου αρέσει να πειραματίζομαι! Χωρίς αυτό δε μπορώ να ζήσω. Σε παρακαλώ παραδέξου το.
17. Μην ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.
18. Μην ξεχνάς πως δε θα μπορέσω ν' αναπτυχθώ χωρίς πολύ κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δε χρειάζεται να στο πω, έτσι δεν είναι;
ΕΠΙΜΕΝΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ .......
Υποδειγματική Θεία Λειτουργία για τους Μαθητές του 9ου Γυμνασίου Βόλου
Υποδειγματική Θεία Λειτουργία για τους Μαθητές του 9ου Γυμνασίου Βόλου τέλεσε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, στον Ι. Ναό Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Βόλου.
Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών και της Διαθεματικής διδασκαλίας, σε συνεργασία του Σχολείου και της Ιεράς Μητροπόλεως.
Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών και της Διαθεματικής διδασκαλίας, σε συνεργασία του Σχολείου και της Ιεράς Μητροπόλεως.
Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στον Σολέα του Ναού, ούτως ώστε οι μαθητές να έχουν πλήρη εικόνα των τελουμένων. Κατά τη διάρκεια της λατρευτικής σύναξης και σε τρεις διαφορετικές στιγμές, ο Πρωτ. Χαρίλαος Παπαγεωργίου εξήγησε στους μαθητές το περιεχόμενο και την εξέλιξη της Θείας Λειτουργίας, ενώ τα Αναγνώσματα του Αποστόλου και του Ευαγγελίου, αναγνώσθηκαν από τον Διάκονο στην καθιερωμένη γλώσσα της Θείας Λατρείας και από τον Σεβασμιώτατο στην καθομιλουμένη. Για την καλύτερη συμμετοχή των μαθητών στην Θεία Λατρεία διανεμήθηκαν εγκόλπια της Θείας Λειτουργίας, με το κλασικό κείμενο και την ερμηνεία του, καθώς και έντυπα με τα Αγιογραφικά Αναγνώσματα, το Σύμβολο της Πίστεως και το «Πάτερ ημών» σε νεοελληνική απόδοση.
Κατά την σύντομη ομιλία του προς τους μαθητές ο κ. Ιγνάτιος παρομοίασε την Εκκλησία με ένα «μεγάλο δείπνο, ένα Μυστήριο στο οποίο καλούμαστε να συμμετάσχουμε και να κοινωνήσουμε το Σώμα και του Αίμα του Χριστού, να πάρουμε μέσα μας τον Αναστημένο Χριστό, Αυτόν που νίκησε τον θάνατο… Στη Θεία Λειτουργία ζούμε ένα θαύμα, το θαύμα της ενότητας, καθώς γινόμαστε ένα μεταξύ μας. Και τούτες τις δύσκολες ώρες που περνάει ο τόπος μας, έχουμε περισσότερο ποτέ, ανάγκη από την ενότητα και την ελπίδα που δίδει ο Χριστός. Εμείς έχουμε ελπίδα και αυτή έχει όνομα, δεν είναι ιδεολογία, ξεπερασμένες σκέψεις και ωραίες ιδέες. Είναι πρόταση ζωής, είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ενωμένοι μαζί Του μπορούμε να κάνουμε θαύματα, και να υπερβούμε κάθε δυσκολία…»
Εκ του Γραφείου Τύπου
Κατά την σύντομη ομιλία του προς τους μαθητές ο κ. Ιγνάτιος παρομοίασε την Εκκλησία με ένα «μεγάλο δείπνο, ένα Μυστήριο στο οποίο καλούμαστε να συμμετάσχουμε και να κοινωνήσουμε το Σώμα και του Αίμα του Χριστού, να πάρουμε μέσα μας τον Αναστημένο Χριστό, Αυτόν που νίκησε τον θάνατο… Στη Θεία Λειτουργία ζούμε ένα θαύμα, το θαύμα της ενότητας, καθώς γινόμαστε ένα μεταξύ μας. Και τούτες τις δύσκολες ώρες που περνάει ο τόπος μας, έχουμε περισσότερο ποτέ, ανάγκη από την ενότητα και την ελπίδα που δίδει ο Χριστός. Εμείς έχουμε ελπίδα και αυτή έχει όνομα, δεν είναι ιδεολογία, ξεπερασμένες σκέψεις και ωραίες ιδέες. Είναι πρόταση ζωής, είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ενωμένοι μαζί Του μπορούμε να κάνουμε θαύματα, και να υπερβούμε κάθε δυσκολία…»
Εκ του Γραφείου Τύπου
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ... Η ΕΜΜΟΝΗ ΣΑΣ ΑΥΤΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΥΜΩΝ ΚΑΤ'ΑΜΦΩ , ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΥΜΩΝ , ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΘΕΛΑ ΣΑΣ η ΚΑΙ ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ ΚΑΤΈΠΙΤΑΓΗ "ΑΛΛΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ" ΥΠΟΔΕΙΞΗ
"ΑΛΛΑΓΗΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ" ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ , ΑΥΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ(ΞΕΧΝΑΤΕ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ; ΣΕ Α Γ Ρ Α Μ Μ Α Τ Ο Υ Σ ΨΑΡΑΔΕΣ ) ΔΗΛΑΔΗ ΑΡΝΕΙΣΤΕ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΙΛΗΣΑΝ !!!!
ΜΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΜΜΟΝΗ;
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ:
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ
«Να µην τροµοκρατούνται από όσα ακούγονται για την κάρτα του πολίτη», καλεί τους πιστούς η Εκκλησία της Κρήτης.
Η ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη που σχεδιάζει η κυβέρνηση αναµένεται να αντικαταστήσει τις αστυνοµικές ταυτότητες, προκαλώντας αντιδράσεις από την πλευρά της ελλαδικής Εκκλησίας.
Η µεστή – µόλις τέσσερις γραµµές – οµόφωνη
απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης είναι ενδεικτική της διαφορετικής στάσης που κρατούν οι κρητικοί ιεράρχες. Η Σύνοδος, γράφει το ανακοινωθέν, «αναφορικά µε το θέµα της ηλεκτρονικής κάρτας συναλλαγών του πολίτη προτρέπει και παρακαλεί τον Ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Λαό της Κρήτης, να µην τροµοκρατείται από ανεύθυνους, να προσδοκά το Πρόσωπον του Ερχόµενου Κυρίου Ιησού Χριστού.
Υπενθυµίζει δε τα λόγια του διορατικού Γέροντος Πορφυρίου: “... αν εµείς έχοµε µέσα µας τον Χριστό, δεν µπορεί µε τίποτα να µας πειράξει ο αντίχριστος...”».
Φράση που εκτιµάται ότι δεν µπήκε τυχαία στο ανακοινωθέν, αφού οµάδες κληρικών και πιστών συνδέουν την κάρτα µε τον... Αντίχριστο.
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου
Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας, ο οποίος ρωτήθηκε γιατίη ανακοίνωση προτρέπει τον κόσµο να µην τροµοκρατείται από ανεύθυνους, απαντά µε νόηµα πως αυτό έγινε διότι «ακούγαµε πολλά και διαβάζαµε πολλά για το θέµα». Προσθέτει δε πως ηαπόφαση ελήφθη οµοφώνως από τους 9 ιεράρχες της Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης.
Σηµειώνεται πως η Εκκλησία της Κρήτης είναι ηµιαυτόνοµη – έχει δικό της Καταστατικό Χάρτη – και είναι εξαρτώµενη από το Οικουµενικό Πατριαρχείο, δηλαδή δεν υπάγεται απευθείας στο Φανάρι. Οπως είναι γνωστό,η Ελλαδική Εκκλησία έχει αποφασίσει να µελετηθεί το θέµα της κάρτας του πολίτη από δύο επιτροπές της Συνόδου, σε συνεργασία µε ειδικούς. Είχαν προηγηθεί ενστάσεις για την κάρτα στις συνεδριάσεις της Ιεραρχίας από µητροπολίτες που εντάσσονται στο «συντηρητικό» µπλοκ της Εκκλησίας.
Εως σήµερα διαφωνίες και ενστάσεις για την κάρτα έχουν διατυπώσει αρκετοί µητροπολίτες, ανάµεσά τους ο Θεσσαλονίκης Ανθιµος, ο Αλεξανδρουπόλεως Ανθιµος, ο Αιτωλίας Κοσµάς, ο Κονίτσης Ανδρέας, ο Πειραιώς Σεραφείµ. Ενστάσεις έχει διατυπώσει εµµέσως και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυµος· πριν απόλίγες ηµέρες είχε καλέσει στην Αρχιεπισκοπή τους αστυνοµικούς που είχαν αρνηθεί να παραλάβουν τη νέου τύπου υπηρεσιακή τους ταυτότητα, η οποία θεωρείται προποµπός της ηλεκτρονική ς κάρτας.
Και τους είχε πει πως «οποιαδήποτε κίνηση εντάσσεται στο πλαίσιο της προστασίας των ατοµικών δικαιωµάτων του ανθρώπου βρίσκει σύµφωνη την Εκκλησία».
tanea.gr
ΕΙΧΑΜΕ ΥΠΟΨΙΕΣ ΟΤΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΧΕΙ ΤΑΣΕΙΣ "ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ"...ΘΑ ΕΠΑΝΕΡΘΟΥΜΕ ΜΕ ΑΡΘΡΟ ΣΧΕΤΙΚΟ!
ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: "Δεν θα μείνουμε άφωνοι για τα θρησκευτικά"
Για πρώτη φορά ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προανήγγειλε δημόσια αντίδραση της εκκλησίας, αν το υπουργείο παιδείας πραγματοποιήσει όσα έχουν εξαγγελθεί και το μάθημα των θρησκευτικών μετατραπεί σε προαιρετικό στο λύκειο. Μιλώντας την Τετάρτη (10/11) σε σπουδαστές της Θεολογικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών ο κ. Ιερώνυμος τόνισε: "Μας έχουν αναστατώσει όσα ακούγονται και γράφονται τον τελευταίο καιρό για την προαιρετική διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Δεν είναι δυνατόν σε ένα τέτοιο θέμα ούτε η ΔΙΣ, ούτε κανένας ιεράρχης να σταθούν άφωνοι", ανέφερε, μεταξύ άλλων, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην τελετή υποδοχής των πρωτοετών φοιτητών της Θεολογικής Σχολής.
"Πολλοί επιδιώκουν να μας παρουσιάζουν άφωνους" υπογράμμισε. Και πρόσθεσε: "Όμως αγρυπνούμε και παρακολουθούμε σοβαρά και όπως πρέπει όλα τα θέματα. Η μάχη και ο αγώνας πρέπει να γίνονται συστηματικά και ουσιαστικά, όχι για το θόρυβο και το φαίνεσθαι, αλλά για το είναι και το αποτέλεσμα", πρόσθεσε. Ο κ. Ιερώνυμος σημείωσε εξάλλου πως "πρέπει να εργαστούμε και να καταλήξουμε εμείς σ' αυτό που θέλουμε και να το πούμε ξεκάθαρα. Έφτασε ο καιρός να δουλέψουμε συστηματικά και με επιχειρήματα".
