Σελίδες

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Η οικονομική πορεία της Ελλάδας

Ο επισυναπτόμενος πίνακας είναι το αληθές γράφημα του οικονομικού χρέους της Ελλάδας.
-Η "Χούντα" το 74 παραδίδει στον "Εθνάρχη" υγιές χρέος 330 εκατ. (υγιές διότιλόγω μεγάλης βιομηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο).
-Ο "Εθνάρχης" μετατρέπει το χρέος μετά από 7 χρόνια σε 8ΔΙΣ
-Ο Ανδρέας κλείνει με δυο τρόπους (υπερ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια νύχτα & των απεργιών) όλες τις τεράστιες βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ,ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κτλ κτλ κτλ), και εφαρμόζει το οικονομικό τερτίπι που λέγεται "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους, δηλαδή παίρνει και μοιράζει τα χρήματα στους πολίτες, δηλαδή γεμίζει την αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους).

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά η Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει, βυθίζοντας την πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM. Σκοπός του "Τσοβόλα δώστα όλα" δεν είναι η φιλανθρωπία όπως πιστεύει ο πολύ(ΑΙΝΤΕ ΜΗΝ ΠΩ) ..........,ΛΑΟΣ αλλά στο ότι:
1ον πρέπει να αρχίσει ο λαός τα μεγάλα έξοδα και να συνηθίσει στα μεγάλα έξοδα
2ον πρέπει να "δέσει" την Ελλάδα με τα δάνεια στις Τράπεζες
3ον και όλα αυτά γιατί; για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και αργότερα σε επίπεδο Κράτους.
- Ο Μητσοτάκης βασιζόμενος στην κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέας θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις "χαρίσει" σε ιδιώτες με το αζημίωτο φυσικά.
- ο Σημίτης φέρνει την Goldman Sachs για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά και να μπούμε στο Ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πήρε πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ από την Ελλάδα.
Ο Σημίτης λοιπόν κάνει την συμφωνία με την Goldman Sachs μέσω του Πέτρου Χριστοδούλου. (Ο Πέτρος Χριστοδούλου εκτός από την Goldman Sachs ήταν σύμβουλος και στην JP Morgan, γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.)
Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης διότι η Goldman Sachs γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας. Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο κάνανε τα στραβά μάτια;
Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος, κάνανε τα στραβά μάτια διότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική χώρα άρα δεν είναι ανταγωνιστής της Γερμανίας ή της Γαλλίας, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ είναι μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, διότι θα μας δανείζανε με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουνε εδώ θα τα ξαναπαίρνανε πίσω λόγω VW, BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Siemens, Miele, AEG, Lidl, Renault, Peugeot, Citroen, Carrefur, αγορά οπλικών συστημάτων κτλ κτλ κλτ...Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους είχε φτάσει στο ζενιθ ( Η Ελλάς χρωστάει πάρα πάρα πολλά στις Τράπεζες) έπρεπε να εφευρεθεί ένας τρόπος να πάψει πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους εφόσον πια τα πράγματα όδευαν καλά "δεμένα" και να περάσουμε στο άλλο επίπεδο δηλαδή το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων.
Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο το οποίο δεν ήταν άλλο από την μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου που όλοι ήδη έχουμε ξεχάσει.
Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να κάνουν ακόμα και τους βοσκούς επάνω στα ψηλότερα βουνά να κατεβαίνουν στην τηλεόραση του καφενείου για να δουν τις μετοχές τους...
Όταν το 99% του Ελληνικού προβατικού λαού είχε παίξει στο χρηματιστήριο και ή όλη κατάσταση είχε φτάσει στο ζενιθ, ήρθε η ώρα του Σόρρος. Σκάει μύτη ο Σόρρος και ξεκινάει το κατρακύλισμα. Με αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα λεφτά του προβατικού λαού που νωρίτερα τους τα είχαν δώσει με "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους μέσω του Ανδρέα. Ο σκοπός όμως δεν είχε ολοκληρωθεί, ίσα ίσα μόλις ξεκινούσε.
Ανακεφαλαίωση: Ο Ανδρέας Μινέικο Παπανδρέου είχε ενεργοποιήσει το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους (δηλαδή έπαιρνε δάνεια και τα μοίραζε στην αγορά (με το αζημίωτο βέβαια) καταχρεώνοντας-δεσμεύοντας το Ελληνικό κράτος στις Τράπεζες). το 2000, Σημίτης και Σόρρος, τραβάνε όλο το χρήμα που είχε διοχετεύσει ο Παπανδρέας μέσω του χρηματιστηρίου, με αποτέλεσμα να μένει η Ελλάδα-αγορά χωρίς ρευστό αλλά με τεράστιους τόκους δάνειων του Ανδρέα να μας βαραίνουν.
Ήταν καιρός για το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Δεδομένου λοιπόν ότι ρευστό στην αγορά από τα κρατικά δάνεια πια δεν υπάρχει, (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας βέβαια τα χρέη από τους τόκους) οι ανάγκες των μιικρομάγαζων για ρευστό και των ανθρώπων να αγοράσουν μια κατοικία ήταν πάντα δεδομένη, εμφανίζονται ως απομηχανής θεός οι Τράπεζες, οι οποίες ανοίγουν τις κάνουλες ενεργοποιώντας έτσι το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων.
Δηλαδή οι Τράπεζες αρχίζουν και ρίχνουν ρευστό στην αγορά, αυτήν την φορά μέσω των φυσικών προσώπων. Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσουμε; φυσικά και όχι. Σκοπός ήταν να φτάσει η κατάσταση σε κάποιο σημείο, να κλείσει ένας Χ χρονικός κύκλος για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο το οποίο λέγεται "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων
Έχουμε 3 δεδομένα:
1. μας βαραίνουν κρατικά χρέη από τα δάνεια του Ανδρέα, ΑΡΑ μπαίνουν τρελοί φόροι σε όλες τις συναλλαγές, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αυτό σημαίνει ακρίβεια
2. υγιές ρευστό στην αγορά δεν υπάρχει παρά μόνο τα χρήματα των Τραπεζών τα οποία είναι με τοκογλυφικούς όρους, στην ήδη κατεστραμμένη αγορά
3. οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας και μόνο, οπότε τα βάρη στους πολίτες-πρόβατα αβάσταχτα.
ήταν καιρός για το τελικό "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους
πρώτο βήμα: Πριν ένα χρόνο 2009, οι τράπεζες ξαφνικά κλείσανε τις κάνουλες των δανείων... ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια.


ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ:
Ο Καραμανλής το μόνο σωστό πράγμα που έκανε στην ζωή του ήταν να κλείσει την συμφωνία με την Ρωσία για τον Αγωγό Μπουργκας - Αλεξανδρούπολης. Αυτό στην Αμερική έκανε ασύλληπτο κακό (άρα καλό για εμάς) διότι:
1. θα κερδίζαμε χρήματα υγιή ξανά, μετά από 30 χρόνια.
2. Ποιος θα τολμούσε να πειράξει τα συμφέροντα του Πούτιν;
3. αν το παραμύθι "μπαμπούλας Τουρκία" κατέρρεε, τα κέρδη και η επιρροή εξ Αμερικής θα εξανεμιζόταν, διότι αφενός δεν θα μας δάνειζαν πλέον αυτοί, θα σταματούσαμε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα από αυτούς (στην Ε.Ε. αγοράζουμε οπλικά συστήματα από Αμερική τόσα όσα οι υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. μαζί), και ότι σε καιρό πολέμου οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να μας επηρεάσουν εφόσον τα οπλικά συστήματα δεν ήταν δικά τους. αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο αποτυχημένος Καραμανλής, και στην θέση του να έρθει ο Γεώργιος Παπανδρέου. Στον προεκλογικό αγώνα ο Καραμανλής ουσιαστικά με τις δηλώσεις του δείχνει στον λαό να ψηφίσει ΓΑΠ, (σκεφτείτε τι απειλές δέχθηκε για να το κάνει αυτό), ο ΓΑΠ υπόσχεται χρήμα στον λαό (Τσοβόλα ξαναδώστα όλα) και ο ......... λαός παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασοκ στα εθνικά θέματα (πράγμα που φανερώνει τα πάντα) γιατί το σκατένιο του μυαλό μένει στις απατηλές υποσχέσεις για χρήματα.


Ο ............ λαός ψηφίζει ΓΑΠ και εκεί ξεκινάει το μεγάλο πανηγύρι...
Και ενώ προεκλογικά υπόσχεται χρήματα στον λαό με το που βγαίνει λέει το αντίθετο ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά τον διαψεύδουν άμεσα πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει προεκλογικά όπως ο Προβόπουλος και ο Αιβαλιώτης. Δεν νομίζετε ότι θα έπρεπε να τα γνώριζε, για πρωθυπουργός πάει όχι για περιπτεράς. Στην καλύτερη είναι ανόητος και ανεύθυνος στην χειρότερη ήξερε καλά τι έκανε με δόλο.
Ο ΓΑΠ, 30 ημέρες πριν τις εκλογές, και ενώ είμαστε στην προεκλογική περίοδο, πηγαίνει στην Αμερική, στον Κλίντον. Κανένα μέσο των media δεν το αναφέρει (!) τι πήγε να κάνει στην Αμερική; τι είπε με τον Κλίντον; Με ποιους συναντήθηκε και τι σχεδίασε; διότι για καφέ στην Αμερική σε καιρό προεκλογικής εκστρατείας δεν νομίζω να πήγε...
Κατ' αρχήν προσλαμβάνει την ίδια Εταιρεία που ανέλαβε την καμπάνια του Ομπάμα για να κάνει την καμπάνια του Πασόκ. Με το που γίνεται πρωθυπουργός ΞΑΦΝΙΚΑ ξεχνάει το "λεφτά υπάρχουν", ΞΑΦΝΙΚΑ θυμάται ότι "λεφτά δεν υπάρχουν", ΞΑΦΝΙΚΑ όλοι θυμούνται ότι η Ελλάδα δεν τα πάει καλά με τα δημοσιονομικά, ΞΑΦΝΙΚΑ οι τράπεζες και τα markets θυμούνται ότι δεν τα πάμε καλα
Όπως μας ενημερώνει ο οικονομικός δημοσιογράφος των Financial times του Λονδίνου, Μάρτιν Σαντμπου, ότι στο τέλος του 2009 το Ντουμπάι ανακοίνωσε μια αναδιάρθρωση της οικονομίας του που τρόμαξε τους επενδυτές και δημιούργησε πολλές αμφιβολίες όλων των κρατικών τίτλων, και την ίδια στιγμή η Ελληνική Κυβέρνηση ομολόγησε από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα της Ελλάδας είχαν παραποιηθεί, που ήταν η αιτία να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.
Παράλληλα Το περιοδικό FOCUS βγάζει εξώφυλλο την Αφροδίτη να κάνει την χειρονομία λέγοντας λίγο πολύ ότι δουλεύουν οι Γερμανοί για να ταΐζουν τους τεμπέληδες Έλληνες. Την ίδια στιγμή ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί από την Ε.Ε. υποστήριξη στην Ελλάδα γιατί έχουμε φάει πολλά (εν μέρη έχει δίκιο, τα πολλά όμως τα έχουν φάει οι ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΙΤΕΣ και κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες και όχι ο λαός). Ας δούμε το παρασκήνιο όμως, ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOCUS, Hubert Burda ιδιοκτήτης του Hubert Burda media με 250 περιοδικά, τηλεόραση κτλ, είναι μεταξύ πολλών άλλων, μέλος οικονομικών funds. Μέσω των ΜΜΕ και της παραπληροφόρησης πιέζει να ΜΗΝ πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε. ότι δηλαδή κάνει και ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ. Αυτό που ξεχάσαν να μας πουν οι δυο κύριοι, είναι ότι διατελούν σύμβουλοι της Goldman Sachss, της JP Morgan και της Deutsche Bank.
Αν καταφέρνανε να πείσουνε οι δυο κύριοι αυτοί, να μην πάρουμε χαμηλότοκα δάνεια από την Ε.Ε. αναγκαστικά θα έπρεπε να πάρουμε δάνεια με μεγαλύτερο τόκο από τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutsche Bank με τον τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Εδώ ξανασυναντάμε την Goldman Sachs που είχε φέρει ο Σημίτης για εκείνο το SWAP που προείπαμε. Οι κύριοι (Burda & Issing) ουσιαστικά μας στέλνουν στα δόντια τους, είναι αυτοί όμως οι κύριοι υπαίτιοι ή απλά παίζουν ως κομπάρσοι στο ίδιο θέατρο;


ΟΜΠΑΜΑ και Δολάριο
Ο Ομπάμα τύπωσε στα δυο περίπου χρόνια που είναι στην εξουσία δολάρια όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική από τον Β´ Παγκόσμιο μέχρι την ημέρα που εξελέγη. Αυτό το πληθωριστικό δολάριο δεν έχει αξία και πρέπει να αποκτήσει. Ο μόνος τρόπος να αποκτήσει είναι να κλέψει αξία από κάποιο άλλο νόμισμα το οποίο έχει αξία, ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό;;;; φυσικά το Ευρώ.
Ο ΓΑΠ ένα μήνα μετά την εκλογή του, έχει γεύμα στο ξενοδοχείο "Πεντελικόν" στην Κηφισιά με τον πρόεδρο της Goldman Sachs Γκαρυ Κοεν, τον επικεφαλή των οικονομικών ερευνών της εταιρείας, τον εν Ελλάδι αντιπρόσωπο τους, την Κατσέλη, τον Δρούτσα (εκ των μαγείρων του σχεδίου Αναν) και τον Παπακωνσταντίνου. Ένας πρωθυπουργός δέχεται στο μέγαρο Μαξίμου, τι δουλειά έχει στο Πεντελικόν; μα διότι εκεί μπορούν να μην δώσουν αναφορά σε κανέναν το τι είπαν και συμφώνησαν, διότι δεν επιβάλλεται να καταγραφεί πουθενά επίσημα το γεγονός αυτό, σε αντίθεση με το αν η συνάντηση γινόταν στο Μαξίμου.
http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:------goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51
Η Γαλλική εφημερίδα LE MONDE σε άρθρο της λέει: ¨Στην Ευρώπη η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα για να εγκαθιδρύσει την δική της ισχύ" και μέσα στο άρθρο λέει ότι "τοποθετήσανε" τον Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί για να φέρουν εις πέρας τα σχέδια τους.
http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394
μετά την συνάντηση λοιπόν ο γνωστός από τα παλιά Πέτρος Χριστοδούλου που αναφέραμε στην αρχή, διορίστηκε ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΟΔΔΗΧ), δηλαδή ο ΓΑΠ μετά το γεύμα στο Πεντελικόν με την Goldman Sachs διόρισε το στέλεχος της (τον Χριστοδούλου) να διαχειριστεί τα χρέη μας...
Νωρίτερα από όλα αυτά η Goldman Sachs η JP Morgan και η Deutsche Bank έβγαλαν στην αγορά ένα "προϊόν" ζητώντας επενδυτές ζητώντας τους να τζογάρουν στην κατάρρευση και χρεωκοπία της Ελλάδας.
Μετά η Deutsche Bank έβγαλε μια έκθεση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Την ίδια στιγμή κινητοποιείται το τμήμα των CDS (Credit Default Swaps- ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) της ίδιας τράπεζας και ζητάει μεγαλύτερα ασφάλιστρα από την Ελλάδα. Ξεκινάνε τα ΜΜΕ να παίζουν τον ρόλο "παπαγαλάκια" και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Έτσι τα CDS μεγαλώνουν και οι έξυπνοι με έναν ταχυδακτυλουργικό τρόπο κερδοσκοπούν με τον εξής απλό τρόπο: δανείζονται (το έκανε η Μέρκελ, ναι είναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς...)με 3% και αυτά τα χρήματα τα δανείζουν σε εμάς με 7% η διαφορά αυτή (4%) είναι τα SPREADS.(σημείωση: Goldman Sachs, JP Morgan και η Deutsche Bank ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως)
Περιέργως τα funds του Σόρρος "προέβλεψαν" ότι το δολάριο θα έρθει 1/1 με το ευρώ... (εμ από προφήτες ξέρουν οι Εβραίοι)


ΔΝΤ
Το υποτιθέμενο κρατικό χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ (χώρια αυτά που χρωστάνε ο Έλληνες ως φυσικά πρόσωπα στις τράπεζες μέσω καταναλωτικών,στεγαστικών,επιχειρηματικών και πιστωτικών κάρτών- που είναι 280 ΔΙΣ) από αυτά τα 320 ΔΙΣ το 60% είναι σε κρατικά ομόλογα. Κρατικά ομόλογα σημαίνει ότι το κράτος βγάζει ομόλογα, και μέσω κάποιας τράπεζας ο επενδυτής τα αγοράζει με σκοπό κάποιο κέρδος, ΑΡΑ ενώ φαίνεται ως χρέος ΔΕΝ είναι χρέος αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει την τράπεζα γι αυτά.
Αυτό σημαίνει ότι εφόσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να μας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα. Με τις υπογραφές στο ΔΝΤ όμως, ο ΓΑΠ με δεκανίκι τον Καρατζαφέρη ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους- ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά, και εφόσον τώρα είναι υπαρκτά ζητάνε αξιώσεις αυτοί στους οποίους χρωστάμε...
Πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο ΓΑΠ το πρώτο πράγμα που έκανε ως πρωθυπουργός ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει την κρατική περιουσία που ω, τι ειρωνεία ήταν όσο και το έλλειμμα μας;;;;;;;
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ;;;;;;; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ όπως μας ενημερώνει ο Δελαστίκ στην Ε.Ε. είμαστε οι 7 σε χρέος, στην Ευρώπη πάρα πολύ πίσω, και δεν χρωστάμε περισσότερα από τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία. ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ιταλία χρωστάει 1,4 ΤΡΙΣ, η Ισπανία 1,1 ΤΡΙΣ η Ιρλανδία 870 ΔΙΣ κτλ κτλ... Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που ήρθαν εδώ για επίβλεψη, οι χώρες τους χρωστάνε περισσότερο από ότι εμείς...
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891


ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Κάπου ανέφερα ότι ο Παπανδρέου προεκλογικά είχε πει τις προθέσεις του στα εθνικά θέματα, είπε ψέμματα μόνον όσον αφορά τα οικονομικά, ο λαός δεν έδωσε καμία σημασία στα εθνικά και περίμενε να τους δώσει χρήματα που φυσικά δεν έδωσε. Το ένα θέμα με το άλλο (εθνικά θέματα και οικονομικά) έχει άμεση σχέση και ας μην το αντιλαμβάνεται το σκατένιο μυαλό του ψεύτη κλέφτη απατεώνα νεοΈλληνα Ρωμιου.
Ο Στόχος είναι να έρθουν στην Ελλάδα αλλοδαποί τους οποίους τους στέλνουν οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις, ιθαγένεια, γεννάνε, υπογεννητικότητα εμείς σε 2 γενεές εξαφανιζόμαστε σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία, θα ψηφίζουν και ενώ θα είναι πλειοψηφία θα βγάζουν τους δικούς τους δημάρχους νομάρχες εμείς θα εξαφανιζόμαστε. Σκεφτείτε λοιπόν Σκοπιανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στην Φλώρινα, τους Αλβανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στα Ιωάννινα, στην Θράκη θα γίνει σε απόλυτους αριθμούς τι έχει αν γίνει.
Μέχρι τότε θα παίξει "συνεκμετάλλευση" στο Αιγαίο, δηλαδή παραδίνουμε το Αιγαίο στους Τούρκους, ήδη η Θράκη είναι στα χέρια τους (έχουν βγάλει και σημαία) και απλά περιμένουν να κυλήσει ο χρόνος για να σβήσουμε. Το τελικό "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους και φυσικών προσώπων έχει σαν αποτέλεσμα να μας πάρουν τον τεράστιο ορυκτό πλούτο (http://www.youtube.com/watch?v=1rKoxplF3jk και http://www.youtube.com/watch?v=ZliJC8wmrYI και να τους χρωστάμε και από πάνω και όλα αυτά για να μην βγάλουμε άχνα. Φοβούνται την άχνα...
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ,ΜΑΘΕΤΕ ,ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ,Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΧΡΗΜΑ ΜΠΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΝΑΠΕΣ(ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ)
ΜΑΣ ΠΟΥΛΑΝΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ;
ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟΝ (ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ)
ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΝ ΚΑΤΙ
ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΚΕΠΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ
ΕΑΝ ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΑΝ ΕΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΟΤΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΕΣΙΤΕΥΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΑΡΚΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΦΛΟΥΔΑ ΓΗΣ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ
ΜΙΑ ΕΥΧΗ , ΜΙΑ ΜΟΝΟ
Μ Ε Τ Α Ν Ο Ι Α (ΒΡΗΤΕ ΤΗΝ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΤΟ ΛΕΞΙΚΟ)
ΕΣ ΑΥΡΙΟ ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ!!!

πηγές:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_03/03/2010_392630http://www.tovima.gr/default.asppid=46&ct=32&artId=293087&dt=03/03/2010
http://www.tovima.gr/default.asppid=2&ct=32&artid=317999&dt=03/03/2010
http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:------goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10276863
http://www.imerisia.gr/article.aspcatid=12337&subid=2&pubid=25925173
http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010


ΑΡΘΡΟ ΣΟΚ! ΠΩΣ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΑΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ - ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΕ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΜΕ ΕΝΕΧΥΡΟ ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ ΤΟ …2003!!!


1981-2020: Παραδίδοντας την Ελλάδα στους δανειστές της
Την περασμένη εβδομάδα η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας κατέθεσε πρόταση για την αλλαγή της εθνικής νομοθεσίας ώστε να επιτραπεί στις τράπεζες της Αυστραλίας να εκδίδουν καλυμμένα ομόλογα. Τα καλυμμένα ομόλογα είναι εργαλεία χρέους που υποχρεώνουν το δανειολήπτη να εξασφαλίζει το δανειστή με ενέχυρο σε ένα τμήμα των περιουσιακών του στοιχείων το οποίο επιλέγεται σε συνεργασία με το δανειστή και περιλαμβάνει τα καλύτερα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη (ονομάζεται: ‘pool’ – ‘πισίνα’).