Τόνισε δε πως πρόσφατα είχε τη διαβέβαιωση της αρμόδιας Υπουργού κ. Α. Διαμαντοπούλου πως πριν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια για το μάθημα των Θρησκευτικών θα προηγηθεί διάλογος και συντονισμός μεταξύ των δύο πλευρών. Ο Αρχιεπίσκοπος πρότεινε, τέλος, να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ των μελών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας και των καθηγητών των δύο Θεολογικών Σχολών, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα οι καθηγητές των Θεολογικών σχολών πίεζαν για επίσημη αντίδραση από πλευράς της εκκλησία στα σχέδια του υπουργείου παιδείας να γίνει προαιρετικό το μάθημα των θρησκευτικών στο λύκειο.
"Πολλοί επιδιώκουν να μας παρουσιάζουν άφωνους" υπογράμμισε. Και πρόσθεσε: "Όμως αγρυπνούμε και παρακολουθούμε σοβαρά και όπως πρέπει όλα τα θέματα. Η μάχη και ο αγώνας πρέπει να γίνονται συστηματικά και ουσιαστικά, όχι για το θόρυβο και το φαίνεσθαι, αλλά για το είναι και το αποτέλεσμα", πρόσθεσε. Ο κ. Ιερώνυμος σημείωσε εξάλλου πως "πρέπει να εργαστούμε και να καταλήξουμε εμείς σ' αυτό που θέλουμε και να το πούμε ξεκάθαρα. Έφτασε ο καιρός να δουλέψουμε συστηματικά και με επιχειρήματα".
Τόνισε δε πως πρόσφατα είχε τη διαβέβαιωση της αρμόδιας Υπουργού κ. Α. Διαμαντοπούλου πως πριν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια για το μάθημα των Θρησκευτικών θα προηγηθεί διάλογος και συντονισμός μεταξύ των δύο πλευρών. Ο Αρχιεπίσκοπος πρότεινε, τέλος, να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ των μελών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας και των καθηγητών των δύο Θεολογικών Σχολών, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα οι καθηγητές των Θεολογικών σχολών πίεζαν για επίσημη αντίδραση από πλευράς της εκκλησία στα σχέδια του υπουργείου παιδείας να γίνει προαιρετικό το μάθημα των θρησκευτικών στο λύκειο.
Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010
ΠΑΠΙΚΟΙ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ(N.W.ORDER)
Ιρλανδοί ''καθολικοί ιερείς'' υιοθετούν νεοεποχίτικες φιλοσοφίες σε μία προσπάθεια να «κερδίσουν» ανθρώπους που είναι δεν ελκύονται από τον παραδοσιακό καθολικισμό.Διάφορα θρησκευτικά τάγματα έχουν αρχίσει να προσφέρουν σειρές μαθημάτων πάνω στον Βουδιστικό διαλογισμό, τηγιόγκα και την ρεφλεξολογία. με την ελπίδα να φέρουν τους ανθρώπους «πιο κοντά στο Θεό».
Η αδελφή Carmel Niland εξήγησε ότι αυτές οι σειρές μαθημάτων είναι ένας τρόπος να αγγίξουμε εκείνους που ενδιαφέρονται για την αυτό- εξέλιξη (self-development) μία πρακτική που δεν εφαρμόζουν οι Καθολικοί.
Όπως η γιόγκα έτσι και ο Υπερβατικός διαλογισμός, (Transcendental Meditation) μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν εργαλεία που θα φέρουν τους ανθρώπους πίσω στο Θεό», είπε η αδελφή Niland.
Ο πατέρας Flann Lynch είναι ένας καπουτσίνος μοναχός που έχει συνδυάσει τηνψυχοθεραπεία, τη βουδιστικό διαλογισμό, το tai-chi και τονευρογλωσσικό προγραμματισμό, σε μια σειρά μαθημάτων αποκαλούμενη «Πρόγραμμα Οράματος» (Vision Programme).
Το «πρόγραμμα» αυτό είπε ο π. Lynch, προκαλεί τις αρνητικές απόψεις που υπάρχουν στον κόσμο και διδάσκει τους ανθρώπους να ζήσουν την ζωή ως την «μέγιστη εμπειρία».
Ο π. Lynch είπε ακόμη ότι εμπνεύστηκε την δημιουργία αυτού του προγράμματος από τον Παπά Ιωάννη ΧΧΙΙΙ, ο οποίος είπε ότι «η εκκλησία χρειάζεται να βρει τρόπους να παρουσιάσει ένα Ευαγγέλιο που μπορεί να διδάξει την σύγχρονη σκέψη».
Είχε την βάση του στην Ινδία για επτά έτη και έδειξε ενδιαφέρον για τη γιόγκα, ενώ επισκέφθηκε ashrams (Σ.Σ. ινδουιστικά κοινόβια) και μαθήτευσε σε τοπικούς ινδούς ηγέτες.
Έχει γράψει δύο βιβλία, το «Ο διαλογισμός σώματος/μυαλού» και το «Η γιόγκα: ένα μονοπάτι για τον Θεό».
Ο Hughes είπε ότι πολλοί από εκείνους που παρευρίσκονται στις σειρές των μαθημάτων του δεν είναι οι συνηθισμένοι άνθρωποι της εκκλησίας. «Μπορεί να μην παρευρίσκονται στην εκκλησία, αλλά επιδιώκουν κάτι βαθύτερο. Είναι ενδεικτικό της πνευματικής πείνας που υπάρχει στην κοινωνία μας».
Το Enneagram, θεωρείται ότι είναι «ένας τρόπος να αναλύεις τις προσωπικότητες με την ταξινόμηση των ανθρώπων σύμφωνα με εννέα κυρίαρχα γνωρίσματα», σύμφωνα με τον πατέρα Myles O'Reilly που τρέχει τα Σαββατοκύριακα στο Δουβλίνο….
Χρησιμοποιήθηκε από ισλαμιστές μυστικιστές, υιοθετήθηκε από Ιησουΐτες στην Καλιφόρνια και το Σικάγο στη δεκαετία του '70.
Ιησουίτης ο ίδιος, π. O'Reilly είπε ότι οι σειρές μαθημάτων έχουν αποδειχθεί χρήσιμες.
---To βιβλίο "Yoga for Christians"και το βίντεο "ChristYoga"κυκλοφορούν στις ΗΠΑ και απευθύνονται στους Διαμαρτυρόμενους ή "αναγεννημένους" χριστιανούς, στην προσπάθεια να πεισθούν ότι η Γιόγκα δεν έρχεται σε αντίθεση με τον χριστιανισμό.
ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΓΚΑ ΕΔΩ
ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ N.W.ORDER
Η Παγκόσμια Διακυβέρνηση πλανιέται ήδη επάνω από τα κεφάλια μας και η επιβολή της χρειάζεται την ισορροπία του φόβου και του καταναγκαστικού ελέγχου. Μια ισορροπία τρόμου που επιχειρείται από τους προσωρινούς δυνατούς να αποτραβήξει τον πολίτη του Έθνους από την Ένθεη Κοινωνία του ηθικού χρέους και της λατρευτικής προσηλώσεως προς τον Θεό που στερεώνει την εθνική κοινότητα σε μια αμοιβαία σχέση προστασίας και σεβασμού. Και η ελληνική κοινωνία αποτελεί τον καθρέφτη και τον πιστό τοποτηρητή αυτής της ένθεης κοινωνίας. Για τον λόγο αυτό βρισκόμαστε στο επίκεντρο των εξελίξεων με την παγκόσμια κοινότητα να βρίσκεται σε αναβρασμό και τα κατασταλτικά μέτρα με τις συμπεριφορές τους να συσσωρεύονται στην ελληνική κοινωνία που φοβούνται οι εχθροί Θεού και λαού.
Ένας λαός που είναι συνυφασμένος με την αρχαία ελληνική θρησκεία από τα παλιά και την ελληνοορθοδοξία από τα νέα χρόνια με μόνη παραδεκτή εξαίρεση τους Έλληνες μουσουλμάνους Πομάκους της Θράκης. Ιδού λοιπόν πεδίο ανέντιμης, αντίχριστης και ανθελληνικής δράσης για την διαβόητη Κάρτα του Πολίτη που ενώ έχει απορριφτεί από άλλες κοινωνίες σαν την βρετανική, έρχεται να καθιερωθεί στην δική μας που μετατρέπεται σε κοινωνία πειραματόζωων. Και όσο αφορά τον χαρακτηρισμό αντίχριστη, αποδίδει κατά τρόπο απολύτως εύστοχο την φύση αυτής της κάρτας που θα περιλαμβάνει φορολογικά, οικονομικά και προσωπικά δεδομένα με τρόπο ηλεκτρονικό μέσα από την χρήση ενός μικροτσίπ. Τα ακριβή στοιχεία που θα περιλαμβάνει η Κάρτα του Πολίτη δεν θα είναι ορατά και σε γνώση του κατόχου της. Ούτε καν ο δυσώνυμος αριθμός του Θηρίου που λατρεύει για θεό της η αντεθνική και μισάνθρωπη Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Και το κυριότερο που οφείλουμε να αναφέρουμε ως απόδειξη του λόγου αληθείας είναι ότι η απόδοση της νεοταξικής κάρτας έχει ξεκινήσει ήδη στην Ελληνική Αστυνομία και τον Ελληνικό Στρατό προκειμένου να πιεστεί και να πειστεί ο λαός μας, ενώ οι πρώτοι αντιδρώντες αντιμετωπίζουν πειθαρχικά μέτρα. Η δε Ελλαδική Εκκλησία έχει ξεκινήσει δειλά τον λόγο αντίδρασης από ιεράρχες σαν τον σπουδαίο Έλληνα Πατριώτη Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ όταν ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, καλός συνδαιτυμόνας του μειωμένης ελληνικότητας και φανατικού οπαδού της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης Παπανδρέου, βρίσκεται σε μόνιμη αργία. Υπάρχει άραγε γνήσιος Έλληνας που επιθυμεί να τεθεί υπό την μόνιμη παρακολούθηση του Διεθνιστικού Νεοταξισμού, να αρνηθεί την Πίστη του, την αξιοπρέπειά του και τον Ελληνισμό του; Υπάρχει έστω και ένας γνήσιος Έλληνας που θα προσφέρει βορά τον εαυτό του και τα υπάρχοντά του, και πάνω από όλα τα παιδιά του στον Μεγάλο Αδελφό και τον σκοτεινό του «θεό» όταν η παραμικρή αντίδραση θα σημαίνει την τέλεια φθορά και η Ιδέα της Ελευθερίας θα είναι ανύπαρκτη; Δεν υπάρχει κανείς τέτοιος Έλληνας αφού δεν θα ήταν άξιος να λέγεται έτσι. Τέλος ας αναρωτηθούμε ακόμη για μια σειρά πραγμάτων που οδηγούν στην σύγκρουση χριστιανισμού και ισλαμισμού και τελικά την ισλαμοποίηση της Ελλάδος και την αντικατάσταση των Ελλήνων από στρατιές Ασιατών και Αφρικανών. Την διεκδίκηση μέσα από σοσιαλιστικούς και πρακτορικούς μηχανισμούς της Καθεστηκυίας Τάξης και της Άγκυρας δικαιωμάτων χωριστής θρησκευτικής και πολιτικής διοίκησης μέσα από την αυτονόμηση ενός ψεύτικου τουρκισμού που αλλοιώνει την ελληνική φυσιογνωμία της Θράκης. Δικαιώματα που «συμπτωματικά» ζητούν και οι μουσουλμάνοι ταγοί σε Σερβία και Μαυροβούνιο. Να αντιμετωπίσουμε ακόμη τις ομολογίες από τις ενώσεις των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών ή «οικονομικών μεταναστών» που μιλούνε για την ύπαρξη μεταξύ τους φανατικών ισλαμιστών Ταλιμπάν που μιλούν ενάντια στον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό μας με επίκληση του ισλαμικού νόμου της σαρία και τον άμεσο κίνδυνο αιματηρών επεισοδίων. Με τα τρομοκρατικά χτυπήματα και τα εκρηκτικά φακελάκια να βρίσκονται παγκοσμίως στην ημερήσια διάταξη.