Το τμήμα αυτό επιβάλλεται να έχει μεγαλύτερη αξία από το ύψος του δανείου ώστε να παρέχει τη μέγιστη δυνατή εξασφάλιση στο δανειστή και ξεχωρίζεται από τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη έτσι ώστε σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου ο δανειστής να έχει πρόσβαση σε αυτό πριν από οποιονδήποτε άλλο δικαιούχο ενώ επιπλέον έχει πρόσβαση και στα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη.
Τέλος, ο δανειστής έχει το δικαίωμα συνεχούς εποπτείας και διενέργειας ελέγχων επί του ενεχυριασμένου τμήματος της περιουσίας του δανειολήπτη και μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει περιουσιακά στοιχεία σε αυτό ανά πάσα στιγμή αν κριθεί ότι δεν εξασφαλίζεται δεόντως από την αρχική επιλογή ενεχυριασμένων περιουσιακών στοιχείων. Μέχρι σήμερα οι τράπεζες της Αυστραλίας απαγορεύεται να εκδώσουν καλυμμένα ομόλογα, καθώς η έκδοση τους συγκρούεται με το ισχύον τραπεζικό δίκαιο της χώρας το οποίο ορίζει ότι τα συμφέροντα των καταθετών μίας τράπεζας πρέπει να προηγούνται αυτών των δανειστών της. Στην περίπτωση έκδοσης καλυμμένων ομολόγων τα συμφέροντα των δανειστών προηγούνται αυτών όλων των υπολοίπων, συμπεριλαμβανομένων και των καταθετών των τραπεζών και έτσι σε περίπτωση οποιασδήποτε αδυναμίας πληρωμής οι δανειστές μπορούν να κατασχέσουν ακόμη και τις καταθέσεις στην τράπεζα. Η συζήτηση για την θέσπιση ή όχι μίας νομοθεσίας που θα επιτρέπει στις τράπεζες της Αυστραλίας να εκδίδουν καλυμμένα ομόλογα αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, με πολιτικούς και τραπεζίτες να εκφράζουν δημόσια τα επιχειρήματα τους και η χρονική στιγμή που επιλέγεται να συμβεί αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την παγκόσμια διόγκωση του κρατικού χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και με την προοπτική μίας αργής εξόδου της διεθνούς οικονομίας από τη μεγαλύτερη κρίση της των τελευταίων 80 ετών παρά με το πρόβλημα χρέους της ίδιας της Αυστραλίας, καθώς το χρέος της χώρας είναι από τα μικρότερα στον κόσμο. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το έξυπνο χρήμα δε βιάστηκε ούτε πίεσε την Αυστραλία να ψηφίσει νωρίς νόμους με στόχο τη διασφάλιση των συμφερόντων των δανειστών, αφού η χώρα θεωρείται εξαιρετικά μικρού ρίσκου με μηδενικές πιθανότητες πτώχευσης. Δε συνέβη το ίδιο και στην Ελλάδα, όμως, όπου η προετοιμασία για την προστασία των δανειστών από το ενδεχόμενο πτώχευσης ξεκίνησε στις αρχές τις περασμένης δεκαετίας και κατέληξε στην ψήφιση της νομοθεσίας που επέτρεψε την έκδοση καλυμμένων ομολόγων το 2003, σε φαινομενικά ανύποπτο χρόνο, άνευ πολιτικών αντιδράσεων και κάτω από τη ‘μύτη’ των Ελλήνων πολιτών. Το ίδιο είχε συμβεί και το 1920, όταν η Ελλάδα ψήφισε σχετική νομοθεσία που ρύθμιζε τη διαδικασία έκδοσης ομολογιών, η οποία περιλάμβανε όρους που θα προστάτευαν τους δανειστές από μία ενδεχόμενη αδυναμία αποπληρωμής τους, κάτι το οποίο και τελικά συνέβη μέσα στα επόμενα χρόνια. Από το 1922 και μετά η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με δραματικά δημοσιονομικά προβλήματα και οι δανειστές της πίεσαν και πέτυχαν τη ‘διχοτόμηση’ της δραχμής, με τη μισή αξία της να παραμένει στον κάτοχο της και την υπόλοιπη μισή να αποδίδεται στο κράτος με αντάλλαγμα δάνεια 20αετίας με 6,5% επιτόκιο, τα οποία, φυσικά, ποτέ δεν πληρώθηκαν. Ακολούθησε η Μεγάλη Ύφεση μετά το κραχ του 1929 στις ΗΠΑ και τέλος ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος που έδωσε τη χαριστική βολή στην ελληνική οικονομία. Πολλά χρόνια αργότερα, το 1981, ξεκινούσε ένας από τους μεγαλύτερους διεθνείς κύκλους οικονομικής ανάπτυξης, ο οποίος έμελλε να κρατήσει μέχρι το 2000 και κατά τη διάρκεια του ο κόσμος άλλαξε θεαματικά. Αντί, ωστόσο, η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις ευνοϊκές συνθήκες της δεκαετίας του ΄80, της πρώτης εκ των δύο δεκαετιών παγκόσμιας ανάπτυξης, ώστε να αναπτυχθεί χωρίς να αυξήσει το χρέος της και χωρίς να επιβαρύνει τα δημοσιονομικά της μεγέθη, επέλεξε να ακολουθήσει μία πολιτική παροχών βασισμένων στην υπερβολική επέκταση του κρατικού δανεισμού, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να εκτιναχθεί πάνω από το 100% μέχρι τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, από το 34,5% το 1981, με παράλληλη απογείωση του πληθωρισμού ο οποίος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80΄κυμαίνονταν στο 19% (φτάνοντας μέχρι και στο 25% το 1985), ποσοστό τριπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η Ελλάδα είχε μία και μοναδική ευκαιρία να μειώσει το χρέος που είχε συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80΄ και αυτή της δόθηκε στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, η οποία χαρακτηρίστηκε, επίσης, από θεαματική διεθνή ανάπτυξη και εξαιρετικά ευνοϊκό διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον. Έχοντας φτάσει, όμως, το 1991 να ξοδεύει το 12% του ΑΕΠ της για την αποπληρωμή των τόκων των δανείων της και με τους πολιτικούς ιθύνοντες να έχουν εθιστεί στην εύκολη λύση του δανεισμού, ένα τέτοιο εγχείρημα αναμενόταν εξαιρετικά δύσκολο κάτι το οποίο οι δανειστές της Ελλάδας το γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα.
Έτσι, όταν έφτασε η ώρα της υπογραφής της συνθήκης του Μάαστριχ οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης έπρεπε να αποφασίσουν αν θα επέτρεπαν στην Ελλάδα να την υπογράψει, παρά το γεγονός ότι δεν πληρούσε σε καμία περίπτωση τα κριτήρια που αυτή έθετε ή αν θα την πίεζε να βελτιώσει τα οικονομικά της προκειμένου να μη βρεθεί οικονομικά απομονωμένη. Επελέγη το δεύτερο γιατί αυτό εξυπηρετούσε τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και η Ελλάδα υπέγραψε τη συνθήκη του Μάαστριχ αν και η οικονομία ταλανίζονταν από πληθωρισμό της τάξης του 19,8% όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν στο 4,07% και αν και το δημοσιονομικό έλλειμμα της ήταν της τάξης του 11,5% όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν στο 3,64%. Η αποτυχία πραγματικής σύγκλισης με τις ευρωπαϊκές οικονομίες διαιώνισε την πολιτική εξάρτησης από δανεικά κεφάλαια και οδήγησε στην υιοθέτηση μεθόδων δημιουργικής λογιστικής προκειμένου να αποκρυφτεί η πραγματικό οικονομική εικόνα της χώρας και να μεταφερθεί η λύση των προβλημάτων της αργότερα. Σύμφωνα με μία σειρά παλαιών και νεότερων εκθέσεων του ΔΝΤ και της ΕΕ από το 1996 και μετά τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για την ελληνική οικονομία τελούν υπό αμφισβήτηση ενώ σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις περί των ‘ελληνικών στατιστικών’ αυτά θεωρούνται παραποιημένα τουλάχιστον από τα τέλη του 90΄και μετά. Φτάνοντας στο τέλος της δεκαετίας του 90΄και έχοντας χάσει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τον 20αετή κύκλο διεθνούς ανάπτυξης η Ελλάδα είχε μόνον έναν τρόπο, πλέον, να εξασφαλίσει την παραμονή της στο κλαμπ των αναπτυγμένων κρατών, συνεχίζοντας την πολιτική υπερβολικού δανεισμού και δημιουργικής λογιστικής με τη συναίνεση και τη συνενοχή ΗΠΑ και Ευρώπης. Έτσι, εντάχθηκε στην ΕΕ παρά το γεγονός ότι το χρέος της ήταν μεγαλύτερο του 100% του ΑΕΠ και το πραγματικό της δημοσιονομικό έλλειμμα άγνωστο. Όλα αυτά λάμβαναν χώρα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των δανειστών της Ελλάδας, οι οποίοι συνέχιζαν να καλύπτουν τις δανειακές της ανάγκες ξεκινώντας, ωστόσο, τις διαδικασίες που θα εξασφάλιζαν τα συμφέροντα τους σε περίπτωση μίας μελλοντικής αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων της.
Έτσι, από τις αρχές του 2000 οι δανειστές πίεσαν για την θέσπιση νέων νομοθεσιών που θα επέτρεπαν στις ελληνικές τράπεζες την έκδοση καλυμμένων ομολόγων και το 2003 πέτυχαν την ψήφιση του σχετικού νόμου ανοίγοντας την πόρτα για την αρχή της περιόδου επιβάρυνσης του ελληνικού χρέους με βαριά ενέχυρα.
Ακολούθησε η περίοδος ανάπτυξης από το 2003 μέχρι το 2007 η οποία, όμως, στηρίχτηκε στην επέκταση του ιδιωτικού δανεισμού και στη δημιουργία μίας φούσκας στην αγορά ακινήτων και το 2007 ήταν πια ξεκάθαρο για τους δανειστές ότι η αρχή του τέλους για την Ελλάδα είχε φτάσει. Τότε μεθόδευσαν τη θέσπιση νέων, συμπληρωματικών νόμων για την αγορά καλυμμένων ομολόγων δυστυχώς, όπως και το 2003, δεν υπήρξε καμία ιδιαίτερη πολιτική αντίδραση ή ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τη σοβαρότητα του θέματος. Οι νέοι νόμοι ψηφίστηκαν και έχει ενδιαφέρον μία γρήγορη ματιά σε αυτούς από το φύλλο της 1ης Αυγούστου του 2007 της εφημερίδας της Κυβέρνησης, όπου διαβάζουμε τα εξής:
Τα πιστωτικά ιδρύματα δύνανται να εκδίδουν καλυμμένες ομολογίες, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και συμπληρωματικά του ν. 3156/2003. Το κάλυμμα των καλυμμένων ομολογιών δύναται να συνίσταται σε απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις κάθε φύσεως και συμπληρωματικά σε απαιτήσεις από παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα …, σε καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα και σε κινητές αξίες, όπως ορίζεται ειδικότερα με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος. Επί του καλύμματος συνιστάται νόμιμο ενέχυρο υπέρ των ομολογιούχων … οι οποίοι αναφέρονται ως εξασφαλιζόμενοι δανειστές στο πρόγραμμα των ομολογιών. Σε περίπτωση που ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία που συνιστούν το κάλυμμα των ομολογιών διέπονται από ξένο δίκαιο, θα συστήνεται εμπράγματη εξασφάλιση επ’ αυτών υπέρ των ομολογιούχων και των λοιπών εξασφαλιζόμενων δανειστών Οι απαιτήσεις που συγκαταλέγονται στο κάλυμμα των ομολογιών αναφέρονται ονομαστικά σε έγγραφο που υπογράφεται από τον εκδότη και τον θεματοφύλακα και καταχωρείται σε περίληψη που περιέχει τα ουσιώδη σημεία του. Με τον ίδιο τρόπο δύνανται να αντικαθίστανται απαιτήσεις που συνιστούν μέρος του καλύμματος με άλλες ή να προστίθενται απαιτήσεις στο κάλυμμα. Με καλυμμένες ομολογίες δύνανται να εξομοιούνται οι ομολογίες που εκδίδονται από νομικό πρόσωπο ειδικού σκοπού, που εδρεύει είτε στην Ελλάδα είτε σε κράτος − μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, και που αποκτά απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις κάθε φύσεως από πιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει στην ΕλλάδαΠαρά τους παραπάνω νόμους χρειάστηκε μία ακόμη τροποποίηση στην ελληνική νομοθεσία το 2008, προκειμένου η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας να ξεπεράσει και το τελευταίο εμπόδιο για την έκδοση καλυμμένων ομολόγων και μετά και από αυτήν την τροποποίηση ο δρόμος άνοιξε διάπλατα και τον περπάτησαν τόσο η Εθνική, όσο και η Alpha, η Marfin και η Eurobank, με την έκδοση καλυμμένων ομολόγων να γίνεται, πλέον, η νέα εθνική μόδα. Έτσι, για παράδειγμα, μέσα στο καλοκαίρι του 2010 η Εθνική ανακοίνωσε πρόγραμμα έκδοσης καλυμμένων ομολόγων αξίας 15 δις ευρώ, συμπληρωματικού προηγούμενου πρόσφατου προγράμματος της ύψους 3 δις ευρώ. Σταδιακά και σταθερά, μερικές από τις σημαντικότερες ελληνικές τράπεζες προβαίνουν σε όλο και μεγαλύτερες εκδόσεις καλυμμένων ομολόγων, τα οποία λαμβάνουν πολύ χαμηλές βαθμολογίες από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης και η νέα αυτή τάση δημιουργεί μία δεξαμενή χρέους το οποίο έχει ως ενέχυρο, κυρίως, στεγαστικά δάνεια. Μελετώντας ενδεικτικά μία έκδοση καλυμμένων ομολόγων ελληνικής τράπεζας αξίας 5 δις ευρώ, βρίσκουμε στην ‘πισίνα’ του στεγαστικά δάνεια στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη, την Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη, τα νησιά του Ιονίου, τη Θράκη και την Ήπειρο. Με το περιεχόμενο της ‘πισίνας’ να αποτελεί το κάλυμμα του ομολόγου, δηλαδή αυτό πάνω στο οποίο ο δανειστής έχει ‘ενέχυρο’ σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής του δανειολήπτη, το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν πράγματι σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου η κυριότητα των στεγαστικών αυτών δανείων περάσει στα χέρια των δανειστών της τράπεζας. Αν η απάντηση είναι θετική, όπως ορίζεται από τη σχετική νομοθεσία, τότε μέσω των προγραμμάτων καλυμμένων ομολόγων των ελληνικών τραπεζών έχει δημιουργηθεί ένα μηχανισμός υποθήκευσης ελληνικής περιουσίας (και μάλιστα χωρίς όριο ως προς το ποσό της ‘κάλυψης’ των δανειστών που μπορεί να επιτευχθεί μέσω αυτού), κάτι που δε φαίνεται ιδιαίτερα σοφό αν λάβουμε υπόψη την χρηματοπιστωτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, για την οποία μέχρι και σήμερα οι τιμές των ασφαλίστρων των ελληνικών ομολόγων τη δείχνουν ως δεύτερη πιθανότερη προς πτώχευση στον κόσμο.
Επιπλέον ο μηχανισμός αυτός ρυθμίζεται από μία νομοθεσία που εξασφαλίζει τους δανειστές των τραπεζών έναντι των Ελλήνων καταθετών τους στην περίπτωση οποιασδήποτε περίπτωσης αδυναμίας ή καθυστέρησης αποπληρωμής τους και έτσι το δεύτερο ερώτημα είναι πώς προστατεύονται οι καταθέτες των τραπεζών, δηλαδή οι Έλληνες πολίτες, σε περίπτωση που λάβει χώρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Η νομοθεσία περί έκδοσης καλυμμένων ομολόγων αποτέλεσε το πρώτο βήμα στη διαδικασία οριστικής εξασφάλισης των δανειστών από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από την ελληνική πλευρά (εν προκειμένω τις ελληνικές τράπεζες), δημιουργώντας ένα μηχανισμό υποθήκευσης ελληνικής ιδιωτικής περιουσίας και εξασφαλίζοντας νομικά το δικαίωμα των δανειστών να έχουν πλήρη εποπτεία της εικόνας των δανειοληπτριών τραπεζών και έλεγχο στην ‘πισίνα’ των περιουσιακών στοιχείων που τους κάλυπταν.
Το δεύτερο και σημαντικότερο βήμα για τους δανειστές της Ελλάδας ήταν η εξασφάλιση τους από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από το ελληνικό κράτος, μέσω της ψήφισης μίας αντίστοιχης με αυτής των καλυμμένων ομολόγων νομοθεσίας.
Πρώτο εμπόδιο στο στόχο των δανειστών ήταν η παντελής έλλειψη οποιουδήποτε νομικού ερείσματος για την ψήφιση μίας νομοθεσίας από την ελληνική πλευρά που να τους κάλυπτε σε περίπτωση ελληνικής πτώχευσης, παρέχοντας τους εμπράγματες ασφάλειες έναντι της ελληνικής δημόσιας περιουσίας για τα δάνεια τους αλλά και τον πλήρη έλεγχο της ελληνικής οικονομίας ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε τα δάνεια, τελικά, να αποπληρωθούν. Είναι ευκόλως αντιληπτό πως αν ετίθετο τέτοιο θέμα κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα προκαλούσε άνευ προηγουμένου αντιδράσεις τόσο πολιτικές όσο και λαϊκές.
Το δεύτερο εμπόδιο στο στόχο δανειστών προέκυπτε από τρία ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που είχε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας:
α) Ήταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένο (80-90%) σε ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως γαλλικές, γερμανικές, ελβετικές και βρετανικές και έτσι απειλούσε με κρίση το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και συνάμα τα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά ταμεία των παραπάνω κρατών σε περίπτωση ελληνικής αδυναμίας αποπληρωμής του.
β) Το 90% του ελληνικού χρέους διεπόταν από το ελληνικό δίκαιο με τρόπο τέτοιο που έδινε στην Ελλάδα το δικαίωμα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να προβεί σε αλλαγή της νομοθεσίας και να υποχρεώσει τους δανειστές να συμμετέχουν σε μία εθελοντική αναδιάρθρωση του, κάτι πολύ θετικό για την Ελλάδα αλλά όχι για τους δανειστές.
γ) Το 100% του ελληνικού χρέους ήταν απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες και έτσι οι δανειστές ήταν κατά 100% ‘μη εξασφαλισμένοι’ σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του ή πτώχευσης του ελληνικού κράτους.
Η λύση στα παραπάνω προβλήματα ήρθε με την ‘ελληνική κρίση’ η οποία, πέρα από όλα τα δώρα που έφερε σε Ευρώπη και ΗΠΑ (για τα οποία είχαν γίνει πολλές προβλέψεις σε παλαιότερα άρθρα οι οποίες, πια, αποτελούν επιβεβαιωμένα γεγονότα), οδήγησε την Ελλάδα στην υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ και στο Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ., δημιουργώντας την πολυπόθητη νομοθεσία που εξασφάλισε τα εξής:
α) Την απαλλαγή των ευρωπαϊκών τραπεζών από το ‘τοξικό’ ελληνικό χρέος και τη μεταφορά του σε χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απ’ όπου θα γίνει η διαχείριση του.
β) Την αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος από το ελληνικό στο αγγλικό, καταργώντας ένα μοναδικό πλεονέκτημα της Ελλάδας.
γ) Την επιβάρυνση του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου ακυρώνοντας το δεύτερο εξαιρετικό πλεονέκτημα της Ελλάδας.
δ) Την εποπτεία και τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και την υποχρέωση της Ελλάδας να υπακούει στις υποδείξεις των δανειστών της, ώστε να εξασφαλιστεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η αποπληρωμή των δανείων της προς αυτούς.
Συμπερασματικά, η νομοθεσία περί καλυμμένων ομολόγων και οι όροι που έγιναν αποδεκτοί από την Ελλάδα και περιέχονται στο λεγόμενο ‘μνημόνιο’, ολοκλήρωσαν τη νομική πλευρά της εξασφάλισης των δανειστών των ελληνικών τραπεζών και των δανειστών του ελληνικού κράτους από το ενδεχόμενο αδυναμίας πληρωμής τους από τις πρώτες ή το δεύτερο και άνοιξαν το δρόμο για μία ελεγχόμενη πτώχευση την οποία βιώνουμε, ήδη, από τις αρχές του 2010 και θα συνεχίσουμε να βιώνουμε για τα επόμενα χρόνια, με τις προβλέψεις μεγάλων οικονομικών κέντρων του εξωτερικού όπως το CERP (Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον) να τοποθετούν την παράταση αυτής της κατάστασης, με τη μία ή την άλλη μορφή, τουλάχιστον μέχρι το 2020.
Στη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, η χώρα θα συνεχίσει να προχωρά στο τούνελ μίας οικονομικής άνευ όρων παράδοσης στους δανειστές της, υποθηκεύοντας την ιδιωτική και δημόσια περιουσία της και κάνοντας τα πάντα προκειμένου να εξασφαλίσει τα συμφέροντα τους και ελπίζοντας ότι μετά την οικονομική και την κοινωνική καταστροφή θα έρθει η ώρα της λήψης του αντίδωρου για τα όσα δεινά θα έχει υποφέρει, μόνο για να καταλάβει, τελικά, ότι το τίμημα που πλήρωσε ήταν εξαιρετικά υψηλό.


Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ


ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ
ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Κ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Ἱεροκήρυκος Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῶν Ἀθηνῶν
Ἔκδ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου Δήμου Ἁγ. Δημητρίου, Ἀθῆναι 2010
(ἐπιμ. ἐκδ.: ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»)
Ἅγιος Δημήτριος, ὁ Μεγαλομάρτυς, ὁ Μυροβλύτης, ὁ λαοφιλής. Αὐτόν τόν
τόσο ἀγαπητό Ἅγιο σύμπασα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ Ὀρθόδοξος Οἰκου-
μένη ἑορτάζει καί εἰδικώτερα ἡ Θεσσαλονίκη μας πανηγυρίζει. Ἀξίζει νά πλησιάσουμε
αὐτή τήν μορφή καί συγκεκριμένα νά ἐπικεντρώσουμε τό βλέμμα μας σέ ἕνα πνευ-
ματικό του παράσημο ἀπό τά τόσα πού κοσμοῦν τήν προσωπικότητά του. Καί αὐτό
τό παράσημο, πού ἔφερε στήν συνέχεια τό ἄφθαρτο ἐκεῖνο στέφος τοῦ μαρτυρίου,
αὐτό τό παράσημο τό πνευματικό, πού στόλιζε τήν ἁγία μορφή του, ἦταν ἡ τελεία
αὐταπάρνησή του.
Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἐγκολπώθηκε μέσα του τήν ὑψίστη ἀρετή τῆς αὐταπαρνή-
σεως. Καί παρ’ ὅτι μαρτύρησε ἀρχάς τοῦ 4ου αἰῶνος, τότε λογχίστηκε ἐκεῖ στήν φυ-
λακή, στή Θεσσαλονίκη, παρέμεινε ἀνά τούς αἰῶνες, πρότυπο Μάρτυρος. Ὁ Ἅγιος
Δημήτριος εἶχε κάνει τήν ἐπιλογή του. Καί ἡ πρώτη του καί μεγάλη καί κορυφαία
ἐπιλογή ἦταν ὅτι ἐπίστευσε εἰς τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπίστευσε εἰς τόν Χρι-
στόν καί ὄχι στά ἀνθρώπινα ἀξιώματα καί ὄχι εἰς τα ἀνθρώπινα λόγια. Ἔμβλημά
του ἦταν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτός ὁ νέος, ὁ φέρελπις, αὐτός, ὁ ὁποῖος
δέν ἦταν Κληρικός, οὔτε Μοναχός, ἀλλά ἦταν ἕνας λαϊκός, ἕνας ἀξιωματικός τοῦ Ρω-
μαϊκοῦ στρατοῦ καί εἶχε μπροστά του ἀνοικτό τό πεδίο καί τόν δρόμο διά νά ἀνέλθει
εἰς τά ὕπατα ἀξιώματα, εἶχε σύνθημα εἰς τήν ζωή του τήν αὐταπάρνηση.
Διά τόν Ἅγιο Δημήτριο ἡ αὐταπάρνηση σήμαινε ἀπάρνηση τῶν ματαίων τοῦ κό-
σμου τούτου καί φυσικά ὁμιλοῦμε διά μία ἀπάρνηση χάριν τοῦ Χριστοῦ. Σήμαινε
ἀπάρνηση καί περιφρόνηση τῆς πλάνης, τῆς εἰδωλολατρίας καί τοῦ ψεύδους χάριν
τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου. Δέν συμβιβάστηκε μέ τό κατεστημένο. Ὁ Ἅγιος Δημή-
τριος δέν ὑπέστειλε τήν σημαία τῆς πίστεως του, ἔμεινε σταθερός καί ἀκλόνητος εἰς
αὐτό πού διδάσκει τό Εὐαγγέλιο. Καί ἔγινε ὁμιλητής καί ἔγινε διδάχος τῶν νεωτέρων
καί ὁμολογητής Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐνώπιον τῶν ἡγεμόνων. Δέν ἐκάμφθη καί δέν ἐλύγισε.
Καί ἀκόμη δέν ἄφησε νά περιπλέκεται ὁ νοῦς του καί ἡ καρδιά του εἰς τά θέλγητρα
τοῦ κόσμου τούτου. Παρ’ ὅτι, ὡς γράφουν οἱ βιογράφοι του, εἶχε κάλλος σωματικόν,
ἔμεινε σώφρων καί κατόρθωσε νά συνδυάσει ἁρμονικῶς τό κάλλος τοῦ σώματος μέ
τό ἄλλο, τό ὕψιστο κάλλος, τῆς ψυχῆς. Ἔμεινε πειθαρχημένος εἰς τίς ἐντολές τοῦ
Θεοῦ, εἰς τήν ἐγκράτεια, εἰς τήν πειθαρχία καί εἰς τήν ἠθικότητα. Δι’ αὐτό καί μπρο-
στά εἰς τό ὀδυνηρό μαρτύριο, προτίμησε ὁ Ἅγιος Δημήτριος τό μαρτύριο. Ἔμεινε
ἀκλόνητος καί σταθερός καί ἔδωσε τό αἷμα του διά τόν Ἰησοῦν Χριστόν καί κατέστη
Μεγαλομάρτυς.
h t t p : / / c h r i s t i a n v i v l i o g r a f i a . w o r d p r e s s . c o m « Χ Ρ Ι Σ Τ Ι Α Ν Ι Κ Η Β Ι Β Λ Ι Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α »
Λόγιοι ἄνδρες ἐγκωμιάζουν τόν Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Ὁ Δημήτριος Χρυ-
σολωρᾶς, ὁ λόγιος ἐκεῖνος συγγραφεύς εἰς τάς ἀρχάς τοῦ 15ου αἰῶνος γράφει χαρα-
κτηριστικά διά τόν Ἅγιο Δημήτριον, ὅτι «οὐκ εἴα μειρακιώδη τὴν ἐπιθυμίαν
ἀχαλίνωτον εἶναι», δηλαδή δέν ἄφησε τήν ἐπιθυμία ἀχαλίνωτο. Ἀλλά μέ τήν λογική
κατέκτησε τήν γνώση καί μέ τό συναίσθημα κατέκτησε τήν ἀνδρεία καί μέ τό ἐπιθυ-
μητικό μέρος τῆς ψυχῆς ἐπέβαλε τήν σωφροσύνη. Καί ὁ ἄλλος λόγιος, πατήρ τῆς
Ἐκκλησίας τοῦ 14ου αἰῶνος, ὁ μεγάλος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, γράφει ἐγκωμιάζοντας
τόν Ἅγιο Δημήτριο, «οὐδέ ἐν τῷ νοῒ αὐτοῦ ποτέ κατεδέξατό τι τῶν μὴ θεοσεβῶν λο-
γισμῶν». Ποτέ, δηλαδή, δέν κατεδέχθη κάποιος λογισμός, ὁ ὁποῖος δέν ἦτο θεοσεβής,
νά ἀνέλθει εἰς τόν νοῦν του. Ἀλλά εἶχε τό θέλημα «συνάδον τῷ τοῦ Κυρίου νόμῳ».
Ἦταν συναρμοσμένο, ἦταν σύμφωνο τό θέλημά Του, μέ τόν Νόμο τοῦ Κυρίου. Καί ὁ
ἕνας τρίτος ἐγκωμιαστής, ὁ Θεόδωρος ὁ Μετοχίτης, θά γράψει ἐπιγραμματικῶς διά
τόν Ἅγιο Δημήτριο, ὅτι «τήν τῶν ἠθῶν εὐγένειαν εἶχεν εἰς τήν καρδίαν του, εἰς τήν
ὕπαρξίν του».
Ἦτο, λοιπόν, κεκοσμημένος μέ τήν μεγάλη ἀρετή, τήν ὑψίστη ἀρετή, τῆς αὐτα-
παρνήσεως. Διότι ἡ αὐταπάρνηση εἶναι ρώμη ψυχῆς, εἰλικρινῶς στολίζει τόν ἄνθρωπο
καί τόν ἐξυψώνει καί τόν ἀναβιβάζει. Ἡ αὐταπάρνηση δίνει στόν ἄνθρωπο νά κατα-
λάβει καί νά νοιώσει, ὅτι ὁ πλοῦτος τοῦ κόσμου τούτου, ὅτι ὅλα τά ἀξιώματα, μά
ἀκόμη καί ἡ ὀμορφιά τοῦ σώματος καί ὅλες οἱ δόξες καί τό χρῆμα, ὅλα δέν εἶναι τί-
ποτα μπροστά εἰς τόν Θεῖον Διδάσκαλον, τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Αὐτός
μένει στόν αἰῶνα καί τό Εὐαγγέλιόν Του. «Παράγει», θά μᾶς πεῖ ὁ Ἀπόστολος
Παῦλος, «τό σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου». Ὅλα εἶναι ρέοντα, παροδικά καί ἐφήμερα.
Μόνον τό Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «μένει εἰς τόν αἰῶνα». Καί αὐτό τό Εὐαγ-
γέλιο εἶχε εἰς ἐφαρμογήν καθημερινήν καί εἰς τό στράτευμα καί εἰς τήν πόλην τῆς
Θεσσαλονίκης καί παντοῦ, ὅπου καί ἄν εὑρέθηκε τήν ἐποχή ἐκείνη ὁ Ἅγιος Δημήτριος.
Μέ αὐτό τό βίωμα κατέστη ὁ Ἅγιος Δημήτριος τόσο πολύ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ,
ὥστε ἔτι ζῶν, χαριτώθηκε νά πραγματοποιεῖ θαύματα καί νά δίνει δύναμη εἰς τόν
μαθητή του τόν Νέστορα καί ἐκεῖνος θαυματουργικῶς νά νικᾶ τόν φοβερό Λυαῖο.
Καί ἀκόμη περισσότερο, χαριτώθηκε νά λάβει αὐτόν τόν ὑπέροχο τίτλο, τόν μοναδικό,
νά ὀνομάζεται Μυροβλύτης. Κατά τούς ἱστορικούς ἀπό τό ἅγιο λείψανό του ἐξέχεε
μύρο καί μάλιστα τόσο πολύ, ὥστε ἀναγκάσθηκαν οἱ ἄνθρωποι νά φτιάξουν εἰδικές
φιάλες διά νά συγκεντρώνεται τό πολύτιμο αὐτό μύρο καί νά ἀλείφονται οἱ πιστοί,
ὥστε νά βρίσκουν τήν θεραπεία τους. Ὁ Ἅγιος Δημήτριος στέκεται μπροστά μας
πράγματι ὡς μία ἐπιβλητική, αὐθεντική, ἠθική προσωπικότης αὐταπαρνήσεως. Καί
εἶναι πολύ κοντά μας, Ἅγιος, τόσο ἀγαπητός, αἰῶνες τώρα εἰς τήν Ἐκκλησία μας.
Ἄλλωστε πόσοι καί πόσοι ἄνθρωποι, ἄνδρες καί γυναῖκες δέν φέρουν τό ὄνομά
του; Ἔχει ὀνομασθεῖ καύχημα τῆς Ρωμιοσύνης μας καί ἰδιαιτέρως ἡ Θεσσαλονίκη
τόν τιμᾶ, γιατί κατέστη ὁ Πολιοῦχος καί ὁ Προστάτης της. Διά τήν συμπρωτεύουσα
πιστεύουμε ὅτι ὁ Ἅγιος ἐδεήθη εἰς τόν Κύριον καί Παντοδύναμον, διά νά φέρει τήν
ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης ἀπό τήν τυραννία τοῦ ἐχθροῦ. Καθιερώθηκε δέ ἀπό
τήν 26ην Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1912 νά ἑορτάζει τά ἐλευθέριά της. Καί αὐτό γίνεται
h t t p : / / c h r i s t i a n v i v l i o g r a f i a . w o r d p r e s s . c o m « Χ Ρ Ι Σ Τ Ι Α Ν Ι Κ Η Β Ι Β Λ Ι Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α »
ἀπό τότε μέχρι σήμερα διηνεκῶς. Πόσα καί πόσα ἄλλα θαύματα δέν ἔχουν νά διη-
γηθοῦν, ἰδιαιτέρως οἱ Θεσσαλονικεῖς, ἀλλά καί ὁ Ἑλληνισμός ὁλόκληρος, πόσες καί
πόσες φορές δέν προστάτευσε τήν πόλη ἀπό ἐπιδημίες, ἀπό ἀσθένειες, ἀπό πολέμους,
ἀπό ποικίλα δεινά, ἀπό πυρκαγιές; Ὁ Ἅγιος Δημήτριος στέκει ἐπιβλητική, πνευμα-
τική, ἁγία μορφή. Ἀλλά συγχρόνως μᾶς ἐμπνέει εἰς ἕνα προσ κλητήριο, ἕνα προσκλη-
τήριο διÕ ὅλους μας. Καί τό προσκλητήριο αὐτό εἶναι προσκλητήριο νά ἀκούσουμε
καί νά ἐμπνευστοῦμε ἀπό τήν ὑψίστη ἀρετή τῆς αὐταπαρνήσεώς του.
Ἀξίζει νά σκεφθοῦμε βαθειά μέσα μας, ὅτι εἰς τίς κρίσιμες ἡμέρες τίς ὁποῖες
διερχόμεθα, ζητοῦνται ἄνθρωποι, Καί Δημήτριος ὁ Με-
γαλομάρτυς, ὁ λαοφιλής, τῶν Ὀρθοδόξων, τό περιφρούρητον καί περιφανέστατον
ἐγκαλλώπισμα, Δημήτριος ὁ Ἅγιος, προχωρεῖ μπροστά καί μᾶς δείχνει αὐτόν τόν
δρόμο τῆς αὐταπαρνήσεως. Τό αἴτημα τῶν καιρῶν εἶναι ἐπιτακτικό καί ἐπεῖγον. Ζη-
τοῦνται ἄνθρωποι αὐταπαρνήσεως. Ἐμεῖς τί θά κάνουμε;


ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Μέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις,
σὲ ὑπέρμαχον ἡ οἰκουμένη,
Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον.
Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν,
ἐν τῷ σταδίῳ θαρρύνας τὸν Νέστορα,
οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε,
Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,
δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ο φόβος του ΓΑΠ: Ένα ευρύ εθνικό αντιμνημονιακό μέτωπο

Πόσο πιθανή είναι η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες μετά την αναμενόμενη ήττα του κυβερνώντος κόμματος από το ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου; Κατ'αρχήν η κυβέρνηση δεν θέλει σε καμία περίπτωση εκλογές. Για έναν πολύ απλό λόγο: Παρά το γεγονός ότι έχει ακόμα την πολιτική πρωτοβουλία είναι πολύ πιθανό ότι θσ μπορούσε να αντιμετωπίσει εκπλήξεις ανάλογες με αυτές του Γιάννη Δημαρά στην Περιφέρεια Αττικής.