Καμία Κάρτα του Πολίτη δεν είναι αποδεκτή από τον ηρωικό και ένθεο ελληνικό λαό. Και κανείς Έλληνας δεν προσφέρει την Μεγάλη Ελλάδα μας στους αντίχριστους και ανθέλληνες της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και σε κανένα άλλο βάρβαρο ξένο. Και αυτό είναι πεποίθηση του αληθινά εκλεκτού ελληνικού λαού. Είτε πρόσκειται στην ελληνοορθοδοξία είτε στην αρχαιοελληνική θρησκεία είτε ανήκει στους μουσουλμάνους Πομάκους. Πραγματικότητα που μπορεί να επιβάλλει μόνο μια γνήσια Ελληνική και Εθνικοκοινωνική Διακυβέρνηση. Έτσι σκέφτηκα σαν άκουσα την σωτηριώδη τούτη ευχή προς τον Χριστό μας για το Ελληνικό Έθνος.
ethnikistikosagwn
ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΕΔΩ:http://www.orthros.org/Greek/Eidiseis/E_Arnoumai2.php
ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ N.W.ORDER
Η Παγκόσμια Διακυβέρνηση πλανιέται ήδη επάνω από τα κεφάλια μας και η επιβολή της χρειάζεται την ισορροπία του φόβου και του καταναγκαστικού ελέγχου. Μια ισορροπία τρόμου που επιχειρείται από τους προσωρινούς δυνατούς να αποτραβήξει τον πολίτη του Έθνους από την Ένθεη Κοινωνία του ηθικού χρέους και της λατρευτικής προσηλώσεως προς τον Θεό που στερεώνει την εθνική κοινότητα σε μια αμοιβαία σχέση προστασίας και σεβασμού. Και η ελληνική κοινωνία αποτελεί τον καθρέφτη και τον πιστό τοποτηρητή αυτής της ένθεης κοινωνίας. Για τον λόγο αυτό βρισκόμαστε στο επίκεντρο των εξελίξεων με την παγκόσμια κοινότητα να βρίσκεται σε αναβρασμό και τα κατασταλτικά μέτρα με τις συμπεριφορές τους να συσσωρεύονται στην ελληνική κοινωνία που φοβούνται οι εχθροί Θεού και λαού.
Ένας λαός που είναι συνυφασμένος με την αρχαία ελληνική θρησκεία από τα παλιά και την ελληνοορθοδοξία από τα νέα χρόνια με μόνη παραδεκτή εξαίρεση τους Έλληνες μουσουλμάνους Πομάκους της Θράκης. Ιδού λοιπόν πεδίο ανέντιμης, αντίχριστης και ανθελληνικής δράσης για την διαβόητη Κάρτα του Πολίτη που ενώ έχει απορριφτεί από άλλες κοινωνίες σαν την βρετανική, έρχεται να καθιερωθεί στην δική μας που μετατρέπεται σε κοινωνία πειραματόζωων. Και όσο αφορά τον χαρακτηρισμό αντίχριστη, αποδίδει κατά τρόπο απολύτως εύστοχο την φύση αυτής της κάρτας που θα περιλαμβάνει φορολογικά, οικονομικά και προσωπικά δεδομένα με τρόπο ηλεκτρονικό μέσα από την χρήση ενός μικροτσίπ. Τα ακριβή στοιχεία που θα περιλαμβάνει η Κάρτα του Πολίτη δεν θα είναι ορατά και σε γνώση του κατόχου της. Ούτε καν ο δυσώνυμος αριθμός του Θηρίου που λατρεύει για θεό της η αντεθνική και μισάνθρωπη Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Και το κυριότερο που οφείλουμε να αναφέρουμε ως απόδειξη του λόγου αληθείας είναι ότι η απόδοση της νεοταξικής κάρτας έχει ξεκινήσει ήδη στην Ελληνική Αστυνομία και τον Ελληνικό Στρατό προκειμένου να πιεστεί και να πειστεί ο λαός μας, ενώ οι πρώτοι αντιδρώντες αντιμετωπίζουν πειθαρχικά μέτρα. Η δε Ελλαδική Εκκλησία έχει ξεκινήσει δειλά τον λόγο αντίδρασης από ιεράρχες σαν τον σπουδαίο Έλληνα Πατριώτη Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ όταν ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, καλός συνδαιτυμόνας του μειωμένης ελληνικότητας και φανατικού οπαδού της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης Παπανδρέου, βρίσκεται σε μόνιμη αργία. Υπάρχει άραγε γνήσιος Έλληνας που επιθυμεί να τεθεί υπό την μόνιμη παρακολούθηση του Διεθνιστικού Νεοταξισμού, να αρνηθεί την Πίστη του, την αξιοπρέπειά του και τον Ελληνισμό του; Υπάρχει έστω και ένας γνήσιος Έλληνας που θα προσφέρει βορά τον εαυτό του και τα υπάρχοντά του, και πάνω από όλα τα παιδιά του στον Μεγάλο Αδελφό και τον σκοτεινό του «θεό» όταν η παραμικρή αντίδραση θα σημαίνει την τέλεια φθορά και η Ιδέα της Ελευθερίας θα είναι ανύπαρκτη; Δεν υπάρχει κανείς τέτοιος Έλληνας αφού δεν θα ήταν άξιος να λέγεται έτσι. Τέλος ας αναρωτηθούμε ακόμη για μια σειρά πραγμάτων που οδηγούν στην σύγκρουση χριστιανισμού και ισλαμισμού και τελικά την ισλαμοποίηση της Ελλάδος και την αντικατάσταση των Ελλήνων από στρατιές Ασιατών και Αφρικανών. Την διεκδίκηση μέσα από σοσιαλιστικούς και πρακτορικούς μηχανισμούς της Καθεστηκυίας Τάξης και της Άγκυρας δικαιωμάτων χωριστής θρησκευτικής και πολιτικής διοίκησης μέσα από την αυτονόμηση ενός ψεύτικου τουρκισμού που αλλοιώνει την ελληνική φυσιογνωμία της Θράκης. Δικαιώματα που «συμπτωματικά» ζητούν και οι μουσουλμάνοι ταγοί σε Σερβία και Μαυροβούνιο. Να αντιμετωπίσουμε ακόμη τις ομολογίες από τις ενώσεις των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών ή «οικονομικών μεταναστών» που μιλούνε για την ύπαρξη μεταξύ τους φανατικών ισλαμιστών Ταλιμπάν που μιλούν ενάντια στον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό μας με επίκληση του ισλαμικού νόμου της σαρία και τον άμεσο κίνδυνο αιματηρών επεισοδίων. Με τα τρομοκρατικά χτυπήματα και τα εκρηκτικά φακελάκια να βρίσκονται παγκοσμίως στην ημερήσια διάταξη.
Καμία Κάρτα του Πολίτη δεν είναι αποδεκτή από τον ηρωικό και ένθεο ελληνικό λαό. Και κανείς Έλληνας δεν προσφέρει την Μεγάλη Ελλάδα μας στους αντίχριστους και ανθέλληνες της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και σε κανένα άλλο βάρβαρο ξένο. Και αυτό είναι πεποίθηση του αληθινά εκλεκτού ελληνικού λαού. Είτε πρόσκειται στην ελληνοορθοδοξία είτε στην αρχαιοελληνική θρησκεία είτε ανήκει στους μουσουλμάνους Πομάκους. Πραγματικότητα που μπορεί να επιβάλλει μόνο μια γνήσια Ελληνική και Εθνικοκοινωνική Διακυβέρνηση. Έτσι σκέφτηκα σαν άκουσα την σωτηριώδη τούτη ευχή προς τον Χριστό μας για το Ελληνικό Έθνος.
ethnikistikosagwn
Ένας λαός που είναι συνυφασμένος με την αρχαία ελληνική θρησκεία από τα παλιά και την ελληνοορθοδοξία από τα νέα χρόνια με μόνη παραδεκτή εξαίρεση τους Έλληνες μουσουλμάνους Πομάκους της Θράκης. Ιδού λοιπόν πεδίο ανέντιμης, αντίχριστης και ανθελληνικής δράσης για την διαβόητη Κάρτα του Πολίτη που ενώ έχει απορριφτεί από άλλες κοινωνίες σαν την βρετανική, έρχεται να καθιερωθεί στην δική μας που μετατρέπεται σε κοινωνία πειραματόζωων. Και όσο αφορά τον χαρακτηρισμό αντίχριστη, αποδίδει κατά τρόπο απολύτως εύστοχο την φύση αυτής της κάρτας που θα περιλαμβάνει φορολογικά, οικονομικά και προσωπικά δεδομένα με τρόπο ηλεκτρονικό μέσα από την χρήση ενός μικροτσίπ. Τα ακριβή στοιχεία που θα περιλαμβάνει η Κάρτα του Πολίτη δεν θα είναι ορατά και σε γνώση του κατόχου της. Ούτε καν ο δυσώνυμος αριθμός του Θηρίου που λατρεύει για θεό της η αντεθνική και μισάνθρωπη Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Και το κυριότερο που οφείλουμε να αναφέρουμε ως απόδειξη του λόγου αληθείας είναι ότι η απόδοση της νεοταξικής κάρτας έχει ξεκινήσει ήδη στην Ελληνική Αστυνομία και τον Ελληνικό Στρατό προκειμένου να πιεστεί και να πειστεί ο λαός μας, ενώ οι πρώτοι αντιδρώντες αντιμετωπίζουν πειθαρχικά μέτρα. Η δε Ελλαδική Εκκλησία έχει ξεκινήσει δειλά τον λόγο αντίδρασης από ιεράρχες σαν τον σπουδαίο Έλληνα Πατριώτη Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ όταν ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, καλός συνδαιτυμόνας του μειωμένης ελληνικότητας και φανατικού οπαδού της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης Παπανδρέου, βρίσκεται σε μόνιμη αργία. Υπάρχει άραγε γνήσιος Έλληνας που επιθυμεί να τεθεί υπό την μόνιμη παρακολούθηση του Διεθνιστικού Νεοταξισμού, να αρνηθεί την Πίστη του, την αξιοπρέπειά του και τον Ελληνισμό του; Υπάρχει έστω και ένας γνήσιος Έλληνας που θα προσφέρει βορά τον εαυτό του και τα υπάρχοντά του, και πάνω από όλα τα παιδιά του στον Μεγάλο Αδελφό και τον σκοτεινό του «θεό» όταν η παραμικρή αντίδραση θα σημαίνει την τέλεια φθορά και η Ιδέα της Ελευθερίας θα είναι ανύπαρκτη; Δεν υπάρχει κανείς τέτοιος Έλληνας αφού δεν θα ήταν άξιος να λέγεται έτσι. Τέλος ας αναρωτηθούμε ακόμη για μια σειρά πραγμάτων που οδηγούν στην σύγκρουση χριστιανισμού και ισλαμισμού και τελικά την ισλαμοποίηση της Ελλάδος και την αντικατάσταση των Ελλήνων από στρατιές Ασιατών και Αφρικανών. Την διεκδίκηση μέσα από σοσιαλιστικούς και πρακτορικούς μηχανισμούς της Καθεστηκυίας Τάξης και της Άγκυρας δικαιωμάτων χωριστής θρησκευτικής και πολιτικής διοίκησης μέσα από την αυτονόμηση ενός ψεύτικου τουρκισμού που αλλοιώνει την ελληνική φυσιογνωμία της Θράκης. Δικαιώματα που «συμπτωματικά» ζητούν και οι μουσουλμάνοι ταγοί σε Σερβία και Μαυροβούνιο. Να αντιμετωπίσουμε ακόμη τις ομολογίες από τις ενώσεις των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών ή «οικονομικών μεταναστών» που μιλούνε για την ύπαρξη μεταξύ τους φανατικών ισλαμιστών Ταλιμπάν που μιλούν ενάντια στον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό μας με επίκληση του ισλαμικού νόμου της σαρία και τον άμεσο κίνδυνο αιματηρών επεισοδίων. Με τα τρομοκρατικά χτυπήματα και τα εκρηκτικά φακελάκια να βρίσκονται παγκοσμίως στην ημερήσια διάταξη.
Καμία Κάρτα του Πολίτη δεν είναι αποδεκτή από τον ηρωικό και ένθεο ελληνικό λαό. Και κανείς Έλληνας δεν προσφέρει την Μεγάλη Ελλάδα μας στους αντίχριστους και ανθέλληνες της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και σε κανένα άλλο βάρβαρο ξένο. Και αυτό είναι πεποίθηση του αληθινά εκλεκτού ελληνικού λαού. Είτε πρόσκειται στην ελληνοορθοδοξία είτε στην αρχαιοελληνική θρησκεία είτε ανήκει στους μουσουλμάνους Πομάκους. Πραγματικότητα που μπορεί να επιβάλλει μόνο μια γνήσια Ελληνική και Εθνικοκοινωνική Διακυβέρνηση. Έτσι σκέφτηκα σαν άκουσα την σωτηριώδη τούτη ευχή προς τον Χριστό μας για το Ελληνικό Έθνος.
ethnikistikosagwn
ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ(Π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ)
Το αίτημα «να ξαναγραφή η ιστορία» κυριαρχεί σήμερα σε κύκλους διανοουμένων και πολιτικών και γι αυτούς σημαίνει προσφορά -ιδιαίτερα στην εκπαίδευση- μιας κολοβωμένης ιστορίας για την επίτευξη πολιτικών σκοπιμοτήτων.
1. Το πρόβλημα εμφανίσθηκε πριν από μερικές δεκαετίες, αρχίζοντας με το μάθημα των Θρησκευτικών.
Το 1962 ξέσπασε ο μεγάλος πράγματι αγώνας των Φοιτητών της Θεολογίας, Αθηνών Θεσσαλονίκης, που εκράτησε επί ένα επτάμηνο (27.2-27.9) κλειστές τις δύο Θεολογικές Σχολές, όταν και μειώσεως του Μαθήματος των Θρησκευτικών με τον -κατ' αρχάς- επιλεκτικό περιορισμό των ωρών διδασκαλίας από δίωρο σε μονόωρο σε κάποιους τύπους σχολείων.
Το πρόσχημα: η ένταξή μας στην Ευρώπη (Ε.Ο.Κ., τότε), που εκφραζόταν με την «εκσυγχρονιστική» κορώνα του τότε Πρωθυπουργού, κατόχου «Βραβείου Καρλομάγνου», του μεγαλύτερου εχθρού της Ρωμιοσύνης: «Δεν χρειαζόμαστε θεολόγους, αλλά γεωπόνους και μηχανικούς»! Ορθότατα ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, μέλος του ΑΣΕΠ (ήταν το Παιδ. Ινστιτούτο της εποχής), του απηύθυνε το ερώτημα: «Αν σεις λέγετε αυτά, τι θα πεί και τι θα πράξει αύριο μία αριστερωτέρα υμών κυβέρνησις;». Σ' αυτό τον προβληματισμό ζούμε μέχρι σήμερα. Σημαντικό όμως είναι, ότι η φοιτητική ηγεσία αυτού του αγώνα διαπιστώσαμε ότι δεν ήταν μόνο το μάθημα των Θρησκευτικών, που έπρεπε να πέσει θύμα της μανίας του εξευρωπαϊσμού και της παγκοσμιοποίησης, άλλα γρήγορα θα επεκτεινόταν η πολεμική αυτή και στο μάθημα της Ιστορίας και της Γλώσσας μας. Διότι τα τρία αυτά μαθήματα, το καθένα με τον τρόπο του, συνιστούν τα ερμηνευτικά κλειδιά κατανοήσεως και ερμηνείας του πολιτισμού μας, συμβάλλοντας συνάμα στην διατήρηση της ιστορικής μας συνέχειας και κοινωνικής συνοχής. Αλλʼ αυτά τα δύο μεγέθη είναι σήμερα το «κόκκινο πανί» για τους «εκσυγχρονιστές» όλων των παρατάξεων, που προσπαθούν, με την παρουσία τους στον χώρο της εκπαίδευσης, να τα διαστρέψουν μέχρι να τα καταστρέψουν. Η πορεία αυτή, που οδηγεί σταθερά στην διάλυση του Έθνους μας, μέσα στην επίσης προωθούμενη αντιεθνική ιδέα της Νέας Εποχής, μόνον εκ των ένδον μπορεί να έχει αποτελεσματικότητα, και αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι οι εξωτερικοί εχθροί του Ελληνισμού. Αυτό είχε διατυπώσει τον 19ον αιώνα ο Jakob Philip Fallmerayer (1790-1861) εκθέτοντας τις «Αναμνήσεις από το άγιον Όρος και την Θεσσαλονίκην», που πρόσφατα παρουσίασε ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Καραθανάσης, στην Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Κάνοντας λόγο ο γερμανός ιστορικός για την νοερά ευχή, τον φιλοδυτικό Βαρλαάμ, τον Ησυχασμό του 14ου αι., αλλά και την Αθωνιάδα και τον Ευγένιο Βούλγαρη, που εκτιμά ιδιαίτερα, προχωρεί στην ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας:
«Απ' έξω, ας το θυμούνται αυτό στην Ευρώπη -παρατηρεί- όλες οι επιθέσεις κατά του ελληνικού έθνους, που είναι ταυτόσημο με το ανατολικό χριστιανικό δόγμα, είναι μάταιη προσπάθεια. Ο κίνδυνος μπορεί να είναι μόνον εσωτερικός»!
Την εκτίμηση αυτή του Fallmerayer, προϋποθέτουν όσα γράφησαν κατά καιρούς άπο τον Kissinger, τον Χομπσμπάουμ κ.α. της ίδιας νοοτροπίας, όπως οι συνεργαζόμενοι με το Ίδρυμα Soros των ΗΠΑ.
2. Την σκοπιμότητα των νεοποχιτών συγγραφέων Ιστορίας υποστυλώνει ένας «παγκόσμιος ειρηνισμός», που υποστασιώνει την άποψη, ότι αρκεί η απάλειψη των διαιρούντων και ο τονισμός των ενούντων, για να αρθεί το «μεσότειχον» (Εφ. 2,14) μεταξύ εθνών και ανθρώπων, για την προώθηση του πλανητικού ανθρώπου και της πλανητικής κοινωνίας, υπό την «προστασία» και τον «έλεγχο» του Πλανητάρχη της Νέας Εποχής. Προωθείται, συνεπώς, αντιευαγγελικά η «μία ποίμνη» με ποιμένα όχι τον Χριστό, αλλά τον Αντίχριστο, για να μιλήσω εσχατολογικά. Η μέθοδος αυτή, της προβολής των ενούντων και όχι των διαιρούντων, εφαρμόζεται και στην άλλη όψι του Οικουμενισμού, στον θρησκευτικό-θεολογικό, τον διαχριστιανικό διάλογο. Είναι γεγονός, ότι όχι μόνον οι ίδιες εξουσιαστικές δυνάμεις, άλλα και το ίδιο πνεύμα διέπει και τις δύο πλευρές του οικουμενισμού, αλλά και ο ίδιος στόχος, η εξυπηρέτηση των σχεδίων της Υπερδύναμης και της Νέας Τάξης. Σ' αυτό το κλίμα «συνωστίζονται» τα σχολικά μαθήματα, που σχετίζονται άμεσα με την ταυτότητά μας. Το περιεχόμενο, άλλωστε, αυτών των μαθημάτων είναι το κύ ριο διαφοροποιητικό στοιχείο του πολιτισμού μας από τον πολιτισμό της Φραγκοτευτονικής Δύσης. Δεν θέλουν κάποιοι Ιστορικοί μας -και ίσως και δεν μπορούν- να κατανοήσουν, ότι για τις διχοστασίες και διαιρέσεις δεν πταίουν τα θρησκευτικά και η ιστορία (το παρελθόν δηλαδή), άλλα η πολιτική, οι προκλήσεις και τα ανοσιουργήματα της Υπερδύναμης και των συνεργών της. Οι αλώσεις του 1204 και του 1453, οι εθνικοί διχασμοί μας ως τον 20όν αιώνα, το δράμα της Κύπρου και το Σκοπιανό, δεν λύνονται με το ξαναγράψιμο της ιστορίας, άλλα με την ορθή κατανόηση των μηνυμάτων της. Εδώ όμως γίνεται αληθινή «γενοκτονία», με την προσπάθεια για την διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων, μέσα από την λοβοτόμηση της εθνικής μνήμης και την διάσπαση της εθνικής μας συνέχειας. Έτσι όμως δεν ξαναγράφεται η ιστορία, άλλα φιμώνονται οι πηγές, χωρίς τις οποίες δεν γράφεται αληθινή ιστορία, άλλα μία ανύπαρκτη-κατασκευασμένη παρα-ιστορία. Η επιστήμη τότε δίνει την θέση της στην πολιτική. Το σημαντικότερο όμως και επικίνδυνο είναι, ότι δεν πρόκειται για ιδιοτροπίες μεμονωμένων προσώπων, άλλα για οργανωμένη και συστηματικά μεθοδευμένη αναθεώρηση της ιστορίας, στα όρια ειδικής γι αυτό «σχολής». Τα άρθρα του περιοδικού ΑΡΔΗΝ (τ. 62/2006) αναλύουν πειστικότατα το ζήτημα αυτό, χωρίς μάλιστα κενό. Το προϊόν αυτής της κίνησης είναι πραγματικά «ιστορία του σωλήνα» ως «Κοινή ιστορία των Βαλκανίων».