Δηλαδή την δημιουργία ενός ισχυρού πόλου, που ενδεχομένως θα προέλθει από τα σπλάχνα της, ο οποίος θα αποσπάσει ένα σοαρό ποσοστό σε εθνικό επίπεδο, τέτοιο που να καθιστά αδύναμο τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, έστω και αν το ΠΑΣΟΚ έχει και πάλι πρώτο στις εκλογές. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαμε να δούμε ακόμα και μία ... επτακομμματική Βουλή, αν θεωρήσουμε ότι το κόμμα που ανακοινώνει η Ν.Μπακογάννη στις 21 Νοεμβρίου, εύκολα ή δύσκολα θα καταφέρει να συγκεντρώσει το 3% σε πανελλαδικό επίπεδο. Ένα ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο το οποίο θα προέλθει από τις πατριωτικές δυνάμεις του "αριστερού" ΠΑΣΟΚ θσ μπορούσε να αποσπάσει μέχρι και 10% σε πανελλαδικό επίπεδο, κερδίζοντας ψηφοφόρους από όλες τις άλλες πλευρές. Οπωσδήποτε είναι ελείως διαφορετικός ο αώνας στην Περιφέρεια Αττικής και τελείως διαφορετικό οι εθνικές εκλογές. Απαιτείται στοιχειώδης οργάνωση, ειδικά αν θελήσει να αιφνδιάσει η κυβέρνηση και να πάει σε εκλογές εντός μηνός. Αλλά η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν το κύμα αρχίσει να δημιουργείται, γίνεται τσουνάμι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Φαίνεται από την περίπτωση του Γιάννη Δημαρά ότι οι πολίτες επιβαβεύουν την συνέπεια των πράξεων σε σχέση με τον προεκλογικό λόγο: Τον περασμένο Μ¨αϊο, όταν όλα "τα 'σκιαζε η φοβέρα" της χρεωκοπίας με μία πρωτοφανή πλήση εγκεφάλου των πολιτώ από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ (τα οποία τώρα έχεουν μετανοήσει για την στήριξη αυτή για πολλούς και διάφορους λόγους), ο Γιάννης Δημαράς μαζί με την Σακοράφα και τον Οικονόμου, τόλμησαν να σηκώσουν το ανάστημά τους και να πούν "Όχι".
Αυτό πρώτα και κύρια θα επιβραβεύσουν οι πολίτες τώρα που διαπιστώνουν την πραγματικότητα σε ότι αφορά το μνημόνιο και το πως οδηγήθηκε η χώρα σε μία πιστωτική κρίση και στις αλυσίδες του ΔΝΤ χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος να συμβεί αυτό (η Ιρλανδία με έλλειμμα πάνω από 14% έχει απορρίψει ολοκληρωτικά την ιδέα του ΔΝΤ). Βέβαια την ιδέα των πρόωρων εκλογών της καλλιεργεί ο Γ.Παπανδρέου και για έναν άλλο λόγο: Για να εκφοβίσει ένα ποσοστό ψηφοφόρων που δεν θέλουν πάλι εκλογές (βασίζονται στις δημοσκοπήσεις που ένα υψηλό ποσοστό, πάνω από 65% δεν θέλει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Αυτό που δεν έχει υπολογίσει είναι εκριβώς το ενδεχόμενο της δημιουργίας ενός, ας πούμε "υπερκομματικού-πατριωτικού αντιμνημονιακού μετώπου". Στην περίπτωση που πάμε σε επτακοματική Βουλή, η λύση της οικουμενικής κυβέρνησης (την οποία επιθυμούν όλο και περισσότερες παραγωγικές δνάμεις) είναι η μοναδική. θα μπορούσε να κερδίσειΕνώπιον ισχυρών διλημμάτων, που περιλαμβάνουν πλέον και το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, βρίσκεται ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση της 7ης Νοεμβρίου. Η πολιτικοποίηση των εκλογών, στην οποία εσύρθη τελικώς η κυβέρνηση και υπό την πίεση της Νέας Δημοκρατίας, ανατρέπει όλα τα έως σήμερα δεδομένα. Τα μηνύματα που λαμβάνει το Μέγαρο Μαξίμου είναι δυσοίωνα για τους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ και πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι στις κάλπες θα εκφραστεί το «αντιμνημονιακό» κλίμα, στο οποίο έχει επενδύσει η αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση με μία ευρεία ήττα την δεύτερη Κυριακή των εκλογών (στην Περιφέρεια Αττικής μπορεί η διαφορά να φτάσει και τις ... 40 μονάδες - 70 με 30%) θα απωλέσει την πολιτική νομιμοποίηση στο θέμα του Μνημονίου. Θα είναι πρακτικά αδύνατον να εράσει νέα μέτρα (ήδη τουλάχιστον 10 βουλευτές της Κ.Ο. ενθαρρυμένοι από το παράδειγμα Δημαρά έχουν στείλει προειδοποιήσεις). Και αρχίζει να προβάλει διλήμματα, όπως «συνέχιση των μεταρρυθμίσεων ή πτώχευση». Μόνο που η ελπίδα είναι ίσχυρότερη από το κάθε δίλλημα...

defencenet

http://www.youtube.com/watch?v=_FhZNVBsYK0
ΛΕΤΕ ΝΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ;


Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

Το πρόβλημα με την Νεοεποχίτικη ιστορία


Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Το αίτημα «να ξαναγραφή η ιστορία» κυριαρχεί σήμερα σε κύκλους διανοουμένων και πολιτικών και γι αυτούς σημαίνει προσφορά -ιδιαίτερα στην εκπαίδευση- μιας κολοβωμένης ιστορίας για την επίτευξη πολιτικών σκοπιμοτήτων.

1. Το πρόβλημα εμφανίσθηκε πριν από μερικές δεκαετίες, αρχίζοντας με το μάθημα των Θρησκευτικών.
Το 1962 ξέσπασε ο μεγάλος πράγματι αγώνας των Φοιτητών της Θεολογίας, Αθηνών Θεσσαλονίκης, που εκράτησε επί ένα επτάμηνο (27.2-27.9) κλειστές τις δύο Θεολογικές Σχολές, όταν και μειώσεως του Μαθήματος των Θρησκευτικών με τον -κατ' αρχάς- επιλεκτικό περιορισμό των ωρών διδασκαλίας από δίωρο σε μονόωρο σε κάποιους τύπους σχολείων.
Το πρόσχημα: η ένταξή μας στην Ευρώπη (Ε.Ο.Κ., τότε), που εκφραζόταν με την «εκσυγχρονιστική» κορώνα του τότε Πρωθυπουργού, κατόχου «Βραβείου Καρλομάγνου», του μεγαλύτερου εχθρού της Ρωμιοσύνης: «Δεν χρειαζόμαστε θεολόγους, αλλά γεωπόνους και μηχανικούς»!

Ορθότατα ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, μέλος του ΑΣΕΠ (ήταν το Παιδ. Ινστιτούτο της εποχής), του απηύθυνε το ερώτημα: «Αν σεις λέγετε αυτά, τι θα πεί και τι θα πράξει αύριο μία αριστερωτέρα υμών κυβέρνησις;».
Σ' αυτό τον προβληματισμό ζούμε μέχρι σήμερα. Σημαντικό όμως είναι, ότι η φοιτητική ηγεσία αυτού
του αγώνα διαπιστώσαμε ότι δεν ήταν μόνο το μάθημα των Θρησκευτικών, που έπρεπε να πέσει θύμα της μανίας του εξευρωπαϊσμού και της παγκοσμιοποίησης, άλλα γρήγορα θα επεκτεινόταν η πολεμική αυτή και στο μάθημα της Ιστορίας και της Γλώσσας μας.
Διότι τα τρία αυτά μαθήματα, το καθένα με τον τρόπο του, συνιστούν τα ερμηνευτικά κλειδιά κατανοήσεως και ερμηνείας του πολιτισμού μας, συμβάλλοντας συνάμα στην διατήρηση της ιστορικής μας συνέχειας και κοινωνικής συνοχής.
Αλλʼ αυτά τα δύο μεγέθη είναι σήμερα το «κόκκινο πανί» για τους «εκσυγχρονιστές» όλων των παρατάξεων, που προσπαθούν, με την παρουσία τους στον χώρο της εκπαίδευσης, να τα διαστρέψουν μέχρι να τα καταστρέψουν.
Η πορεία αυτή, που οδηγεί σταθερά στην διάλυση του Έθνους μας, μέσα στην επίσης προωθούμενη αντιεθνική ιδέα της Νέας Εποχής, μόνον εκ των ένδον μπορεί να έχει αποτελεσματικότητα, και αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι οι εξωτερικοί εχθροί του Ελληνισμού.
Αυτό είχε διατυπώσει τον 19ον αιώνα ο Jakob Philip Fallmerayer (1790-1861) εκθέτοντας τις «Αναμνήσεις από το άγιον Όρος και την Θεσσαλονίκην», που πρόσφατα παρουσίασε ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Καραθανάσης, στην Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Κάνοντας λόγο ο γερμανός ιστορικός για την νοερά ευχή, τον φιλοδυτικό Βαρλαάμ, τον Ησυχασμό του 14ου αι., αλλά και την Αθωνιάδα και τον Ευγένιο Βούλγαρη, που εκτιμά ιδιαίτερα, προχωρεί στην ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας:
«Απ' έξω, ας το θυμούνται αυτό στην Ευρώπη -παρατηρεί- όλες οι επιθέσεις κατά του ελληνικού έθνους, που είναι ταυτόσημο με το ανατολικό χριστιανικό δόγμα, είναι μάταιη προσπάθεια. Ο κίνδυνος μπορεί να είναι μόνον εσωτερικός»!
Την εκτίμηση αυτή του Fallmerayer, προϋποθέτουν όσα γράφησαν κατά καιρούς άπο τον Kissinger, τον Χομπσμπάουμ κ.α. της ίδιας νοοτροπίας, όπως οι συνεργαζόμενοι με το Ίδρυμα Soros των ΗΠΑ.

2. Την σκοπιμότητα των νεοποχιτών συγγραφέων Ιστορίας υποστυλώνει ένας «παγκόσμιος ειρηνισμός», που υποστασιώνει την άποψη, ότι αρκεί η απάλειψη των διαιρούντων και ο τονισμός των ενούντων, για να αρθεί το «μεσότειχον» (Εφ. 2,14) μεταξύ εθνών και ανθρώπων, για την προώθηση του πλανητικού ανθρώπου και της πλανητικής κοινωνίας, υπό την «προστασία» και τον «έλεγχο» του Πλανητάρχη της Νέας Εποχής.
Προωθείται, συνεπώς, αντιευαγγελικά η «μία ποίμνη» με ποιμένα όχι τον Χριστό, αλλά τον Αντίχριστο, για να μιλήσω εσχατολογικά

Η μέθοδος αυτή, της προβολής των ενούντων και όχι των διαιρούντων, εφαρμόζεται και στην άλλη όψι του Οικουμενισμού, στον θρησκευτικό-θεολογικό, τον διαχριστιανικό διάλογο.
Είναι γεγονός, ότι όχι μόνον οι ίδιες εξουσιαστικές δυνάμεις, άλλα και το ίδιο πνεύμα διέπει και τις δύο πλευρές του οικουμενισμού, αλλά και ο ίδιος στόχος, η εξυπηρέτηση των σχεδίων της Υπερδύναμης και της Νέας Τάξης.

Σ αυτό το κλίμα «συνωστίζονται» τα σχολικά μαθήματα, που σχετίζονται άμεσα με την ταυτότητά μας. Το περιεχόμενο, άλλωστε, αυτών των μαθημάτων είναι το κύ ριο διαφοροποιητικό στοιχείο του πολιτισμού μας από τον πολιτισμό της Φραγκοτευτονικής Δύσης.
Δεν θέλουν κάποιοι Ιστορικοί μας -και ίσως και δεν μπορούν- να κατανοήσουν, ότι για τις διχοστασίες και διαιρέσεις δεν πταίουν τα θρησκευτικά και η ιστορία (το παρελθόν δηλαδή), άλλα η πολιτική, οι προκλήσεις και τα ανοσιουργήματα της Υπερδύναμης και των συνεργών της.
Οι αλώσεις του 1204 και του 1453, οι εθνικοί διχασμοί μας ως τον 20όν αιώνα, το δράμα της Κύπρου και το Σκοπιανό, δεν λύνονται με το ξαναγράψιμο της ιστορίας, άλλα με την ορθή κατανόηση των μηνυμάτων της.
Εδώ όμως γίνεται αληθινή «γενοκτονία», με την προσπάθεια για την διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων, μέσα από την λοβοτόμηση της εθνικής μνήμης και την διάσπαση της εθνικής μας συνέχειας. Έτσι όμως δεν ξαναγράφεται η ιστορία, άλλα φιμώνονται οι πηγές, χωρίς τις οποίες δεν γράφεται αληθινή ιστορία, άλλα μία ανύπαρκτη-κατασκευασμένη παρα-ιστορία.
Η επιστήμη τότε δίνει την θέση της στην πολιτική. Το σημαντικότερο όμως και επικίνδυνο είναι, ότι δεν πρόκειται για ιδιοτροπίες μεμονωμένων προσώπων, άλλα για οργανωμένη και συστηματικά μεθοδευμένη αναθεώρηση της ιστορίας, στα όρια ειδικής γι αυτό «σχολής».
Τα άρθρα του περιοδικού ΑΡΔΗΝ (τ. 62/2006) αναλύουν πειστικότατα το ζήτημα αυτό, χωρίς μάλιστα κενό. Το προϊόν αυτής της κίνησης είναι πραγματικά «ιστορία του σωλήνα» ως «Κοινή ιστορία των Βαλκανίων».
Ενδιαφέρον όμως είναι, ότι ανάλογες προσπάθειες στην άλλη Ευρώπη δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Η Γαλλία, άλλωστε, δεν μπορεί να απορρίψει τον Ναπολέοντα και η Γερμανία αδυνατεί να απαγγιστρωθεί από το φάντασμα του Βίσμαρκ.
Είναι δε γεγονός, ότι η απώθηση του κακού στη λήθη μας καταδικάζει να ξαναζήσουμε τις ίδιες συμφορές. Αντίθετα, η πλήρης γνώση του οδηγεί στην εμπέδωση της γνώσης ως ύλης για την δημιουργία ενιαίας συνείδησης.
Η μέθοδος και στοχοθεσία των «εκσυγχρονιστών» της πολιτικής και της ιστορίας θυμίζει έναν προφητικό λόγο, πριν από αρκετά χρόνια, του μεγάλου μας φιλοσόφου της γελοιογραφίας κ. Κυριακόπουλου= ΚΥΡ: «Έλληνες και Τούρκοι έκαμαν τσιμπούσι στην Αλαμάνα. Έψησαν και έφαγαν σουβλάκια. Συμμετείχε και ο Αθανάσιος Διάκος»!
Αυτή την ιστορία θέλουν, βασιζόμενη σε ευνουχισμένους στην μνήμη πολίτες, με βάση την αρχή (την είπε σε μια στιγμή η πρωταγωνίστρια της ομάδος): «όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον»!

3. Την κατεδάφιση αυτή και «ανοικοδόμηση» με τα υλικά της Νέας Εποχής επιχειρούν άνθρωποι, που όχι μόνον ενισχύονται, αλλά είναι τραγικά κατευθυνόμενα θύματα της εκσυγχρονιστικής πολιτικής και διακονούν τις στοχοθεσίες της. Είναι δε ορθό αυτό, που έλεγαν οι Βυζαντινορωμηοί πρόγονοί μας: «όποιος έχει την Κωνσταντινούπολη είναι αυτοκράτορας»!
Όποιος έχει σήμερα το Υπουργείο Παιδείας, πλάθει γενιές ανθρώπων, ως θλιβερά ρομπότ. Χρηστούς, δηλαδή εύχρηστους, πολίτες. Οπότε γεννιέται το ερώτημα: εμείς τι μπορούμε να κάμουμε; Θα δεχθούμε παθητικά τα τεκταινόμενα με το ιησουίτικο πρόσχημα «non possumus»;

Όχι βέβαια! Στην αντίσταση- αντίδραση σ αυτά τα εγχειρήματα, σε μια χώρα που ακόμη η πλειονοψηφία του Λαού μας δηλώνει την ορθόδοξη ταυτότητά της, η πρώτη κινητοποίηση ανήκει στους Ιδίους τους δασκάλους και καθηγητές. Τι διδάσκουν; Το βιβλίο έχει δευτερεύουσα σημασία. Πρωτεύουσα σημασία έχει ο δάσκαλος.