Ενδιαφέρον όμως είναι, ότι ανάλογες προσπάθειες στην άλλη Ευρώπη δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Η Γαλλία, άλλωστε, δεν μπορεί να απορρίψει τον Ναπολέοντα και η Γερμανία αδυνατεί να απαγγιστρωθεί από το φάντασμα του Βίσμαρκ. Είναι δε γεγονός, ότι η απώθηση του κακού στη λήθη μας καταδικάζει να ξαναζήσουμε τις ίδιες συμφορές. Αντίθετα, η πλήρης γνώση του οδηγεί στην εμπέδωση της γνώσης ως ύλης για την δημιουργία ενιαίας συνείδησης. Η μέθοδος και στοχοθεσία των «εκσυγχρονιστών» της πολιτικής και της ιστορίας θυμίζει έναν προφητικό λόγο, πριν από αρκετά χρόνια, του μεγάλου μας φιλοσόφου της γελοιογραφίας κ. Κυριακόπουλου= ΚΥΡ: «Έλληνες και Τούρκοι έκαμαν τσιμπούσι στην Αλαμάνα. Έψησαν και έφαγαν σουβλάκια. Συμμετείχε και ο Αθανάσιος Διάκος»! Αυτή την ιστορία θέλουν, βασιζόμενη σε ευνουχισμένους στην μνήμη πολίτες, με βάση την αρχή (την είπε σε μια στιγμή η πρωταγωνίστρια της ομάδος): «όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον»!
3. Την κατεδάφιση αυτή και «ανοικοδόμηση» με τα υλικά της Νέας Εποχής επιχειρούν άνθρωποι, που όχι μόνον ενισχύονται, αλλά είναι τραγικά κατευθυνόμενα θύματα της εκσυγχρονιστικής πολιτικής και διακονούν τις στοχοθεσίες της. Είναι δε ορθό αυτό, που έλεγαν οι Βυζαντινορωμηοί πρόγονοί μας: «όποιος έχει την Κωνσταντινούπολη είναι αυτοκράτορας»! Όποιος έχει σήμερα το Υπουργείο Παιδείας, πλάθει γενιές ανθρώπων, ως θλιβερά ρομπότ. Χρηστούς, δηλαδή εύχρηστους, πολίτες. Οπότε γεννιέται το ερώτημα: εμείς τι μπορούμε να κάμουμε; Θα δεχθούμε παθητικά τα τεκταινόμενα με το ιησουίτικο πρόσχημα «non possumus»;
Όχι βέβαια! Στην αντίσταση- αντίδραση σ αυτά τα εγχειρήματα, σε μια χώρα που ακόμη η πλειονοψηφία του Λαού μας δηλώνει την ορθόδοξη ταυτότητά της, η πρώτη κινητοποίηση ανήκει στους Ιδίους τους δασκάλους και καθηγητές. Τι διδάσκουν; Το βιβλίο έχει δευτερεύουσα σημασία. Πρωτεύουσα σημασία έχει ο δάσκαλος.
Έτσι:
α) Τα ελλείποντα, διεστραμμένα η και ασαφή στο διδακτικό εγχειρίδιο συμπληρώνονται και διορθώνονται από τον έλληνα και ορθόδοξο δάσκαλο. Το επιχείρημα των συγγραφέων της εξαμβλωματικής Ιστορίας, ότι «το μάθημα είναι Ιστορία και όχι Θρησκευτικά» αγνοεί τον μέχρι σήμερα διφυή χαρακτήρα του Γένους μας, στην ιστορία του οποίου πολιτική και θεολογία συμπλέκονται ως δύο όψεις της ιδίας πραγματικότητας, συνεπώς ότι αυτό που είναι εκτός πραγματικότητας για τη μία πλευρά, είναι και για την άλλη.
β) Χρειάζεται εσωτερική διεργασία, εκστρατεία διαφώτισης του Ποιμνίου. Και αυτό είναι ευκολότερο στην Κύπρο απ' όσο στην ελλαδική επικράτεια. Διαφώτιση με κάθε προσφερόμενο εκκλησιαστικό μέσο.
γ) Χρειάζεται προώθηση στην δημοσιότητα ιστορικών έργων, που εκθέτουν την Ιστορία μας και όχι την νεοεποχίτικη διαστροφή της. Περιοδικά, όπως το Άρδην και το Ρεσάλτο, προσφέρουν μεγάλη βοήθεια και είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν. Και το τελευταίο:
δ) Είναι απόλυτη ανάγκη να διακρατηθεί η σύνδεση Ιστορίας, Θρησκείας και Γλώσσας, διότι η όποια αποσύνδεσή τους θα προσφέρει μεμονωμένους στόχους, που είναι εύκολο να κτυπηθούν και να εξουδετερωθούν με την μέθοδο του σαλαμιού.
1. Το πρόβλημα εμφανίσθηκε πριν από μερικές δεκαετίες, αρχίζοντας με το μάθημα των Θρησκευτικών.
Το 1962 ξέσπασε ο μεγάλος πράγματι αγώνας των Φοιτητών της Θεολογίας, Αθηνών Θεσσαλονίκης, που εκράτησε επί ένα επτάμηνο (27.2-27.9) κλειστές τις δύο Θεολογικές Σχολές, όταν και μειώσεως του Μαθήματος των Θρησκευτικών με τον -κατ' αρχάς- επιλεκτικό περιορισμό των ωρών διδασκαλίας από δίωρο σε μονόωρο σε κάποιους τύπους σχολείων.
Το πρόσχημα: η ένταξή μας στην Ευρώπη (Ε.Ο.Κ., τότε), που εκφραζόταν με την «εκσυγχρονιστική» κορώνα του τότε Πρωθυπουργού, κατόχου «Βραβείου Καρλομάγνου», του μεγαλύτερου εχθρού της Ρωμιοσύνης: «Δεν χρειαζόμαστε θεολόγους, αλλά γεωπόνους και μηχανικούς»! Ορθότατα ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, μέλος του ΑΣΕΠ (ήταν το Παιδ. Ινστιτούτο της εποχής), του απηύθυνε το ερώτημα: «Αν σεις λέγετε αυτά, τι θα πεί και τι θα πράξει αύριο μία αριστερωτέρα υμών κυβέρνησις;». Σ' αυτό τον προβληματισμό ζούμε μέχρι σήμερα. Σημαντικό όμως είναι, ότι η φοιτητική ηγεσία αυτού του αγώνα διαπιστώσαμε ότι δεν ήταν μόνο το μάθημα των Θρησκευτικών, που έπρεπε να πέσει θύμα της μανίας του εξευρωπαϊσμού και της παγκοσμιοποίησης, άλλα γρήγορα θα επεκτεινόταν η πολεμική αυτή και στο μάθημα της Ιστορίας και της Γλώσσας μας. Διότι τα τρία αυτά μαθήματα, το καθένα με τον τρόπο του, συνιστούν τα ερμηνευτικά κλειδιά κατανοήσεως και ερμηνείας του πολιτισμού μας, συμβάλλοντας συνάμα στην διατήρηση της ιστορικής μας συνέχειας και κοινωνικής συνοχής. Αλλʼ αυτά τα δύο μεγέθη είναι σήμερα το «κόκκινο πανί» για τους «εκσυγχρονιστές» όλων των παρατάξεων, που προσπαθούν, με την παρουσία τους στον χώρο της εκπαίδευσης, να τα διαστρέψουν μέχρι να τα καταστρέψουν. Η πορεία αυτή, που οδηγεί σταθερά στην διάλυση του Έθνους μας, μέσα στην επίσης προωθούμενη αντιεθνική ιδέα της Νέας Εποχής, μόνον εκ των ένδον μπορεί να έχει αποτελεσματικότητα, και αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι οι εξωτερικοί εχθροί του Ελληνισμού. Αυτό είχε διατυπώσει τον 19ον αιώνα ο Jakob Philip Fallmerayer (1790-1861) εκθέτοντας τις «Αναμνήσεις από το άγιον Όρος και την Θεσσαλονίκην», που πρόσφατα παρουσίασε ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Καραθανάσης, στην Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Κάνοντας λόγο ο γερμανός ιστορικός για την νοερά ευχή, τον φιλοδυτικό Βαρλαάμ, τον Ησυχασμό του 14ου αι., αλλά και την Αθωνιάδα και τον Ευγένιο Βούλγαρη, που εκτιμά ιδιαίτερα, προχωρεί στην ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας:
«Απ' έξω, ας το θυμούνται αυτό στην Ευρώπη -παρατηρεί- όλες οι επιθέσεις κατά του ελληνικού έθνους, που είναι ταυτόσημο με το ανατολικό χριστιανικό δόγμα, είναι μάταιη προσπάθεια. Ο κίνδυνος μπορεί να είναι μόνον εσωτερικός»!
Την εκτίμηση αυτή του Fallmerayer, προϋποθέτουν όσα γράφησαν κατά καιρούς άπο τον Kissinger, τον Χομπσμπάουμ κ.α. της ίδιας νοοτροπίας, όπως οι συνεργαζόμενοι με το Ίδρυμα Soros των ΗΠΑ.
2. Την σκοπιμότητα των νεοποχιτών συγγραφέων Ιστορίας υποστυλώνει ένας «παγκόσμιος ειρηνισμός», που υποστασιώνει την άποψη, ότι αρκεί η απάλειψη των διαιρούντων και ο τονισμός των ενούντων, για να αρθεί το «μεσότειχον» (Εφ. 2,14) μεταξύ εθνών και ανθρώπων, για την προώθηση του πλανητικού ανθρώπου και της πλανητικής κοινωνίας, υπό την «προστασία» και τον «έλεγχο» του Πλανητάρχη της Νέας Εποχής. Προωθείται, συνεπώς, αντιευαγγελικά η «μία ποίμνη» με ποιμένα όχι τον Χριστό, αλλά τον Αντίχριστο, για να μιλήσω εσχατολογικά. Η μέθοδος αυτή, της προβολής των ενούντων και όχι των διαιρούντων, εφαρμόζεται και στην άλλη όψι του Οικουμενισμού, στον θρησκευτικό-θεολογικό, τον διαχριστιανικό διάλογο. Είναι γεγονός, ότι όχι μόνον οι ίδιες εξουσιαστικές δυνάμεις, άλλα και το ίδιο πνεύμα διέπει και τις δύο πλευρές του οικουμενισμού, αλλά και ο ίδιος στόχος, η εξυπηρέτηση των σχεδίων της Υπερδύναμης και της Νέας Τάξης. Σ' αυτό το κλίμα «συνωστίζονται» τα σχολικά μαθήματα, που σχετίζονται άμεσα με την ταυτότητά μας. Το περιεχόμενο, άλλωστε, αυτών των μαθημάτων είναι το κύ ριο διαφοροποιητικό στοιχείο του πολιτισμού μας από τον πολιτισμό της Φραγκοτευτονικής Δύσης. Δεν θέλουν κάποιοι Ιστορικοί μας -και ίσως και δεν μπορούν- να κατανοήσουν, ότι για τις διχοστασίες και διαιρέσεις δεν πταίουν τα θρησκευτικά και η ιστορία (το παρελθόν δηλαδή), άλλα η πολιτική, οι προκλήσεις και τα ανοσιουργήματα της Υπερδύναμης και των συνεργών της. Οι αλώσεις του 1204 και του 1453, οι εθνικοί διχασμοί μας ως τον 20όν αιώνα, το δράμα της Κύπρου και το Σκοπιανό, δεν λύνονται με το ξαναγράψιμο της ιστορίας, άλλα με την ορθή κατανόηση των μηνυμάτων της. Εδώ όμως γίνεται αληθινή «γενοκτονία», με την προσπάθεια για την διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων, μέσα από την λοβοτόμηση της εθνικής μνήμης και την διάσπαση της εθνικής μας συνέχειας. Έτσι όμως δεν ξαναγράφεται η ιστορία, άλλα φιμώνονται οι πηγές, χωρίς τις οποίες δεν γράφεται αληθινή ιστορία, άλλα μία ανύπαρκτη-κατασκευασμένη παρα-ιστορία. Η επιστήμη τότε δίνει την θέση της στην πολιτική. Το σημαντικότερο όμως και επικίνδυνο είναι, ότι δεν πρόκειται για ιδιοτροπίες μεμονωμένων προσώπων, άλλα για οργανωμένη και συστηματικά μεθοδευμένη αναθεώρηση της ιστορίας, στα όρια ειδικής γι αυτό «σχολής». Τα άρθρα του περιοδικού ΑΡΔΗΝ (τ. 62/2006) αναλύουν πειστικότατα το ζήτημα αυτό, χωρίς μάλιστα κενό. Το προϊόν αυτής της κίνησης είναι πραγματικά «ιστορία του σωλήνα» ως «Κοινή ιστορία των Βαλκανίων».
Ενδιαφέρον όμως είναι, ότι ανάλογες προσπάθειες στην άλλη Ευρώπη δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Η Γαλλία, άλλωστε, δεν μπορεί να απορρίψει τον Ναπολέοντα και η Γερμανία αδυνατεί να απαγγιστρωθεί από το φάντασμα του Βίσμαρκ. Είναι δε γεγονός, ότι η απώθηση του κακού στη λήθη μας καταδικάζει να ξαναζήσουμε τις ίδιες συμφορές. Αντίθετα, η πλήρης γνώση του οδηγεί στην εμπέδωση της γνώσης ως ύλης για την δημιουργία ενιαίας συνείδησης. Η μέθοδος και στοχοθεσία των «εκσυγχρονιστών» της πολιτικής και της ιστορίας θυμίζει έναν προφητικό λόγο, πριν από αρκετά χρόνια, του μεγάλου μας φιλοσόφου της γελοιογραφίας κ. Κυριακόπουλου= ΚΥΡ: «Έλληνες και Τούρκοι έκαμαν τσιμπούσι στην Αλαμάνα. Έψησαν και έφαγαν σουβλάκια. Συμμετείχε και ο Αθανάσιος Διάκος»! Αυτή την ιστορία θέλουν, βασιζόμενη σε ευνουχισμένους στην μνήμη πολίτες, με βάση την αρχή (την είπε σε μια στιγμή η πρωταγωνίστρια της ομάδος): «όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον»!
3. Την κατεδάφιση αυτή και «ανοικοδόμηση» με τα υλικά της Νέας Εποχής επιχειρούν άνθρωποι, που όχι μόνον ενισχύονται, αλλά είναι τραγικά κατευθυνόμενα θύματα της εκσυγχρονιστικής πολιτικής και διακονούν τις στοχοθεσίες της. Είναι δε ορθό αυτό, που έλεγαν οι Βυζαντινορωμηοί πρόγονοί μας: «όποιος έχει την Κωνσταντινούπολη είναι αυτοκράτορας»! Όποιος έχει σήμερα το Υπουργείο Παιδείας, πλάθει γενιές ανθρώπων, ως θλιβερά ρομπότ. Χρηστούς, δηλαδή εύχρηστους, πολίτες. Οπότε γεννιέται το ερώτημα: εμείς τι μπορούμε να κάμουμε; Θα δεχθούμε παθητικά τα τεκταινόμενα με το ιησουίτικο πρόσχημα «non possumus»;
Όχι βέβαια! Στην αντίσταση- αντίδραση σ αυτά τα εγχειρήματα, σε μια χώρα που ακόμη η πλειονοψηφία του Λαού μας δηλώνει την ορθόδοξη ταυτότητά της, η πρώτη κινητοποίηση ανήκει στους Ιδίους τους δασκάλους και καθηγητές. Τι διδάσκουν; Το βιβλίο έχει δευτερεύουσα σημασία. Πρωτεύουσα σημασία έχει ο δάσκαλος.
Έτσι:
α) Τα ελλείποντα, διεστραμμένα η και ασαφή στο διδακτικό εγχειρίδιο συμπληρώνονται και διορθώνονται από τον έλληνα και ορθόδοξο δάσκαλο. Το επιχείρημα των συγγραφέων της εξαμβλωματικής Ιστορίας, ότι «το μάθημα είναι Ιστορία και όχι Θρησκευτικά» αγνοεί τον μέχρι σήμερα διφυή χαρακτήρα του Γένους μας, στην ιστορία του οποίου πολιτική και θεολογία συμπλέκονται ως δύο όψεις της ιδίας πραγματικότητας, συνεπώς ότι αυτό που είναι εκτός πραγματικότητας για τη μία πλευρά, είναι και για την άλλη.
β) Χρειάζεται εσωτερική διεργασία, εκστρατεία διαφώτισης του Ποιμνίου. Και αυτό είναι ευκολότερο στην Κύπρο απ' όσο στην ελλαδική επικράτεια. Διαφώτιση με κάθε προσφερόμενο εκκλησιαστικό μέσο.
γ) Χρειάζεται προώθηση στην δημοσιότητα ιστορικών έργων, που εκθέτουν την Ιστορία μας και όχι την νεοεποχίτικη διαστροφή της. Περιοδικά, όπως το Άρδην και το Ρεσάλτο, προσφέρουν μεγάλη βοήθεια και είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν. Και το τελευταίο:
δ) Είναι απόλυτη ανάγκη να διακρατηθεί η σύνδεση Ιστορίας, Θρησκείας και Γλώσσας, διότι η όποια αποσύνδεσή τους θα προσφέρει μεμονωμένους στόχους, που είναι εύκολο να κτυπηθούν και να εξουδετερωθούν με την μέθοδο του σαλαμιού.
ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ
Chemtrails: Η πρώτη επίσημη επιστημονική επιβεβαίωση για τους χημικούς αεροψεκασμούς
“Αμερικανός Μετεωρολόγος αποκαλύπτει επιτέλους την αλήθεια!! Μετά από το σύνηθες θερινό “διάλλειμα” στη διενέργεια των χημικών αεροψεκασμών,από τις αρχές Σεπτεμβρίου οι επιχειρήσεις ξεκίνησαν “δυναμικά”, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον κόσμο. Και ενώ χιλιάδες πολίτες παγκοσμίως γίνονται μάρτυρες της κατάστασης σε καθημερινή σχεδόν βάση,κανείς αρμόδιος, ειδικός, επιστήμονας ή πολιτικός, δε γνωρίζει κάτι …..επί του θέματος…Οι υποστηρικτές αλλά και μάρτυρες των αεροψεκασμών, έχουν χαρακτηριστεί, γραφικοί, φαντασιόπληκτοι, συνομωσιολόγοι και πολλά άλλα. Ήρθε όμως η ώρα των αποκαλύψεων και πληροφοριών, οι οποίες δύσκολα θα μπορέσουν να απαξιωθούν.
Ο Kevin Martin, είναι Αμερικανός Μετεωρολόγος ο οποίος υπήρξε αρνητικός στο θέμα των chemtrails και για μεγάλο διάστημα,εξαρτώμενος αλλά και απειλούμενος επαγγελματικά αντιμετώπιζε το θέμα όπως η πλειοψηφία των επιστημόνων: Αρνούταν πεισματικά την ύπαρξη των chemtrails.Τα ακραία όμως καιρικά φαινόμενα των τελευταίων ετών καθώς και η αλλαγή στην πορεία της υγείας του,τον έκαναν να αποκαλύψει όσα ξέρει για το θέμα και να δραστηριοποιηθεί δυναμικά,ζητώντας τη βοήθεια όλων μας για να σταματήσει αυτή η- καταστρεπτική για τον πλανήτη και τον άνθρωπο-δραστηριότητα.