Έτσι:
α) Τα ελλείποντα, διεστραμμένα η και ασαφή στο διδακτικό εγχειρίδιο συμπληρώνονται και διορθώνονται από τον έλληνα και ορθόδοξο δάσκαλο. Το επιχείρημα των συγγραφέων της εξαμβλωματικής Ιστορίας, ότι «το μάθημα είναι Ιστορία και όχι Θρησκευτικά» αγνοεί τον μέχρι σήμερα διφυή χαρακτήρα του Γένους μας, στην ιστορία του οποίου πολιτική και θεολογία συμπλέκονται ως δύο όψεις της ιδίας πραγματικότητας, συνεπώς ότι αυτό που είναι εκτός πραγματικότητας για τη μία πλευρά, είναι και για την άλλη.
β) Χρειάζεται εσωτερική διεργασία, εκστρατεία διαφώτισης του Ποιμνίου. Και αυτό είναι ευκολότερο στην Κύπρο απ' όσο στην ελλαδική επικράτεια. Διαφώτιση με κάθε προσφερόμενο εκκλησιαστικό μέσο.
γ) Χρειάζεται προώθηση στην δημοσιότητα ιστορικών έργων, που εκθέτουν την Ιστορία μας και όχι την νεοεποχίτικη διαστροφή της. Περιοδικά, όπως το Άρδην και το Ρεσάλτο, προσφέρουν μεγάλη βοήθεια και είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν. Και το τελευταίο:
δ) Είναι απόλυτη ανάγκη να διακρατηθεί η σύνδεση Ιστορίας, Θρησκείας και Γλώσσας, διότι η όποια αποσύνδεσή τους θα προσφέρει μεμονωμένους στόχους, που είναι εύκολο να κτυπηθούν και να εξουδετερωθούν με την μέθοδο του σαλαμιού.

Ορθόδοξος Τύπος 22 Οκτωβρίου

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
http://www.youtube.com/watch?v=ju7ZpEeDcOs

ΑΠΟΤΑΞΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ

Κι' άλλοι αστυνομικοί αποτάχθηκαν επειδή δεν δέχτηκαν την "κάρτα του πολίτη"

■Ακολουθούν και άλλοι αστυνομικοί το ίδιο παράδειγμα
■Αναβρασμός στην ΕΛ.ΑΣ.
Δύο ακόμα αστυνομικοί που υπηρετούν στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα με δημοσίευμα του ethnos.gr έχουν αρνηθεί και αυτοί να παραλάβουν τις νέες υπηρεσιακές ταυτότητες για θρησκευτικούς λόγους ακολουθώντας το παράδειγμα του συναδέλφου τους και αναμένουν να κινηθεί πειθαρχική δίωξη εναντίον τους, ενώ ένας τρίτος αποχώρησε οικειοθελώς από την ΕΛ.ΑΣ. πριν από έναν μήνα, υποστηρίζοντας πως το έκανε «για να μην υποστώ όσα υπέστη ο συνάδελφος στην Αθήνα, που παραπέμπεται με το ερώτημα της απόταξης για τον ίδιο λόγο», είπε.

Ο απόστρατος πλέον Αναστάσιος Θεοδωρίδης, που υπηρετούσε στο αστυνομικό τμήμα Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης, είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Ορθόδοξου Αγωνιζόμενου Συλλόγου «Αγιος Βασίλειος», που έχει πρωτοστατήσει στον «πόλεμο» κατά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων με barcode, ταυτίζοντάς το με τον αριθμό 666 του Αντίχριστου. «Είμαστε βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδας με όνομα και επίθετο και δεν είναι δυνατό να περιθωριοποιείται το όνομά μας, ούτε να αριθμοποιηθούμε και να υπάρχουν στην ταυτότητά μας κρυπτογραφημένα σύμβολα που δεν είναι ορατά διά του οφθαλμού», είπε στο «Εθνος» υποστηρίζοντας πως οι ίδιοι οι κατασκευαστές ηλεκτρονικών καρτών έχουν συνδέσει το barcode με τον αριθμό 666. Οι δύο αστυφύλακες, που υπηρετούν στο Αστυνομικό Τμήμα Λευκού Πύργου και έχουν επίσης αρνηθεί να παραλάβουν τις ταυτότητες, είναι μέλη του ίδιου συλλόγου. «Είναι άνθρωποι οικογενειάρχες, με παιδιά, από λαϊκές οικογένειες και θρησκευόμενοι. Υπηρετούν στην ΕΛ.ΑΣ. 10 και 11 χρόνια. Δεν έχει κινηθεί ακόμα πειθαρχική διαδικασία εναντίον τους αλλά περιμένουν τη σειρά τους», είπε ο κ. Θεοδωρίδης, ο οποίος γνώριζε για την πειθαρχική δίωξη του συναδέλφου του στην Αθήνα, με 19 χρόνια υπηρεσίας, που παραπέμφθηκε με το ερώτημα της απόταξης. Η Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης απέστειλε ερώτημα στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. για το θέμα, ύστερα από επιφυλάξεις πολλών μελών της. «Πολλοί συνάδελφοι ανησυχούσαν για προσβολή των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων και ρωτήσαμε υπηρεσιακά. Πήραμε την απάντηση ότι έχει μόνο "ένα μαγνητάκι για την αναγνώριση του κατόχου!" και δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις ανησυχίες», είπε στο «Εθνος» ο γενικός γραμματέας της Ενωσης, Θ. Παπαδάκης.- Ωραία απάντηση ομολογουμένως!
Η επιβολή πάντως της σατανικής «κάρτας του πολίτη», έχει ξεκινήσει ήδη από τα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις όπου τα περθώρια αντίδρασης είναι μικρά.Κι όλα αυτά γίνονται σε συνεργασία με καριερίστες ένστολους, οι οποίοι απλά συντάσσονται με αποφάσεις παράνομες και αντισυνταγματικές.Η «κάρτα του πολίτη», που από το τέλος του 2011 θα αντικαταστήσει τα δελτία ταυτότητας και σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προθέσεις της Πολιτείας υποχρεωτική(ενσωματώνοντας πολύ περισσότερες πληροφορίες...) φέρει μαγνητική ταινία που περιέχει απόρρητα στοιχεία του κατόχου της, στοιχεία όμως που αυτός δεν ξέρει ότι περιέχονται στην επίμαχη «κάρτα». Η τελευταία, ήδη αναγνωρίζεται από τα μηχανήματα στο αεροδρόμιο.
Ζούμε δυστυχώς εν μέσω μιάς πρωτοφανής κρίσης σε μια χώρα όπου οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πλέον διώκονται και επίσημα. Κάποιοι θέλουν να μας οδηγήσουν μάλλον σε κατακόμβες και πάλι.Όσοι δεν υποκύπτουν στα κελεύσματα του συστήματος, διώκονται και περιθωριοποιούνται μέχρι εξόντωσης.
Η επίσημη Εκκλησία πρέπει να λάβει θέση άμμεσα,πάντως μέχρι τότε όλοι μας οφείλουμε να αντισταθούμε και να προβαίνουμε κάθε μέρα ηχηρά σε ομολογία πίστεως ενημερώνοντας όσους μπορούμε.Και θα βγούμε νικητές,ήδη η αρχή έγινε,απο Ορθόδοξα παλλικάρια της Ελληνικής Αστυνομίας και αν κάποιοι ελπίζουν οτι εδώ θα σταματήσει η αντίσταση και όλοι θα συμμορφωθούν στο μεγάλο Σατανικό αφεντικό της Νέας Παγκόσμιας τάξης τους περιμένουν πολλές εκπλήξεις διότι αυτή η χώρα είναι χώρα ηρώων Αγίων και Μαρτύρων ποτισμένη απο το αίμα ανθρώπων που πάλεψαν για την Πίστη και την Ελευθερία και θα συνεχίσει να είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ και ΟΡΘΟΔΟΞΗ.
Τέλος εκφράζουμε την συμπαράσταση μας στους εν διωγμώ Ορθόδοξους αδερφούς μας αστυνομικούς διαμαρτυρόμαστε εντονότατα προς την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. ζητώντας άμμεση ανάκληση αυτών των αντισυνταγματικών και αντιχριστιανικών αποφάσεων ενώ θα παρακολουθούμε στενά το θέμα διότι κατα την διαίσθηση μας προβλέπονται εξελίξεις και κινητοποιήσεις...


kostasxan

Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010

Ένα σενάριο μιας Στρατηγικής που δεν σκέφτηκε κανένας, αλλά που μπορεί να είναι αληθινό!

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνομωσιολογικές θεωρίες – που έχει βρει αρκετή δημοσιότητα στο διαδίκτυο – σχετικά με τη σημερινή κρίση...
και τον ρόλο του Γ. Παπανδρέου είναι αυτή που δημοσίευσε ο Τάκης Μίχας. Έχει σπουδάσει Εθνολογία και Φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Άρχους (Δανία), Ντουμπρόβνικ (Κροατία) και Σάντα-Κρουζ, (Καλιφόρνια). Έχει εργασθεί σε Δανικές και Ελληνικές εφημερίδες. Σήμερα εργάζεται στην Ελευθεροτυπία ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στην Wall Street Journal (Europe). Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ανίερη Συμμαχία: η Ελλάδα και η Σερβία του Μιλόσεβιτς». Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας του ιδρύματος Μπότση: Ο Γιώργος Παπανδρέου ήρθε στην εξουσία με προφανείς εντολές. Να αφελληνίσει και να διαμελίσει το Ελληνικό κράτος σύμφωνα με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης. Οι τρεις τομείς μέσω των οποίων θα γίνει αυτός ο διαμελισμός είναι:

1. Ιθαγένεια στους μετανάστες 2. Προώθηση της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας 3. Υλοποίηση του Καλλικράτη

Και τα τρία αυτά έγιναν με τέτοια προτεραιότητα και τόσο άγρια σπουδή που ακόμα και οι αδαείς καταλαβαίνουν πλέον τους απώτερους σκοπούς που υπηρετούν τα ανδρείκελα.

Ο Καλλικράτης θα είναι η ταφόπλακα, που μόλις τεθεί πάνω στο πτώμα της Ελλάδας, οι Παπανδρεϊκοί θα εγκαταλείψουν τη διακυβέρνηση και ίσως και την Ελλάδα και θα πάνε να ζήσουν ήρεμα και πλούσια στο Μαϊάμι!

Πως θα εξελιχθούν τα γεγονότα:

Από τις δεκατρείς περιφέρειες του Καλλικράτη, τρεις τουλάχιστον θα αυτονομηθούν από το ελληνικό κράτος και στη συνέχεια θα ενωθούν με τη μορφή συνομοσπονδίας ή κάτι παρόμοιο, η Θράκη με την Τουρκία, η Μακεδονία με τα Σκόπια και η Ήπειρος με την Αλβανία. Αυτό θα γίνει με τις αρμοδιότητες που θα δοθούν στους 13 αιρετούς περιφερειάρχες και τους 7 δοτούς τους ινστρούκτορες από την κυβέρνηση. Πώς θα γίνει πρακτικά; Με δημοψηφίσματα στα οποία θα ψηφίζουν οι μετανάστες που θα συγκεντρώνονται ανάλογα στην κάθε περιφέρεια. Αυτό βέβαια προϋποθέτε! ι ότι η Ελλάδα θα έχει βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα έχει προσκολληθεί στο άρμα της Αμερικής που για την ώρα έχει βάλει κάτω από την κηδεμονία της το Κόσοβο, τη Βοσνία, τα Σκόπια και τελικά τη Μακεδονία με τη συνένωση που επίκειται σύμφωνα με τα σχέδια που απεργάζονται.

Βεβαίως τα σχέδια αυτά για να υλοποιηθούν χρειάζονται κατάλληλες συνθήκες. Η κυριότερη από αυτές είναι η αποβολή της Ελλάδας από την ΕΕ. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια εσωτερική αναστάτωση-επανάσταση του λαού που θα γίνει είτε αυθόρμητα εφόσον συνεχώς θα πιέζεται οικονομικά ή ακόμα και με προβοκάτσια από τις ορδές του Σόρος ή των άλλων πρακτόρων σχετικών συμφερόντων που έχουν οργανωθεί ήδη μέσα στη χώρα. Πού είναι η ΕΕ; Η Γερμανία μόλις προχθές κατάλαβε το παιχνίδι που παίζεται από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής και τα χρηματοπ! ιστωτικά ιδρύματα των κερδοσκόπων.

Η Αμερική έχει βάλει τα παπαγαλάκια της να φωνάζουν δήθεν υπέρ των Ελλήνων και το τι τραβάνε οι Έλληνες με το ΔΝΤ και τα μέτρα, προτείνοντας όλοι, μα όλοι, με μια φωνή, Έλληνες επαναστατήστε! Εάν η Αμερική καταφέρει να κάνει τον ελληνικό λαό να επαναστατήσει κερδίζει διπλά. Δίνει ένα γερό χτύπημα στο ευρώ και προετοιμάζει την οριστική κατάρρευση της ΟΝΕ και τελικά της ΕΕ. Δεύτερον, κερδίζει την έξοδό της στο Αιγαίο με τη συνένωση της μακεδονικής περιφέρειας με τα Σκόπια. Όλα αυτά θα γίνουν με τη συνδρομή της Τουρκίας που θα επιτηρεί και θα ! διαφεντεύει τις συνομοσπονδίες των Βαλκανίων. Σε αυτές τις περιοχές θα γίνουν σημαντικές επενδύσεις απο ξένους επιχειρηματίες για να φαίνεται ότι ήταν καλή η συνένωση και σιγά σιγά ο πλούτος της χώρας -υπέδαφος και πετρέλαια που υπάρχουν σε αυτές τις περιοχές- δεν θα ανήκουν πλέον στους Έλληνες. Αντίθετα μέχρι να γίνει η έκρηξη-εσωτερική επανάσταση δεν θα υπάρξει καμία επένδυση στην Ελλάδα, κανένα πρόγραμμα ανάπτυξης δεν θα κινείται και σε ο,τιδήποτε προτείνεται σαν ανάπτυξη θα μπαίνουν εμπόδια και καθυστερήσεις. Ο στόχος θα είναι να οδηγηθεί η Ελλάδα στην πλήρη εξαθλίωση και υποταγή.

Η ΕΕ τελευταία αρχίζει να καταλαβαίνει το παιχνίδι της Αμερικής και σίγουρα θα προσπαθήσει να αντιδράσει και να λάβει κάποια μέτρα. Εάν όμως οι κυβερνήσεις μας θέλουν τη λύση της Αμερικής -οικονομική εξαθλίωση και βαλκανοποίηση- δεν θα μπορέσουν να κάνουν απολύτως τίποτα μια και η Ελλάδα θα σπρώχνεται συνεχώς σε όλο και απεχθέστερο δανεισμό έως την τελική στάση πληρωμών και την πτώχευση.

Τι μπορεί να συμβεί τότε με όλους αυτούς τους μετανάστες που κανένας δεν θέλει να μετρήσει και που υπολογίζονται σε τρία τουλάχιστον εκατομμύρια;

Δεν θα σκοτώνουν ο ένας -Έλληνας- τον άλλον -μετανάστη- προκειμένου να επιβιώσουν; Και εάν δεν σκοτώνουν αυθόρμητα θα είναι δύσκολο σε ένα διαλυμένο κράτος να γίνει η μεγάλη προβοκάτσια; -όπου ένα τζιπ θα περνάει και θα σκοτώνει αδιακρίτως μετανάστες και Έλληνες και αυτή η ενέργεια θα αποδίδεται σε ακραία στοιχεία;

Το παιχνίδι θα παιχτεί σε μια διελκυστίνδα όπου οι δυνάμεις της ΕΕ θα προσπαθούν να συγκρατήσουν την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ ενώ η Αμερική με όλα τα μέσα που διαθέτει θα προσπαθεί να αποσπάσει την Ελλάδα απο αυτήν. Τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση που θα έλθει όταν οι Παπανδρεϊκοί θα έχουν ολοκληρώσει το έργο τους; Διότι είναι σίγουρο ότι μόλις ολοκληρώσουν το έργο τους με τον Καλλικράτη δεν θα μπορούν πια να μείνουν στην εξουσία. Τι θα κάνει τότε ο λαός; Θα ακολουθήσει την Παπαρήγα και τον Τσίπρα για να υλοποιήσουν τα σενάρια made in USA ή θα αναδειχθεί κάποιος νέος ηγέτης μέσα από τα συντρίμμια που άφησαν οι προηγούμενοι ηγέτες;

Οι λεπτομερείς αιτιολογήσεις των παραπάνω συμπερασμάτων

1. Η ιθαγένεια θα αναμείξει τους πληθυσμούς και έτσι θα συρρικνωθεί ο αμιγώς ελληνικός πληθυσμός. Συγχρόνως θα προετοιμάσει τους μελλοντικούς ψηφοφόρους του Καλλικράτη και θα εξηγήσουμε γιατί. Για την απόφαση αυτή προβάλλονται βέβαια διάφορα λογικοφανή επιχειρήματα για να συσκοτισθεί ο πραγματικός στόχος.