Αυτή είναι η αποκάλυψη του Kevin Martin:
“Ασχολούμαι με την πρόγνωση του καιρού για περισσότερο από 10 χρόνια. Έχω δει πολλά πράγματα στον ουρανό μας. Πολλοί με ρώτησαν το λόγο που με ώθησε από αρνητής του φαινομένου να γίνω σκεπτικιστής. Και επιτρέψτε μου να ρωτήσω κάτι. Αν είχατε ένα επάγγελμα που σχετίζεται με κάποια επιχείρηση για την οποία δεν επιτρέπεται να μιλήσετε – τι θα κάνατε; Τι θα μπορούσε να συμβεί; Ακριβώς αυτό. Εσείς θα το αποφεύγατε. Έχω χάσει θέσεις εργασίας, και ακόμη κλήθηκα να εγκαταλείψω μια συνέντευξη για θέσεις μετεωρολογίας εξ αιτίας των chemtrails. Οι Μετεωρολόγοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν. Γνωρίζουμε πως αυξάνονται. Αλλά οι περισσότεροι μετεωρολόγοι δεν θα αποκαλύψουν οποιοδήποτε μέρος του προγράμματος. Οι περισσότεροι εργάζονται για μεγάλα μέσα ενημέρωσης και τη δουλειά τους ακολουθεί τη «γραμμή». Εγώ όχι, γι’ αυτό και πηγαίνω «ενάντια» σε πολλούς Οργανισμούς Πρόβλεψης Καιρού, ακόμη και σε ολόκληρο το οπλοστάσιο της NOAA και των οργανισμών πρόβλεψης τυφώνων, ανεμοστρόβιλων, ακόμη και για τις τοπικές καιρικές προβλέψεις. Με ενδιαφέρει λιγότερο ποιοι είναι ή τι ξέρουν. Το μόνο που ξέρω είναι, πως αυτό που ξέρουν δεν μπορούν να το πουν. Κατά τα τελευταία 3-4 χρόνια αρρωσταίνω ολοένα και περισσότερο. Συνήθως αρρώσταινα κατά μέσο όρο μία φορά κάθε 2 χρόνια. Αυτό μέχρι το 2004, όταν άρχισα να αρρωσταίνω ετησίως. Τώρα αρρωσταίνω 3-4 φορές το χρόνο, και έχω προβλήματα στο στήθος / καρδιακά. Θέλω να πω έλα; Στην ηλικία μου και καρδιακά προβλήματα; Αυτά ήρθαν ξαφνικά και ακόμα δεν έχω ιδέα γιατί τώρα.
Πολλοί μου λένε, πως οι προβλέψεις μου είναι εξαιρετικές. Αλλά έχω παρατηρήσει, πως η ικανότητά μου να προβλέψω Τυφώνες έχει μειωθεί. Γιατί; Επειδή κατευθύνονται ή επηρεάζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αντίθετα από το παραδοσιακό κλίμα. Αυτό το ξέρω, και αυτό είναι που επηρεάζει τη μέθοδο πρόβλεψης που χρησιμοποιούσα για πολλά χρόνια.
Να σε διώχνουν από συνεντεύξεις για θέσεις μετεωρολόγων, αλλαγή μεθόδου πρόβλεψης, η υγεία μου, όλα τα σημεία οδηγούν σε ένα πράγμα: ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αυτά τα chemtrails χρησιμοποιούνται για την τροποποίηση των καιρικών συστημάτων. Ο λόγος που πολλοί αρρωσταίνουν περισσότερο το χειμώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, οφείλεται στο γεγονός ότι ο ψεκασμός γίνεται στα μετωπικά συστήματα . Πολλές εκατοντάδες μίλια μπροστά τους. Οι χημικές ουσίες των ψεκασμών πέφτουν κάτω όταν οι καταιγίδες χτυπούν με τη μορφή βροχής ή το χιονιού. Αυτό είναι αλλιώς γνωστό ως όξινη βροχή. Αυτό σίγουρα μπορεί να προκαλέσει κινδύνους για την υγεία του πλανήτη. Στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μένω μέσα, όταν έχω προβλέψει chemtrails σε όλη την Νότια Καλιφόρνια, και σίγουρα έχω σταματήσει να βγαίνω όταν έχει καταιγίδες όταν ξέρω ότι θα βρέξει ή θα χιονίσει ταυτόχρονα χημικές ουσίες.
HAARP και Chemtrails – Ναι. και τα δύο χρειάζονται. Πειράματα με τη χρήση των μετάλλων που υπάρχουν στη σούπα των chemtrail χρησιμοποιούνται για να στοχεύουν σε περιοχές τις οποίες χτυπούν με επαναλαμβανόμενα σήματα από το HAARP. Η θέρμανση των ανώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στη μετάδοση της θερμότητας, που είναι ευρύτερα γνωστή ως αλλαγή ροής του ανέμου. Αυτό μπορεί να διαταράξει την ταχύρρευμα (jet stream) του πλανήτη και μπορεί να έχουν ως στόχο να κατευθύνουν τα συστήματα με ανώμαλους τρόπους.
Τα Chemtrails είναι μόνο συμπύκνωση (contrails) λέτε;
Αυτό το νομίζετε μόνο και μόνο επειδή «οι ουρές» έχουν τον ίδιο αριθμό με τον αριθμό των κινητήρων που, αυτοί προκαλούν ένα contrail; Λοιπόν ας το ξανασκεφτούν …
Ξέρω ότι αυτό είναι ένα απλό γεγονός και μπορείτε να το πάρετε όπως είναι …Τα συστήματα Chemtrail επισυνάπτονται ακριβώς κοντά ή κάτω από το επίπεδο των κινητήρων. Γίνονται ένα καλό μείγμα με τις κανονικές συμπυκνώσεις (contrail) και διαρκούν πολύ περισσότερο. Αν νομίζετε πως μόνο λόγω του αριθμού των αεροπλάνων αυτά είναι μόνο κανονικές συμπυκνώσεις ας το ξανασκεφτείτε. Η κυβερνητικές εξουσίες είναι εξυπνότερες από όσο πιστεύουν οι άνθρωποι και διατηρούν τα συστήματα «γραμμής» ώστε να είναι σύμφωνα με τον αριθμό των κινητήρων του τύπου αεροπλάνου που χρησιμοποιούν. Είναι πάντα σταθερό. Πώς μπορώ να ξέρω πότε θα χτυπήσουν; Λοιπόν δεν μπορώ να αποκαλύψω την προσωπική επαφή μου, που μου λέει περίπου το 33% των επερχόμενων εργασιών ψεκασμού. Ωστόσο, μπορώ να πω ότι αυτή με τα «φώτα λειτουργίας» πάνω τους, αποτελεί μέρος από τις εξωτερικές πληροφορίες που λαμβάνω. Για την ασφάλειά τους Ποτέ δεν θα αποκαλύψω ποιος είναι αυτός ή αυτή. Έτσι, όπως γνωρίζετε, εμείς ως μετεωρολόγοι γνωρίζουμε τον εναέριο χώρο μας. Γνωρίζουμε τι ακριβώς περνά μέσα σε αυτόν και πότε. Πρέπει να το γνωρίζουμε. Αυτό είναι που παρακολουθείτε. Πριν από χρόνια ρωτήθηκα για τις ουρές(τα chemtrails) … “Τι ουρές;” και έπρεπε να τα απομυθοποιώ (να τα αρνούμαι) και τα στέλνω στην πορεία τους. Αυτό έπρεπε να κάνω. Τίποτε περισσότερο. Υπάρχουν τα chemtrails και πρέπει να γνωρίζετε σχετικά…
Πώς μπορούμε να το σταματήσουμε αυτό;
Γιατί δεν βοηθάτε την εκστρατεία έξω; Εμείς συλλέγουμε τα αποδεικτικά στοιχεία μας και αυτό θα διαρκέσει για όσο είναι δυνατόν πριν από τον τερματισμό λειτουργίας. Οι προβλέψεις είναι 90% ακριβές. Με ρωτήσατε πώς μπορούν να ακριβή. 90% είναι το καλύτερο που μπορώ να δώσω, επειδή τίποτα δεν είναι 100%. Θα μπορούσαν να ακυρώσουν μια επιχείρηση σε ένα λεπτό.
Ελπίζω πως η τοποθέτηση σας βοήθησε να καταλάβετε το ιστορικό αυτού που κάνω, γιατί άλλαξα, και τι ξέρω …”
Ο K.Martin, εκτός από την ιστοσελίδα που διατηρεί και στην οποία αναρτεί τις προβλέψεις του για τον καιρό, έχει δημιουργήσει ένα σύστημα- χάρτη το οποίο ονόμασε: chemtrails alert και με το οποίο προειδοποιεί για τους επερχόμενους αεροψεκασμούς παγκοσμίως. Οι διευθύνσεις τις οποίες μπορείτε να επισκεφτείτε για να ενημερωθείτε για τα παραπάνω είναι οι:
pentapostagma
Ο Kevin Martin, είναι Αμερικανός Μετεωρολόγος ο οποίος υπήρξε αρνητικός στο θέμα των chemtrails και για μεγάλο διάστημα,εξαρτώμενος αλλά και απειλούμενος επαγγελματικά αντιμετώπιζε το θέμα όπως η πλειοψηφία των επιστημόνων: Αρνούταν πεισματικά την ύπαρξη των chemtrails.Τα ακραία όμως καιρικά φαινόμενα των τελευταίων ετών καθώς και η αλλαγή στην πορεία της υγείας του,τον έκαναν να αποκαλύψει όσα ξέρει για το θέμα και να δραστηριοποιηθεί δυναμικά,ζητώντας τη βοήθεια όλων μας για να σταματήσει αυτή η- καταστρεπτική για τον πλανήτη και τον άνθρωπο-δραστηριότητα.