2. Στην σκόπιμη και προσχεδιασμένη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας συνηγορούν τα εξής γεγονότα:

Με την προηγούμενη κυβέρνηση μπορούσαμε να δανειστούμε με επιτόκιο κάτω απο 3%. Μόλις έλαβε την εντολή η κυβέρνηση Παπανδρέου διακήρυξε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση εξαπατούσε τους ευρωπαίους συμμάχους μας στην ΟΝΕ δηλώνοντας μικρότερο χρέος από το πραγματικό. Προκλήθηκε τέτοιος παγκόσμιος σάλος που ούτε να τον ονειρευτούν δεν μπορούσαν τα κοράκια που παραμόνευαν για να ανεβάσουν τα spreads και να κατακρημνίσουν την αξιοπιστία της Ελλάδας. Έγιναν τόσο άγαρμπες κινήσεις από μέρους της κυβέρνησης που μόνο μαθητευόμενοι μάγοι μπορούσαν ν! α τους ξεπεράσουν. Τα επιτόκια άρχισαν να ανεβαίνουν με τρελούς ρυθμούς και παρ’ όλο που υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, όπως δανεισμός από την Κίνα με 3%, δανεισμός από Ρωσία με 4,75% ακόμα και από το ΔΝΤ με 3,5%, εμείς προτιμήσαμε να δανειστούμε από τα κοράκια με 6% και πάνω! Διαλαλώντας συγχρόνως ότι μας εκμεταλλεύονται!

Πώς έγινε το μεγάλο κόλπο; Δυστυχώς με τη συνενοχή και τη συνεργασία της Τράπεζας της Ελλάδος, της Κυβέρνησης και της GoldmanSachs. Η Τράπεζα της Ελλάδος ξαφνικά και στα μουλωχτά ανέβασε τα Τ2 σε Τ10 -από δύο ημέρες σε δέκα- και οι λεγόμενοι σορτάκηδες οργίασαν, άρχισαν να πουλάνε και να αγοράζουν αέρα χωρίς να πληρώνουν επί μέρες, έτσι ώστε να έχουν αρκετό χρόνο να κάνουν παιχνίδι στην αγορά και να κερδίσουν δισεκατομμύρια με το ανεβοκατέβασμα της τιμής των ομολόγων.Γιατί ο εισαγγελέας δεν έψαξε να βρει ποιοι ωφελήθηκαν από αυτό το κόλπο; Η ουσία είναι ότι η χώρα θα μπορούσε να μην είχε φορτωθεί με τόσο μεγάλο χρέος σε τόσο μικρό διάστημα, κατά το οποίο σχεδόν όλοι τα είχαν χαμένα με τις τόσο ραγδαίες εξελίξεις.

Έπρεπε όμως να κηρύξει πτώχευση η Ελλάδα!

Η κυβέρνηση βιάζεται υπερβολικά, παρ´ ότι βρίσκεται εν μέσω οικονομικής κρίσης να ξοδέψει 4,5 δις για να περάσει το σχέδιο Καλλικράτης και να εγκαταστήσει ένα σύστημα διακυβέρνησης που όπως διαβεβαιώνουν οι ειδικοί και εμπνευστές του όπως η κ. Τζάκρη -και μάλιστα με περισσή αναίδεια- ότι δεν θα θίξει οικονομικά κανέναν από αυτούς που εργάζονται στις δημοτικές επιχειρήσεις. Εφόσον δεν θα μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων τι θα κερδίσουμε με την εφαρμογή του και μάλιστα μέσα σε τόσο μεγάλη οικονομική κρίση; Δηλαδή όχι μόνο δεν θα ε! ξοικονομηθούν χρήματα αλλά θα αυξηθούν οι δαπάνες και μάλιστα για υψηλόβαθμα στελέχη που θα κοστίσουν ο Θεός μόνο ξέρει πόσα.

Η κυβέρνηση βιάστηκε υπερβολικά να δώσει την ιθαγένεια σε μετανάστες την ώρα που φεύγουν με εμβάσματα προς τις χώρες τους δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Επίσης η κυβέρνηση βιάστηκε να εκθέσει τη χώρα διεθνώς δημοσιοποιώντας τις «λαμογιές» όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων μειώνοντας την αξιοπιστία της χώρας και ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού από 3.8 που ήταν πριν τις εκλογές σε 7%, επιβαρύνοντας έτσι τις επόμενες γενιές με ένα δυσβάσταχτο οικονομικό χρέος και με συνέπειες που μπορεί να είναι τραγικές για την Ελλάδα.

Γιατί δεν θέλουν να κάνουν ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

Αυτοί οι τρεις άξονες εθνικής σημασίας, που αναφέρθηκαν παραπάνω, σπρώχνονται με απίστευτη ταχύτητα στην τελική τους ευθεία, χωρίς καν συζήτηση για δημοψήφισμα.

Σε αντιπαράθεση με αυτές τις βιαστικές κινήσεις -εξαιρετικά αρνητικές για τους Έλληνες- η κυβέρνηση καθυστερεί να πάρει αποφάσεις για θέματα που θα ανακούφιζαν την οικονομία, καθυστερεί μέτρα ανάπτυξης και επενδύσεων που θα έπρεπε να είναι στην άμεση προτεραιότητα της. Και όχι μόνο δεν προωθούνται οι επενδύσεις αλλά εξακολουθούν να μπλοκάρονται εξαιτίας ενός αναποτελεσματικού και γραφειοκρατικού κράτους που φαίνεται να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τέτοιου είδους αποφάσεις.

Από την άλλη δεν βάζουν φρένο στην παροχή εκατομμυρίων ευρώ προς τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να βάζουν και αυτές τροχοπέδη -ανάλογα με τις επιδιώξεις τους- σε αποφάσεις που θα ανακούφιζαν την οικονομία. Καθυστερούν να ανοίξουν το πόθεν έσχες των πολιτικών και όλων αυτών των φορέων που διασπάθισαν το κρατικό χρήμα όπως των εφοριακών, των δημοσίων υπαλλήλων για τους οποίους υπάρχουν καταγγελίες και των υπαλλήλων της πολεοδομίας.

Σημείωση «ID»

Γιατί να τα κάνει όλα αυτά η Αμερική, όταν η συμμαχία της Ελλάδας είναι δεδομένη. Το Ισλάμ, ούτως ή άλλως θα κυριαρχήσει στην ΕΕ σε λίγες δεκαετίες έχοντας την πλειοψηφία όλων των ευρωπαικών κρατών και θα βγάλει αρχηγούς κρατών Μουσουλμάνους. Για αυτό το λόγο η Αμερική και η ΕΕ θέλουν την Τουρκία στην ΕΕ γιατί έτσι πιστεύουν ότι όντας η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη των Μουσουλμάνων θα είναι σε θέση να μολύνουν την ισχύ του Ισλάμ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. (Melting Pat)

Aυτό είναι που φοβούνται οι Αμερικανοί, οι Ευρωπαίοι Αγγλοσάξωνες, οι Καθολικοί και οι Εβραίοι… Αυτή είναι η απειλή γιατί το Ισλάμ δεν είναι κάτι ορατό και χειροπιαστό να μπορέσεις να το εξολοθρέψεις… ούτε είναι δυνατό να εξολοθρέψεις δισεκατομμύρια ανθρώπους που πιστεύουν στο Ισλάμ… Η Ελλάδα, ούτως ή άλλως, δεν απείλησε ποτέ την Αμερικανική Κυριαρχία για να ασχοληθεί μαζί της με ένα τόσο πολύπλοκο και δύσκολο στην εφαρμογή του σχέδιο…
Αδέλφια προβάλει οσο ποτέ η απο ΘΕΟΥ βοήθεια , το κέντρο αυτού του πολέμου ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ.......

24/10/10

Παραιτήθηκε η Θάλεια Δραγώνα

Η είδηση μεταδόθηκε ήδη από πολλές ιστοσελίδες και ιστολόγια. Τη δημοσιεύουμε και εμείς αναμένοντας και την επίσημη επιβεβαίωσή από το Υπουργείο Παιδείας.
Η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας Θάλεια Δραγώνα αναγκάστηκε να υποβάλει την παραίτησή της μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η πρότασή της να διδάσκεται ως προαιρετικό το μάθημα της Ιστορίας στα σχολεία. Σύμφωνα με πληροφορίες η παραίτηση της κυρίας Δραγώνα θα γίνει δεκτή, προκειμένου να αποφευχθεί το πολιτικό κόστος που μπορεί να έχουν οι απόψεις της εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Δικαιώθηκε από το Θεό μετά απο 35 χρόνια | Μία αληθινή ιστορία.

Πριν πολλά χρόνια και μετά την λήξη του εμφυλίου σπαραγμού και του αδελφοκτόνου πολέμου, σε κάποιο χωριό, έγινε ένας φόνος, για πολιτικούς μάλλον λόγους και εξαιτίας του μεγάλου φανατισμού, που επικρατούσε εκείνη την εποχή.
Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κάποιος χωριανός, ο Πέτρος Γ. και με τις μαρτυρίες πέντε συγχωριανών του δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκιση.

Ο κατηγορούμενος όμως ισχυρίζετο συνεχώς ότι ήτο αθώος. Κλείσθηκε σε αγροτικές φυλακές, αλλά μέρα-νύχτα διαλαλούσε και μονολογούσε ότι ήτο αθώος.
Σ' αυτές τις φυλακές πήγαινε μια φορά τον μήνα ένας ....
ευλαβέστατος ιερεύς και λειτουργούσε στο εκκλησάκι που υπήρχε και κατόπιν εδέχετο για εξομολόγηση όσους εκ των φυλακισμένων το επιθυμούσαν. Ύστερα από 5-6 μήνες, πήγε και ο εν λόγω χωριανός στον ευλαβή εκείνον ιερέα και εξομολόγο, και ενώπιον του Αγίου Θεού και μπροστά στο πετραχήλι του Πνευματικού, βεβαίωνε με όρκους ότι ήταν αθώος.
Από τότε που εξομολογήθηκε μέσα στις φυλακές ο Πέτρος Γ., άλλαξε τελείως διαγωγή και έγινε ο άνθρωπος της προσευχής και της μελέτης του Ευαγγελίου, που του δώρησε εκείνος ο καλός ιερεύς. Μέσα σ' έναν χρόνο αλλοιώθηκε τόσο πολύ, που όλοι οι συγκρατούμενοί του και βαρυποινίτες άρχισαν να τον σέβωνται και να του φέρωνται φιλικά. Και με την Χάρι και τον φωτισμό του Θεού γρήγορα πείσθηκε ο ευλαβής ιερεύς για την αθωώτητά του, ώστε του επέτρεπε να κοινωνή κάθε φορά που λειτουργούσε στις φυλακές.
Ο ιερεύς προσπάθησε κάτι να κάμη μέσω κάποιων δικηγόρων, αλλά οι μάρτυρες ήσαν απολύτως κατηγορηματικοί, γιατί ήσαν δήθεν παρόντες στον φόνο. Παρά ταύτα ο Εξομολόγος πίστευε ότι όντως ήτο αθώος και θύμα σκευωρίας. Ο Πέτρος Γ. όχι μόνο προσηύχετο με το Όνομα του Ιησού Χριστού, που το έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού», αλλά μελετούσε το Ευαγγέλιο και κοινωνούσε των αχράντων Μυστηρίων, σκορπώντας σε όλους τους συγκρατουμένους του πολλή καλωσύνη. Συγχωρούσε δε με όλη του την καρδιά και τους κατηγόρους του και αυτόν ακόμα τον άγνωστο φονιά. Δεν φταίνε, οι καημένοι, έλεγε. Φταίει το πολιτικό και ιδεολογικό πάθος, φταίει και ο διάβολος που τους σκοτείνιασε το μυαλό κι έτσι κρύψανε την αλήθεια. Θεέ μου, συγχώρεσέ τους. και από μένα να 'ναι συγχωρεμένοι. και χάρισέ τους πλούτη και αγαθά πολλά, αλλά χάρισέ τους προπαντός και ιδιαιτέρως φωτισμό και υγεία.
Έτσι πέρασαν 19 χρόνια. Κατόπιν, λόγω της καλής και αρίστης διαγωγής και επειδή έκανε και στις τότε αγροτικές φυλακές, όπου εμειώνετο η ποινή, αποφυλακίσθηκε. Ήτο πλέον 50 ετών. Στο χωριό όμως δεν έγινε δεκτός, επειδή τον πίστευαν όλοι για φονιά και κυρίως οι συγγενείς του φονευμένου. Έτσι, μετακόμισε σε μια γειτονική πόλι και έκαμε τον εργάτη, τον οικοδόμο και κυρίως τον μαραγκό, δουλειά που την έμαθε στην φυλακή. Η ζωή του όμως εξακολουθούσε να είναι ζωή ενός αληθινού χριστιανού, με την ακριβή συμμετοχή στα Μυστήρια, με την σωστή τήρηση των ευαγγελικών εντολών και ιδιαιτέρως με την προσευχή. Η προσευχή ήταν το οξυγόνο της ζωής του. Η Ευχή και το Ευαγγέλιο ήσαν γι' αυτόν «άρτος ζωής» και «ύδωρ ζων».
Μία κοπέλα 42 ετών, θεολόγος σε κάποιο Γυμνάσιο της περιοχής, πληροφορήθηκε από τον Πνευματικό των φυλακών, που ήτο και δικός της Πνευματικός, τα πάντα για τον Πέτρο Γ. και ιδιαιτέρως για το πόσο ήτο αφοσιωμένος στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Πήγε, τον βρήκε και κατόπιν τον ζήτησε η ίδια σε γάμο!. Από τον ευλογημένο αυτό γάμο προήλθαν δυό παιδιά, υγιέστατα.
Ύστερα από μερικά χρόνια, στο χωριό που έγινε ο φόνος, κάποιος αρρώστησε βαρειά με ανεξήγητους φοβερούς πόνους σε όλο του το σώμα. Η επιστήμη με τους γιατρούς και τις κλινικές εξετάσεις, που ήσαν προηγμένες, στάθηκαν αδύνατον να τον βοηθήσουν!!! Ούτε καν την αιτία δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν!
Έτσι, μια βραδυά στο σπίτι του, αφού επέστρεψε από το νοσοκομείο, σ' αυτήν την φοβερή κατάστασι, άρχισε να κραυγάζη μέσα στους φοβερούς του πόνους ότι αυτός ήτο ο φονιάς και με τους 4 ψευδομάρτυρες, τους οποίους εξηγόρασε με μεγάλα χρηματικά ποσά, κατηγόρησαν τον Πέτρο Γ., που συμπτωματικά περνούσε από εκείνο το σταυροδρόμι, την ώρα που έγινε ο φόνος.
Φώναξαν τον αστυνόμο του τμήματος του χωριού, υπέγραψε την ομολογία του κατονομάζοντας και τους 4 ψευδομάρτυρες και συνεργούς του. Ποια νομική διαδικασία ακολουθήθηκε μετά, δεν γνωρίζω. Η ομολογία του όμως έκανε κρότο στο χωριό, προκαλώντας σύγχυσι, ταραχές και πολλές κατάρες, οι οποίες βάραιναν τον φονιά. Παρά ταύτα, η ψυχή του φονιά δεν έφευγε. Κι αυτός εξακολουθούσε να τσιρίζη και να κραυγάζη.
Ο Πέτρος Γ., όπως ήτο επόμενον, το έμαθε. Δεν κίνησε όμως καμιά διαδικασία για την αποκατάστασι της τιμής του με αναθεώρησι της δίκης, με μηνύσεις κατά των ενόχων και άλλων ενδίκων νομίμων μέσων. Αλλά τι έκανε; Πήγε στο σπίτι του φονιά!...Οι πάντες πάγωσαν. Οι περισσότεροι χωρικοί, όταν τον είδαν να περνάη μέσα από το χωριό, από την ντροπή τους κρύφθηκαν. Πάγωσε και ο φονιάς όταν τον αντίκρυσε, και με γουρλωμένα τα μάτια από την έκπληξι και την φρίκη, τον άκουσε να του λέη: Γιώργο, σε συγχωρώ με όλη μου την καρδιά. Και σ' ευχαριστώ, γιατί ήσουν η αιτία να γνωρίσω τον Χριστό με την Εκκλησία Του και τα άγια Μυστήριά της. Εύχομαι να Τον γνωρίσεις κι εσύ, με μετάνοια και προσευχή!
Τον αγκάλιασε, τον φίλησε και έφυγε, ενώ κάποια δάκρυα κρυφά έτρεχαν από τα μάτια του.
Ο θρίαμβος της δικαιοσύνης του Θεού ήλθε, ύστερα από 35 χρόνια! Αλλά υπήρξε και θρίαμβος της εμπιστοσύνης, της πίστεως και της αδιαλείπτου προσευχής του αδικημένου Πέτρου Γ. στην Πρόνοια του Θεού. Και ταυτόχρονα στέφανος δόξης στην υπομονή και μακροθυμία, που έδειξε τόσα χρόνια. Ευλογήθηκε η μετέπειτα ζωή του, όπως προείπαμε, μ' έναν χριστιανικό γάμο και με οικογένεια που ήτο «κατ' οίκον εκκλησία» και με δύο τρισευλογημένα παιδιά. Και μάλιστα, μετά την ολοκάρδια συγχώρησι που έδωσε και την αγάπη που έδειξε προς όλους, πολλαπλασιάσθηκε η ευλογία του Θεού στο σπιτικό του. Είχε την Χάρι του Θεού πάνω του, την ευλογία της Παναγίας, την προστασία των Αγίων και την συμπαράστασι των Αγγέλων.
Εκοιμήθη οσιακώς σε ηλικία 80 ετών, το 1999. Παρών στην κοίμησί του ήτο και ο εννενηντάχρονος ιερεύς των φυλακών, που μού διηγήθηκε αυτό το γεγονός, για να με διαβεβαιώση ότι λίγο πριν το τέλος του Πέτρου Γ., Άγγελοι και Αρχάγγελοι πλημμύρισαν το δωμάτιο του, τους οποίους έβλεπε όχι μόνο ο ψυχορραγών με τα μάτια του, αλλά και ο εν λόγω ιερεύς. Αυτοί και παρέλαβαν την ψυχή του, μετά το τελευταίο σημείον του σταυρού που έκανε ο Πέτρος Γ., λέγοντας:
- Άγγελέ μου! Άγγελέ μου. , δεν την αξίζω αυτή την τιμή. Και τούτο ειπών, εκοιμήθη!.
Ο άνθρωπος αυτός, παρ' όλο που ήταν έγγαμος και ζούσε μέσα στον σημερινό κόσμο, μετά από την τεράστια και άδικη δοκιμασία και ταλαιπωρία του στην φυλακή, μαζί με βαρυποινίτες, είχε καρπούς της Ευχής, της θείας Κοινωνίας και της ευαγγελικής ζωής. Η έγγαμη ζωή του δεν τον εμπόδισε να λέγη μερα-νύχτα την Ευχή, όπως την έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού».
Από το βιβλίο «Η Ευχή Μέσα στον Κόσμο», Πρωτοπ. Στεφάνου

Το ανατολικό Αιγαίο στην Τουρκία, με διαταγή και υπογραφή του ΝΑΤΟ

Η σημερινή κυβέρνηση δεν αντιδρά και προσπαθεί να αποφύγει και την συζήτηση, ενώ θα έπρεπε να καταρρίψει τον παραλογισμό και την άτυπη συμμαχία στην έδρα του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση υπαναχώρησε χθες από τις παράπλευρες διμερείς διαπραγματεύσεις, που δέχτηκε να ξεκινήσει τον περασμένο Ιούνιο με την Τουρκία, με στόχο να «μειωθεί η ένταση» στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Αφορμή για τη δημοσιοποίηση των παράλληλων επιμέρους διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους δύο γεν. γραμματείς των ΥΠΕΞ, αλλά και του περιεχομένου τους, υπήρξε δημοσίευμα, με την κατακλείδα ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που είχε ανάψει αρχικά το πράσινο φως, τώρα έδειξε «κόκκινο» στη διαδικασία αυτή.

Το περιεχόμενο των παράπλευρων διαπραγματεύσεων αυτών είχε αντικείμενο «τουρκικές προτάσεις» για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, μέσω ενός «Κώδικα καλής συμπεριφοράς» που θα μείωνε τις ελληνικές αναχαιτίσεις στο Αιγαίο με αντάλλαγμα τη μείωση των τουρκικών υπερπτήσεων σε ελληνικά νησιά.


Φέτος την Ανοιξη
Στην πραγματικότητα η ιδέα αυτής της παράπλευρης διμερούς συνεννόησης για το Αιγαίο έχει τις ρίζες της στις αρχές της άνοιξης του 2010, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες πληροφορίες περί προώθησης συμφωνίας με την Τουρκία, «βάσει της οποίας το ανατολικό Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, εντός του FIR Αθηνών, θα μετατραπεί σε περιοχή αποφυγής έντασης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία…». Οι συναντήσεις, που διεκόπησαν τώρα, αφορούσαν ακριβώς αυτό το περιεχόμενο και μάλιστα κατά τρόπο συγκεκριμένο, για την επίτευξη μιας συμφωνίας «μείωσης της έντασης» ανάμεσα στις δύο πλευρές, αλλά σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Η επιχειρηθείσα «διαπραγμάτευση» Αθήνας – Αγκυρας οδηγούσε κατ’ ουσίαν στην επιβεβαίωση παραχωρήσεων προς την Τουρκία που έχουν συντελεστεί τα τελευταία έτη, χωρίς η παρούσα κυβέρνηση να αντιδρά ακόμα και σήμερα:
Από το δραματικό θανατηφόρο ατύχημα Ηλιάκη στην Κάρπαθο το 2006, σιωπηλά αλλά σταθερά οι ελληνικές κυβερνήσεις άλλαξαν πολιτική και με συγκεκριμένες «σιωπηλές» διαταγές οι ελληνικές αναχαιτίσεις περιορίστηκαν σε αριθμό και σε ποιότητα ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου, ενώ αντιθέτως αυξήθηκαν οι τουρκικές υπερπτήσεις σε ελληνικά νησιά αμφισβητώντας εμπράκτως την ελληνική κυριαρχία επί αυτών. Παρά ταύτα, αυτή τη στιγμή η Αθήνα επιχειρεί να πείσει ότι γίνονται διαπραγματεύσεις και γι’ αυτές τις αναχαιτίσεις που έχουν απομείνει.
Η ουσιαστική αλλαγή και δυσμενέστατη για την Ελλάδα επήλθε τον Αύγουστο του 2006, όταν το ΝΑΤΟ με δύο διαταγές (SHAPE Aegean Islands Policy και Standard Operating Procedure) απαγόρευσε σε ελληνικά αεροσκάφη να πετούν υπεράνω ή να προσγειώνονται στα ακόλουθα νησιά: Λήμνο, Σαμοθράκη, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη, Κω και Καστελόριζο.


ΝΑΤΟ: Οριο ο 25ος
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία, με την απαγόρευση πτήσεων το ΝΑΤΟ καθορίζει ότι τα νησιά ανατολικά από τον 25ο μεσημβρινό δεν έχουν ελληνική κυριαρχία. Ετσι, ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που τα ελληνικά μαχητικά πετάνε ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου, ενώ κατά κανόνα αναχαιτίζονται από τα τουρκικά, με το αιτιολογικό ότι παραβίασαν τις διαταγές του ΝΑΤΟ ή η Αγκυρα εκδίδει ανακοίνωση ότι τα ελληνικά μαχητικά παραβίασαν την κυριαρχία της Τουρκίας, σε συγκεκριμένα ελληνικά νησιά. Η κυβέρνηση ουδέποτε έφερε το θέμα της απαράδεκτης αυτής πολιτικής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο στη Συμμαχία, ώστε να ανατραπεί αυτή η ανίερη συμμαχία ΝΑΤΟ – Τουρκίας.
Δεν το έπραξε ούτε και χθες κατά τις συναντήσεις των ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ με τον γεν. γραμματέα του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα τον Δεκέμβριο, όπου εκεί μπορεί να τεθεί ένα τέτοιο θέμα.
Αντιθέτως οι δύο υπουργοί εξέφρασαν προχθές την πλήρη συμφωνία τους με το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ και δεν εξέφρασαν την παραμικρή δυσφορία τους, ούτε άφησαν ανοιχτό περιθώριο μη συμφωνίας, αν δεν διορθωθεί η απαράδεκτη από το 2006 πολιτική του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
Και όλα αυτά, τη στιγμή που άλλες χώρες (π.χ. Τουρκία, Πορτογαλία κ.ά.) απειλούν με βέτο το νέο δόγμα, αν δεν ικανοποιηθούν επί μέρους αιτήματά τους.

Νέο…τουρκοπαραλήρημα Σιμπέλ!

Διαβάστε σήμερα και απολαύστε – δίχως άλλα δικά μας σχόλια – τι είπε τις προάλλες στην Ξάνθη η πρόεδρος του συνδυασμού ¨Πρώτο βήμα για την Ισότητα¨ – και υποψήφια δήμαρχος Κομοτηνής – Σιμπέλ Μουσταφάογλου. Μετρήστε μόνο πόσες φορές έκανε λόγο για τους καταπιεσμένους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Η ομιλία της δημοσιεύθηκε στην ξανθιώτικη προξενοτουρκοφυλλάδα «Μιλλέτ» στις 14/10/2010 (και μεταφράστηκε από το http://tourkikanea.wordpress.com/ ):


«Καταρχάς επιθυμώ για μια ακόμη φορά να μνημονεύσω με αγάπη και σεβασμό τον πρώτο πρόεδρο του Ανεξάρτητου Συνδυασμού κύριο Χουσνού Σερνταρζάντε, πού ίδρυσε και τον συνδυασμό το 2006. Εμείς συνεχίζουμε με σταθερά βήματα στον δρόμο που μας άνοιξε ο σεβαστός κύριος Χουσνού. Αν αυτός δεν είχε ιδρύσει αυτόν το συνδυασμό, και εμείς δεν θα παίρναμε σε αυτές τις εκλογές αυτήν τη σημαντική απόφαση στην Κομοτηνή. Πριν από 10 μέρες διοργανώνοντας μια συνέντευξη τύπου κάναμε τα εγκαίνια του συνδυασμού μας. Όλοι σας εκείνη την σημαντική ημέρα ήσασταν δίπλα μας, μας στηρίξατε, και θέλω ξανά να σας ευχαριστήσω για αυτό. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας όλων μας, είναι ο αγώνας όλων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Στόχος μας είναι να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα όλων των μελών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης με ισότιμο τρόπο, να καταγγείλουμε τις διακρίσεις εφαρμόζοντας τους νόμους, και με μια όσο το δυνατό ισχυρή παρουσία στο δημοτικό συμβούλιο να αγωνιστούμε μόνο και μόνο για ίσα δικαιώματα. Αυτό είναι το καθήκον όλων μας. Αποτελεί καθήκον όλων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης να συμμετάσχουν σε αυτόν το συνδυασμό. Από τη στιγμή που υπάρχει αυτός ο συνδυασμός, είναι καθήκον όλων μας να τον στηρίξουμε και να μετάσχουμε σε αυτόν. Εδώ και 10 μέρες είτε με τον πρόεδρο του DEB είτε με τον πρόεδρο του συλλόγου Δασκάλων μας, κάναμε σημαντικές κινήσεις μέσα στα όρια του δήμου Κομοτηνής. Είδαμε ότι όλοι οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και αγκάλιασαν τον συνδυασμό. Αυτό μας έδωσε ακόμη περισσότερη δύναμη. Σχεδόν έχουμε ολοκληρώσει τον συνδυασμό μας. Αφού τελειώσουμε με κάποιες λεπτομέρειες, είμαστε έτοιμοι να ανακοινώσουμε τον συνδυασμό μας στο τύπο. Ο βουλευτής μας κύριος Μάντατζη αυτή τη στιγμή είναι εδώ, θέλω να τον ευχαριστήσω για την ειλικρινή του στήριξη του προς τον ανεξάρτητο συνδυασμό. Μάλιστα ξέρουμε ότι η σύζυγος του περιλαμβάνεται σε αυτόν τον συνδυασμό. Αυτό αποτελεί μεγάλη τιμή και περηφάνια για εμάς. Εμείς οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης αποδείξαμε και σε άλλους καιρούς πως μπορούμε να αποτελέσουμε μια γροθιά, μια δύναμη. Και είμαστε πάλι όλοι μαζί εδώ, πάλι βγήκαμε για τον ίδιο αγώνα και πάλι θα πετύχουμε σε αυτόν. Πρώτα ο Θεός, στις 7 Νοεμβρίου θα αποκομίσουμε σημαντικά κέρδη για τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Πρώτα ο Θεός, στις 7 Νοεμβρίου την στιγμή που θα φανερώσουμε την δύναμη μας, θα έχουμε συμβάλλει σημαντικά στον δίκαιο αγώνα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Για μια ακόμη φορά εύχομαι επιτυχίες στον συνδυασμό Ισότητας στον Δήμο Ξάνθης και σας ευχαριστώ για την στήριξη που μας παρείχατε»…


proxeneio-stop