Αυτή είναι η αποκάλυψη του Kevin Martin:
“Ασχολούμαι με την πρόγνωση του καιρού για περισσότερο από 10 χρόνια. Έχω δει πολλά πράγματα στον ουρανό μας. Πολλοί με ρώτησαν το λόγο που με ώθησε από αρνητής του φαινομένου να γίνω σκεπτικιστής. Και επιτρέψτε μου να ρωτήσω κάτι. Αν είχατε ένα επάγγελμα που σχετίζεται με κάποια επιχείρηση για την οποία δεν επιτρέπεται να μιλήσετε – τι θα κάνατε; Τι θα μπορούσε να συμβεί; Ακριβώς αυτό. Εσείς θα το αποφεύγατε. Έχω χάσει θέσεις εργασίας, και ακόμη κλήθηκα να εγκαταλείψω μια συνέντευξη για θέσεις μετεωρολογίας εξ αιτίας των chemtrails. Οι Μετεωρολόγοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν. Γνωρίζουμε πως αυξάνονται. Αλλά οι περισσότεροι μετεωρολόγοι δεν θα αποκαλύψουν οποιοδήποτε μέρος του προγράμματος. Οι περισσότεροι εργάζονται για μεγάλα μέσα ενημέρωσης και τη δουλειά τους ακολουθεί τη «γραμμή». Εγώ όχι, γι’ αυτό και πηγαίνω «ενάντια» σε πολλούς Οργανισμούς Πρόβλεψης Καιρού, ακόμη και σε ολόκληρο το οπλοστάσιο της NOAA και των οργανισμών πρόβλεψης τυφώνων, ανεμοστρόβιλων, ακόμη και για τις τοπικές καιρικές προβλέψεις. Με ενδιαφέρει λιγότερο ποιοι είναι ή τι ξέρουν. Το μόνο που ξέρω είναι, πως αυτό που ξέρουν δεν μπορούν να το πουν. Κατά τα τελευταία 3-4 χρόνια αρρωσταίνω ολοένα και περισσότερο. Συνήθως αρρώσταινα κατά μέσο όρο μία φορά κάθε 2 χρόνια. Αυτό μέχρι το 2004, όταν άρχισα να αρρωσταίνω ετησίως. Τώρα αρρωσταίνω 3-4 φορές το χρόνο, και έχω προβλήματα στο στήθος / καρδιακά. Θέλω να πω έλα; Στην ηλικία μου και καρδιακά προβλήματα; Αυτά ήρθαν ξαφνικά και ακόμα δεν έχω ιδέα γιατί τώρα.
Πολλοί μου λένε, πως οι προβλέψεις μου είναι εξαιρετικές. Αλλά έχω παρατηρήσει, πως η ικανότητά μου να προβλέψω Τυφώνες έχει μειωθεί. Γιατί; Επειδή κατευθύνονται ή επηρεάζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αντίθετα από το παραδοσιακό κλίμα. Αυτό το ξέρω, και αυτό είναι που επηρεάζει τη μέθοδο πρόβλεψης που χρησιμοποιούσα για πολλά χρόνια.
Να σε διώχνουν από συνεντεύξεις για θέσεις μετεωρολόγων, αλλαγή μεθόδου πρόβλεψης, η υγεία μου, όλα τα σημεία οδηγούν σε ένα πράγμα: ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αυτά τα chemtrails χρησιμοποιούνται για την τροποποίηση των καιρικών συστημάτων. Ο λόγος που πολλοί αρρωσταίνουν περισσότερο το χειμώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, οφείλεται στο γεγονός ότι ο ψεκασμός γίνεται στα μετωπικά συστήματα . Πολλές εκατοντάδες μίλια μπροστά τους. Οι χημικές ουσίες των ψεκασμών πέφτουν κάτω όταν οι καταιγίδες χτυπούν με τη μορφή βροχής ή το χιονιού. Αυτό είναι αλλιώς γνωστό ως όξινη βροχή. Αυτό σίγουρα μπορεί να προκαλέσει κινδύνους για την υγεία του πλανήτη. Στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μένω μέσα, όταν έχω προβλέψει chemtrails σε όλη την Νότια Καλιφόρνια, και σίγουρα έχω σταματήσει να βγαίνω όταν έχει καταιγίδες όταν ξέρω ότι θα βρέξει ή θα χιονίσει ταυτόχρονα χημικές ουσίες.
HAARP και Chemtrails – Ναι. και τα δύο χρειάζονται. Πειράματα με τη χρήση των μετάλλων που υπάρχουν στη σούπα των chemtrail χρησιμοποιούνται για να στοχεύουν σε περιοχές τις οποίες χτυπούν με επαναλαμβανόμενα σήματα από το HAARP. Η θέρμανση των ανώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στη μετάδοση της θερμότητας, που είναι ευρύτερα γνωστή ως αλλαγή ροής του ανέμου. Αυτό μπορεί να διαταράξει την ταχύρρευμα (jet stream) του πλανήτη και μπορεί να έχουν ως στόχο να κατευθύνουν τα συστήματα με ανώμαλους τρόπους.
Τα Chemtrails είναι μόνο συμπύκνωση (contrails) λέτε;
Αυτό το νομίζετε μόνο και μόνο επειδή «οι ουρές» έχουν τον ίδιο αριθμό με τον αριθμό των κινητήρων που, αυτοί προκαλούν ένα contrail; Λοιπόν ας το ξανασκεφτούν …
Ξέρω ότι αυτό είναι ένα απλό γεγονός και μπορείτε να το πάρετε όπως είναι …Τα συστήματα Chemtrail επισυνάπτονται ακριβώς κοντά ή κάτω από το επίπεδο των κινητήρων. Γίνονται ένα καλό μείγμα με τις κανονικές συμπυκνώσεις (contrail) και διαρκούν πολύ περισσότερο. Αν νομίζετε πως μόνο λόγω του αριθμού των αεροπλάνων αυτά είναι μόνο κανονικές συμπυκνώσεις ας το ξανασκεφτείτε. Η κυβερνητικές εξουσίες είναι εξυπνότερες από όσο πιστεύουν οι άνθρωποι και διατηρούν τα συστήματα «γραμμής» ώστε να είναι σύμφωνα με τον αριθμό των κινητήρων του τύπου αεροπλάνου που χρησιμοποιούν. Είναι πάντα σταθερό. Πώς μπορώ να ξέρω πότε θα χτυπήσουν; Λοιπόν δεν μπορώ να αποκαλύψω την προσωπική επαφή μου, που μου λέει περίπου το 33% των επερχόμενων εργασιών ψεκασμού. Ωστόσο, μπορώ να πω ότι αυτή με τα «φώτα λειτουργίας» πάνω τους, αποτελεί μέρος από τις εξωτερικές πληροφορίες που λαμβάνω. Για την ασφάλειά τους Ποτέ δεν θα αποκαλύψω ποιος είναι αυτός ή αυτή. Έτσι, όπως γνωρίζετε, εμείς ως μετεωρολόγοι γνωρίζουμε τον εναέριο χώρο μας. Γνωρίζουμε τι ακριβώς περνά μέσα σε αυτόν και πότε. Πρέπει να το γνωρίζουμε. Αυτό είναι που παρακολουθείτε. Πριν από χρόνια ρωτήθηκα για τις ουρές(τα chemtrails) … “Τι ουρές;” και έπρεπε να τα απομυθοποιώ (να τα αρνούμαι) και τα στέλνω στην πορεία τους. Αυτό έπρεπε να κάνω. Τίποτε περισσότερο. Υπάρχουν τα chemtrails και πρέπει να γνωρίζετε σχετικά…
Πώς μπορούμε να το σταματήσουμε αυτό;
Γιατί δεν βοηθάτε την εκστρατεία έξω; Εμείς συλλέγουμε τα αποδεικτικά στοιχεία μας και αυτό θα διαρκέσει για όσο είναι δυνατόν πριν από τον τερματισμό λειτουργίας. Οι προβλέψεις είναι 90% ακριβές. Με ρωτήσατε πώς μπορούν να ακριβή. 90% είναι το καλύτερο που μπορώ να δώσω, επειδή τίποτα δεν είναι 100%. Θα μπορούσαν να ακυρώσουν μια επιχείρηση σε ένα λεπτό.
Ελπίζω πως η τοποθέτηση σας βοήθησε να καταλάβετε το ιστορικό αυτού που κάνω, γιατί άλλαξα, και τι ξέρω …”
Ο K.Martin, εκτός από την ιστοσελίδα που διατηρεί και στην οποία αναρτεί τις προβλέψεις του για τον καιρό, έχει δημιουργήσει ένα σύστημα- χάρτη το οποίο ονόμασε: chemtrails alert και με το οποίο προειδοποιεί για τους επερχόμενους αεροψεκασμούς παγκοσμίως. Οι διευθύνσεις τις οποίες μπορείτε να επισκεφτείτε για να ενημερωθείτε για τα παραπάνω είναι οι:
pentapostagma
ΣΙΜΠΕΛ......ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ
Πανωλεθρία των «Τούρκων» της Θράκης
Ένα βροντερό «όχι» είπαν οι Έλληνες Μουσουλμάνοι της Θράκης, οι Πομάκοι και οι Ρομά, στις... σειρήνες της Άγκυρας, μαυρίζοντας κυριολεκτικά τους δύο μειονοτικούς συνδυασμούς Ξάνθης και Κομοτηνής, που μιλούσαν για τουρκική Θράκη. Η περίφημη Σιμπέλ Μουσταφάογλου (μέχρι τις εκλογές χαϊδεμένο παιδί του ΠΑΣΟΚ) ήρθε τρίτη στις εκλογές με το συνδυασμό της «Πρώτο βήμα για την ισότητα» κατακτώντας μόλις το 8,40 % του εκλογικού σώματος. Ο άλλος μειονοτικός «τουρκόφωνος» υποψήφιος στην Ξάνθη, Χουσείν Αχμέτογλου, μόλις έπιασε το 6,99% του εκλογικού σώματος.
Τα συνθήματα των συνδυασμών Μουσταφάογλου και Αχμέτογλου ήταν παλιομοδίτικα, εθνικιστικά και διχαστικά, του τύπου «είμαστε Τούρκοι», «είμαστε μια ενότητα Τούρκων» και προκάλεσαν δυσαρέσκεια στους Έλληνες Μουσουλμάνους της Θράκης. Σκληρή μάχη για τους δύο «τουρκόφωνους» υποψήφιους έδωσε το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής αφήνοντας να διαρρεύσει η πληροφορία ότι η Άγκυρα στέλνει τεράστια χρηματικά ποσά για να βοηθηθούν οι υποστηρικτές των δύο μειονοτικών ψηφοδελτίων. Τελικά όλα αυτά έπεσαν στο κενό και οι Μουσουλμάνοι της Θράκης μαζί με τους Χριστιανούς, έδωσαν την απάντηση ότι η Θράκη είναι και παραμένει Ελληνική.
Τα συνθήματα των συνδυασμών Μουσταφάογλου και Αχμέτογλου ήταν παλιομοδίτικα, εθνικιστικά και διχαστικά, του τύπου «είμαστε Τούρκοι», «είμαστε μια ενότητα Τούρκων» και προκάλεσαν δυσαρέσκεια στους Έλληνες Μουσουλμάνους της Θράκης. Σκληρή μάχη για τους δύο «τουρκόφωνους» υποψήφιους έδωσε το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής αφήνοντας να διαρρεύσει η πληροφορία ότι η Άγκυρα στέλνει τεράστια χρηματικά ποσά για να βοηθηθούν οι υποστηρικτές των δύο μειονοτικών ψηφοδελτίων. Τελικά όλα αυτά έπεσαν στο κενό και οι Μουσουλμάνοι της Θράκης μαζί με τους Χριστιανούς, έδωσαν την απάντηση ότι η Θράκη είναι και παραμένει Ελληνική.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)








